Mga Awit 37

37 ¹ Huwag kang mabalisa dahil sa mga gumagawa ng masama; huwag kang mainggit sa mga gumagawa ng kalikuan, ² sapagkat tulad ng damo sila'y malalanta agad, at tulad ng luntiang halaman sila'y kukupas.

³ Magtiwala ka sa ating Ama at gumawa ng mabuti; manahan ka sa lupain at pagyamanin mo ang katapatan. ⁴ Magalak ka sa ating Ama, at ibibigay niya sa iyo ang mga naisin ng iyong puso.

⁵ Ipagkatiwala mo sa ating Ama ang iyong lakad; magtiwala ka sa kanya, at siya ang kikilos. ⁶ Itataas niya ang iyong katuwiran na parang liwanag, at ang iyong katarungan na parang katanghaliang-tapat.

⁷ Tumahimik ka sa harap ng ating Ama at maghintay nang may pagtitiis sa kanya; huwag kang mabalisa sa taong umuunlad sa kanyang lakad, sa taong nagsasagawa ng masasamang balak.

⁸ Talikuran mo ang galit at bitawan ang iyong poot; huwag kang mabalisa—ito'y hahantong lamang sa kasamaan. ⁹ Sapagkat ang mga gumagawa ng masama ay ihihiwalay, ngunit ang mga naghihintay sa ating Ama ang magmamana ng lupain.

¹⁰ Sandali na lamang, at ang masama ay mawawala na; bagaman tingnan mong mabuti ang kanyang kinaroroonan, wala na siya roon. ¹¹ Ngunit ang mga mapagpakumbaba ang magmamana ng lupain at magagalak sa saganang kapayapaan. ^a a v11 Hinango ni Jesus ang pangakong ito sa kanyang mga Pagpapala: “Mapalad ang mga maamo, sapagkat mamanahin nila ang lupa” (Mateo 5:5).

¹² Ang masama ay nagbabalak laban sa matuwid at nagngangalit ang kanyang mga ngipin sa kanya; ¹³ ngunit ang Kataas-taasang Ama ay tumatawa sa kanya, sapagkat nakikita ng ating Ama na dumarating na ang araw ng taong masama.

¹⁴ Binubunot ng masasama ang tabak at inuunat ang kanilang pana upang ibagsak ang mahihirap at nangangailangan, upang patayin ang mga matuwid ang lakad. ¹⁵ Ang kanilang tabak ay tatarak sa kanilang sariling puso, at ang kanilang mga pana ay mababali.

¹⁶ Higit na mabuti ang kakaunting nasa matuwid kaysa sa kasaganaan ng maraming masasama; ¹⁷ sapagkat ang lakas ng masasama ay mababali, ngunit inaalalayan ng ating Ama ang matuwid.

¹⁸ Nalalaman ng ating Ama ang mga araw ng walang kapintasan, at ang kanilang mana ay mananatili magpakailanman. ¹⁹ Hindi sila mapapahiya sa masamang panahon; sa mga araw ng taggutom sila'y mabubusog.

²⁰ Ngunit ang masasama ay mamamatay, at ang mga kaaway ng ating Ama ay maglalaho tulad ng mga bulaklak ng parang—tulad ng usok sila'y maglalaho.

²¹ Ang masama ay nanghihiram at hindi nagbabayad, ngunit ang matuwid ay mahabagin at nagbibigay. ²² Sapagkat ang mga pinagpala niya ang magmamana ng lupain, ngunit ang mga isinumpa niya ay ihihiwalay.

²³ Ang mga hakbang ng tao ay itinatatag ng ating Ama, at nalulugod ang ating Ama sa lakad ng tao; ²⁴ bagaman siya'y matisod, hindi siya lubusang babagsak, sapagkat hawak ng ating Ama ang kanyang kamay.

²⁵ Ako'y naging bata, at ngayo'y matanda na, gayunma'y hindi ko nakita ang matuwid na pinabayaan o ang kanyang mga anak na namamalimos ng tinapay. ²⁶ Buong araw siyang mahabagin at nagpapautang, at ang kanyang mga anak ay nagiging pagpapala.

²⁷ Talikuran mo ang kasamaan at gumawa ng mabuti, at ikaw ay mananahan magpakailanman. ²⁸ Sapagkat iniibig ng ating Ama ang katarungan at hindi niya pababayaan ang kanyang mga tapat; sila'y iingatan magpakailanman, ngunit ang mga supling ng masasama ay ihihiwalay.

²⁹ Ang matuwid ang magmamana ng lupain at maninirahan dito magpakailanman.

³⁰ Ang bibig ng matuwid ay nagsasalita ng karunungan, at ang kanyang dila ay nagsasabi ng katarungan. ³¹ Ang turo ng kanyang Ama ay nasa kanyang puso; ang kanyang mga hakbang ay hindi madudulas.

³² Ang masama ay nag-aabang sa matuwid at naghahangad na siya'y patayin; ³³ ngunit hindi siya iiwan ng ating Ama sa kamay nito ni hahayaang mahatulan kapag siya'y nililitis.

³⁴ Maghintay ka sa ating Ama at sundin ang kanyang lakad, at itataas ka niya upang magmana ng lupain; makikita mo kapag ang masasama ay ihihiwalay.

³⁵ Nakita ko ang isang masama at malupit na tao na yumayabong tulad ng isang malagong punong-katutubo; ³⁶ ngunit siya'y pumanaw, at bigla na lamang siyang nawala; hinanap ko siya, ngunit hindi na siya masumpungan.

³⁷ Masdan mo ang walang kapintasan at pagmasdan ang matuwid, sapagkat may kinabukasan para sa taong mapagpayapa. ³⁸ Ngunit ang mga suwail ay lilipulin nang lubusan; ang kinabukasan ng masasama ay ihihiwalay.

³⁹ Ang kaligtasan ng matuwid ay mula sa ating Ama; siya ang kanilang tanggulan sa panahon ng kagipitan. ⁴⁰ Tinutulungan sila ng ating Ama at inililigtas sila; inililigtas niya sila mula sa masasama at sinasagip sila, sapagkat sila'y kumukubli sa kanya.