زبور 40 FHB Father's Heart Bible™

40 ¹مون صبر سان اسان جي پيءُ جو انتظار ڪيو؛ هن مون ڏانهن منهن ڪري منهنجي دانھن ٻڌي. ²هن مون کي هلاڪت جي کڏ مان، ٿلهي چکڙ مان ڪڍي مٿي کنيو؛ منهنجا پير هڪ پٿر تي رکيائين، منهنجا قدم مضبوط ڪيائين.

³هن منهنجي وات ۾ نئون گيت رکيو، اسان جي پيءُ جي ساراهه جو گيت. گھڻا ڏسندا ۽ ڊڄندا، ۽ اسان جي پيءُ تي ڀروسو رکندا. ⁴برڪت وارو آهي اهو ماڻهو جيڪو اسان جي پيءُ کي پنهنجو ڀروسو ٺاهي ٿو، جيڪو مغرور ماڻهن ڏانهن نہ ٿو ڦري، ڪوڙ جي پٺيان ڊوڙندڙن ڏانهن بہ نہ.

⁵اي منهنجا بابا، تنهنجا ڪيل عجيب ڪم گھڻا آهن، ۽ اسان لاءِ تنهنجا خيال بہ؛ ڪير بہ نہ ٿو ڪري سگھي تو سان برابري. جيڪڏهن آءٌ بيان ڪريان ۽ ٻڌايان، تہ اهي ڳڻڻ کان وڌيڪ آهن. ⁶قرباني ۽ نذراني کي تو نہ چاهيو، پر تو منهنجا ڪن کوليا آهن. سوختني قرباني ۽ گناه جي قرباني تو نہ گھري. ⁷پوءِ مون چيو تہ ”ڏس، آءٌ آيو آهيان، ڪتاب جي ورقي ۾ منهنجي باري ۾ لکيل آهي.“

⁸اي منهنجا بابا، مون کي تنهنجي مرضي پوري ڪرڻ وڻي ٿو؛ تنهنجي شريعت منهنجي دل ۾ آهي. ⁹مون وڏي جماعت ۾ سچائيءَ جي خوشخبري ٻڌائي آهي؛ مون پنهنجا چپ بند نہ ڪيا آهن، اي منهنجا بابا، جيئن تون ڄاڻين ٿو.

¹⁰مون تنهنجي سچائي پنهنجي دل ۾ لڪائي نہ رکي آهي؛ مون تنهنجي وفاداري ۽ نجات جو ذڪر ڪيو آهي. مون تنهنجي عهد واري لافاني شفقت ۽ تنهنجي سچ کي وڏي جماعت کان نہ لڪايو آهي. ¹¹پنهنجو نرم رحم مون کان نہ روڪ، اي منهنجا بابا؛ تنهنجي عهد واري لافاني شفقت ۽ تنهنجو سچ هميشه منهنجي حفاظت ڪن.

¹²ڇاڪاڻ تہ بي شمار مصيبتن مون کي گھيري ورتو آهي؛ منهنجن گناهن مون کي پڪڙي ورتو آهي، ۽ مون کي ڪجھ نظر نہ ٿو اچي. اهي منهنجي مٿي جي وارن کان وڌيڪ آهن، ۽ منهنجي دل ڪمزور ٿي وئي آهي. ¹³اي منهنجا بابا، مهرباني ڪري مون کي بچاءِ؛ اي منهنجا بابا، جلدي ڪري منهنجي مدد ڪر. ¹⁴جيڪي منهنجي جان وٺڻ جي ڪوشش ڪن ٿا، اهي سڀ شرمندا ۽ ذليل ٿين؛ جيڪي منهنجي تباهي چاهين ٿا، اهي بي عزت ٿي پوئتي ڦيرايا وڃن.

¹⁵جيڪي مون کي چون ٿا تہ ”ها! ها!“ اهي پنهنجي شرم تي حيران ٿي وڃن. ¹⁶پر جيڪي سڀ تو کي ڳولين ٿا، اهي تو ۾ خوش ۽ شادمان ٿين؛ جيڪي تنهنجي نجات سان پيار ڪن ٿا، اهي هميشه چون تہ ”اسان جو پيءُ وڏو آهي!“ ¹⁷آءٌ تہ غريب ۽ محتاج آهيان؛ مالڪ پيءُ منهنجو خيال ڪري. تون منهنجو مددگار ۽ بچائيندڙ آهين؛ دير نہ ڪر، اي منهنجا بابا.