Mezmurlar 40

40 ¹Babamız'ı sabırla bekledim; bana yöneldi ve feryadımı duydu. ²Beni yıkım çukurundan, koyu çamurdan çıkardı; ayaklarımı bir kayanın üzerine koydu, adımlarımı sağlamlaştırdı.

³Ağzıma yeni bir ezgi koydu, Babamız'a bir övgü ezgisi. Birçokları görüp korkacak ve Babamız'a güvenecek. ⁴Ne mutlu güvenini Babamız'a bağlayan, gururlulara, yalanın peşinden koşanlara yönelmeyen kişiye.

⁵Ey Babam, yaptığın harikalar ve bize yönelik düşüncelerin sayısızdır; hiç kimse seninle kıyaslanamaz. Bunları açıklayıp anlatmak istesem, sayılamayacak kadar çokturlar. ⁶Kurban ve sunu istemedin, ama kulaklarımı açtın. Yakmalık sunu ve günah sunusu talep etmedin. ⁷O zaman dedim ki: «İşte geldim; tomarın kitabında benim için yazılmıştır.»

⁸Senin isteğini yapmaktan zevk alırım, ey Babam; yasan yüreğimin içindedir. ⁹Büyük toplulukta doğruluğun müjdesini duyurdum; dudaklarımı mühürlemedim, ey Babam, sen bunu bilirsin.

¹⁰Doğruluğunu yüreğimin içinde gizlemedim; sadakatinden ve kurtarışından söz ettim. Vefalı sevgini ve gerçeğini büyük topluluktan saklamadım. ¹¹Sevecen şefkatini benden esirgeme, ey Babam; vefalı sevgin ve gerçeğin beni sürekli korusun.

¹²Çünkü sayısız bela beni kuşattı; günahlarım bana yetişti, artık göremiyorum. Başımdaki saçlardan daha çoklar, ve yüreğim beni terk etti. ¹³Lütfen, ey Babam, kurtar beni; ey Babam, acele et ve yardım et bana. ¹⁴Canımı almak isteyenlerin hepsi utansın ve rezil olsun; yıkımımı dileyenler utanç içinde geri çevrilsin.

¹⁵Bana «Oh! Oh!» diyenler kendi utançları karşısında dehşete düşsün. ¹⁶Ama seni arayanların hepsi sende sevinip coşsun; kurtarışını sevenler sürekli desin: «Babamız uludur!» ¹⁷Bana gelince, ben yoksul ve muhtacım; Egemen Baba beni düşünsün. Sen benim yardımcım ve kurtarıcımsın; gecikme, ey Babam.