Mezmurlar 39

39 ¹ Dedim ki, «Yollarıma dikkat edeceğim, dilimle günah işlemeyeyim diye; Ağzıma gem vuracağım, kötüler yanımdayken.» ² Dilsiz ve suskun kaldım; iyi şeylerden bile söz etmeyip sustum, acım daha da arttı. ³ Yüreğim içimde kızıştı; düşündükçe ateş alevlendi; sonunda konuştum: ⁴ Sonumu göster bana, Babam, günlerimin ölçüsü nedir; ne denli gelip geçici olduğumu bileyim.

⁵ Bak, günlerimi bir karış kadar kısa yaptın, ömrüm senin önünde bir hiç. Gerçekten herkes bir soluktan ibaret. Sela. ⁶ Gerçekten herkes bir gölge gibi dolaşıp durur; bütün telaşı boşunadır; servet yığar, ama kimin toplayacağını bilmez. ⁷ Şimdi, Egemen Baba, ne bekliyorum? Umudum sende. ⁸ Kurtar beni bütün isyanlarımdan; akılsızın alay konusu etme beni. ⁹ Dilsizim; ağzımı açmıyorum, çünkü bunu yapan sensin. ¹⁰ Uzaklaştır darbeni benden; elinin vuruşuyla tükeniyorum.

¹¹ Suçları yüzünden insanı azarlayarak yola getirirsin; değer verdiğini güve gibi tüketirsin; gerçekten herkes bir soluktan ibaret. Sela. ¹² Duamı işit, Babam, feryadıma kulak ver; gözyaşlarıma kayıtsız kalma; çünkü ben yanında bir yolcuyum, bütün atalarım gibi bir konuk. ¹³ Bakışlarını benden çevir de yeniden gülümseyebileyim, göçüp gitmeden ve yok olmadan önce.