Davut'un mezmuru. Anımsatma için.
38 1 Ya Babam, öfkeyle azarlama beni, gazapla yola getirme. 2 Çünkü okların derinlere saplandı içime, elin ağır indi üzerime. 3 Bedenimde sağlık kalmadı öfken yüzünden; kemiklerimde sağlamlık kalmadı günahım yüzünden.
4 Çünkü suçlarım başımdan aştı; ağır bir yük gibi, taşıyamayacağım kadar ağır geldiler bana. 5 Yaralarım kokuyor, irin bağladı akılsızlığım yüzünden. 6 Eğildim, iki büklüm oldum; gün boyu yaslı dolaşıyorum. 7 Çünkü böğrüm yanıyor, bedenimde sağlamlık kalmadı.
8 Tükendim, büsbütün ezildim; yüreğimin çalkantısından inliyorum. 9 Ya Egemen Baba, bütün özlemim önünde açık, iniltilerim senden gizli değil. 10 Yüreğim küt küt atıyor, gücüm tükeniyor; gözlerimin feri bile söndü. 11 Dostlarım, arkadaşlarım felaketimden uzak duruyor, en yakınlarım da uzakta duruyor.
12 Canıma susayanlar tuzak kuruyor; zararımı isteyenler yıkımdan söz ediyor, gün boyu hile düşünüyor. 13 Ama ben duyamayan bir sağır gibiyim, konuşamayan, ağzını açmayan biri gibiyim. 14 Duymayan bir adama döndüm, ağzında yanıt bulunmayan birine. 15 Ama umudum sende, Babam; sen yanıtlayacaksın, ya Egemen Babam.
16 Çünkü dedim ki: «Asla halime sevinmesinler; ayağım kayınca bana karşı böbürlenenler.» 17 Çünkü düşmek üzereyim, acım hep önümde. 18 Suçumu itiraf ediyorum; günahım yüzünden kaygılanıyorum. 19 Ama düşmanlarım dinç ve güçlü, yok yere benden nefret edenler çok.
20 Bana iyiliğe karşı kötülükle karşılık verenler, iyiliğin peşinde olduğum için bana çatıyor. 21 Beni terk etme, Babam; benden uzak durma, Babam. 22 Yardımıma koş, ya Egemen Baba, kurtuluşum benim.