Mga Awit 38

38 ¹ O aking Ama, huwag mo akong sawayin sa iyong galit, ni disiplinahin sa iyong poot. ² Sapagkat lumubog nang malalim sa akin ang iyong mga palaso, at bumagsak nang mabigat sa akin ang iyong kamay. ³ Walang kalusugan sa aking katawan dahil sa iyong galit; walang kagalingan sa aking mga buto dahil sa aking kasalanan.

⁴ Sapagkat ang aking mga kasamaan ay humigit na sa aking ulo; tulad ng mabigat na pasanin, sila ay napakabigat para sa akin. ⁵ Ang aking mga sugat ay bumabaho at namamaga dahil sa aking kahangalan. ⁶ Ako ay nakayuko at yumukod nang mababa; buong araw akong lumalakad na nagluluksa. ⁷ Sapagkat ang aking mga tagiliran ay nagliliyab, at walang kagalingan sa aking laman.

⁸ Ako ay manhid at lubos na durog; ako ay dumaraing dahil sa kaguluhan ng aking puso. ⁹ O Soberanong Ama, ang lahat ng aking pananabik ay nasa harap mo, at ang aking mga buntong-hininga ay hindi nakukubli sa iyo. ¹⁰ Ang aking puso ay kumakabog, ang aking lakas ay nanghihina; maging ang liwanag ng aking mga mata ay nawala na sa akin. ¹¹ Ang aking mga kaibigan at kasama ay lumalayo sa aking pagdurusa, at ang aking pinakamalapit na kamag-anak ay tumatayong malayo.

¹² Ang mga naghahangad ng aking buhay ay naglalatag ng kanilang mga silo; ang mga naghahangad ng aking kapahamakan ay nagsasalita ng pagkawasak at nagbabalak ng pandaraya buong araw. ¹³ Ngunit ako ay tulad ng isang binging hindi nakaririnig, tulad ng isang hindi nakapagsasalita at ayaw magbuka ng kaniyang bibig. ¹⁴ Ako ay naging tulad ng isang taong hindi nakaririnig, na walang kasagutan sa kaniyang bibig. ¹⁵ Ngunit sa iyo, aking Ama, ako ay naghihintay; ikaw ang siyang sasagot, O aking Soberanong Ama.

¹⁶ Sapagkat sinabi ko, “Huwag mong ipahintulot na ako'y kanilang pagtawanan— ang mga nagyayabang laban sa akin kapag nadulas ang aking paa.” ¹⁷ Sapagkat ako ay handa nang mabuwal, at ang aking sakit ay laging nasa harap ko. ¹⁸ Ipinapahayag ko ang aking kasamaan; ako ay nababagabag dahil sa aking kasalanan. ¹⁹ Ngunit ang aking mga kaaway ay masigla at malakas, at marami ang mga napopoot sa akin nang walang dahilan.

²⁰ Ang mga gumaganti sa akin ng masama sa mabuti ay nagpaparatang sa akin dahil sinusundan ko ang mabuti. ²¹ Huwag mo akong pabayaan, aking Ama; huwag kang tumayong malayo sa akin, aking Ama. ²² Magmadali kang tumulong sa akin, O Soberanong Ama, aking kaligtasan.