ਦਾਊਦ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ, ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਲਈ।
38 1 ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਝਿੜਕੋ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਕਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਤਾੜੋ। 2 ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੀਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਧਸ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਪਿਆ ਹੈ। 3 ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨਹੀਂ ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਕਾਰਨ; ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਲਾਮਤੀ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ।
4 ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਭਾਰੇ ਬੋਝ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀਆਂ ਹਨ। 5 ਮੇਰੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਬਦਬੂ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਸੜਦੇ ਹਨ ਮੇਰੀ ਮੂਰਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ। 6 ਮੈਂ ਝੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਨੀਵਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਂ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ। 7 ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲੱਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਲਾਮਤੀ ਨਹੀਂ।
8 ਮੈਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਹਾਉਕੇ ਭਰਦਾ ਹਾਂ। 9 ਹੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਤਾਂਘ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹਾਉਕੇ ਤੈਥੋਂ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ। 10 ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਧੜਕਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਵੀ ਮੈਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ। 11 ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਮੇਰੀ ਬਿਪਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨੇੜਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
12 ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫੰਦੇ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਬਰਬਾਦੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਘੜਦੇ ਹਨ। 13 ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਬੋਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਹਾਂ ਜੋ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਗੂੰਗੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ। 14 ਮੈਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ। 15 ਪਰ ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਉੱਤਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਤਾ।
16 ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, “ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ— ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਤਿਲਕਣ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।” 17 ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪੀੜ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। 18 ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। 19 ਪਰ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਅਤੇ ਤਕੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹਨ।
20 ਜੋ ਭਲੇ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਭਲਿਆਈ ਦੇ ਮਗਰ ਲੱਗਦਾ ਹਾਂ। 21 ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਤਿਆਗੋ; ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਖੜ੍ਹੋ। 22 ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਛੇਤੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ।