Aza mitaintaina — matoreza ary miandrasa

An’i Davida.

Valin'ny lehilahy antitra amin'ny fialonana. Nahita mpampahory tsy mamindra fo nitaiza tahaka ny hazo maitso izy, avy eo nanjavona fotsiny, ka mananatra tsy hanahy: ankino amin'i Rayntsika ny lalanao, miandrasa, mitohizà manome. Ny tany dia an'ny mpandefitra, fa tsy an'izay misambotra azy.

Toko 37.

Aza tezitra noho ny mpanao ratsy, ary aza mialona ireo manao ny meloka, Fa tahaka ny ahitra, tsy ho ela dia ho malazo izy, ary ho lo tahaka ny anana maitso.

Matoreza amin’i Raintsika ary manaova soa; mitoera amin’ny tany ary mamboly fahatokiana. Mifalia amin’i Raintsika, dia homeny anao ny irin’ny fonao.

Ankino amin’i Raintsika ny lalanao; matoreza Aminy, dia hanao izany Izy. Hamoaka ny fahamarinanao tahaka ny mazava Izy, ary ny rariny ho anao tahaka ny mitataovovonana.

Mitoera mangina eo anatrehan’i Raintsika ary miandrasa Azy amin’ny faharetana; aza tezitra noho ilay mambola amin’ny lalany, noho ilay olona manao fikasana ratsy.

Mandaleha ny hatezerana ary avelao ny fahavinirana; aza mitaintaina — ho amin’ny ratsy ihany izany. Fa hofongorana ny mpanao ratsy, fa izay miandry an’i Raintsika kosa no handova ny tany.

Kelikely sisa dia tsy ho eo intsony ny ratsy fanahy; na dia mijery tsara ny toerany aza ianao, dia tsy ho eo izy. Fa ny mpandefitra kosa no handova ny tany ary hifaly amin’ny fiadanana betsaka. ^a

Mamono saina hamely ny marina ny ratsy fanahy, ary mikitroka nify aminy; fa mihomehy azy ny Ray Tompon’ny rehetra, satria hitan’i Raintsika fa ho avy ny andron’ilay ratsy fanahy.

Manaisotra ny sabany ny ratsy fanahy ary manenjana ny tsipìkany, mba handavo ny ory sy ny malahelo, mba hamono izay mahitsy lalana. Ny fony ihany no hotsofin’ny sabany, ary hotapaka ny tsipìkany.

Tsara ny kely izay ananan’ny marina noho ny haren’ny ratsy fanahy maro; fa ho tapaka ny tanjak’ny ratsy fanahy, fa ny marina kosa dia tohanan’i Raintsika.

Fantatr’i Raintsika ny andron’ny tsy manan-tsiny, ary haharitra mandrakizay ny lovany. Tsy ho menatra amin’ny andro mahory izy; amin’ny andro mosary dia ho voky.

Fa ho very ny ratsy fanahy, ary ny fahavalon’i Raintsika ho levona tahaka ny voninkazon’ny tany fiandrasana—ho levona tahaka ny setroka izy.

Mindrana ny ratsy fanahy ka tsy mamerina, fa ny marina kosa mamindra fo ka manome. Fa izay notahiny no handova ny tany, fa izay nozoniny kosa hofongorana.

Hamafisin’i Raintsika ny diain’ny olona, ary i Raintsika dia mankasitraka ny lalany; na dia tafintohina aza izy, dia tsy ho lavo tanteraka, fa mihazona ny tanany i Raintsika.

Mbola tanora aho, ary antitra izao, nefa tsy mbola nahita ny marina nafoy, na ny zanany nangataka mofo. Isan’andro dia mamindra fo ka mampisambotra izy, ary ho fitahiana ny zanany.

Mialà amin’ny ratsy ka manaova soa, dia hitoetra mandrakizay ianao. Fa tia ny rariny i Raintsika ary tsy handao ny mahatoky Aminy; voaaro mandrakizay izy, fa ny taranaky ny ratsy fanahy kosa hofongorana.

Handova ny tany ny marina ary hitoetra ao mandrakizay.

Mamoaka fahendrena ny vavan’ny marina, ary milaza ny rariny ny lelany. Ao am-pony ny fampianaran’ny Rainy; tsy mitsoaka ny diany.

Mandady ny marina ny ratsy fanahy ary mitady hamono azy; fa tsy havelan’i Raintsika eo an-tànany izy, ary tsy havelany ho meloka rehefa tsaraina izy.

Miandrasa an’i Raintsika ary tandremo ny lalany, dia hanandratra anao Izy handova ny tany; hijery ianao rehefa hofongorana ny ratsy fanahy.

Nahita lehilahy ratsy fanahy sady lozabe aho, mivelatra tahaka ny hazo teratany maitso; nefa nandalo izy, ary tampoka teo dia tsy nisy intsony; nitady azy aho, nefa tsy hita.

Jereo ny tsy manan-tsiny ary tandremo ny mahitsy, fa misy hoavy ho an’ny olona mpilamina. Fa ny mpandika lalàna kosa ho rava tanteraka; hofongorana ny hoavin’ny ratsy fanahy.

Avy amin’i Raintsika ny famonjena ny marina; Izy no tanàna mimanda ho azy amin’ny andro fahoriana. Manampy azy sy manafaka azy i Raintsika; manafaka azy amin’ny ratsy fanahy ary mamonjy azy Izy, satria mialoka Aminy izy.