ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

କାଦୁଅ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଧାର

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଏକ ଗୀତ।

ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଉଦ୍ଧାର ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ: କାଦୁଅରୁ ଉଠାଯିବା, ପାଦ ଶୈଳ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ, ଏକ ନୂତନ ଗୀତ। ତାʼପରେ ଏହା ଆଗକୁ ମୋଡ଼ ନିଏ, କାରଣ ବଳିଦାନଠାରୁ ଆଜ୍ଞାପାଳନ ଅଧିକ କାମ୍ୟ — ଏବଂ ଏହା ତଥାପି ସଙ୍କଟରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଅଗଣିତ ପାପ ସହିତ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିବାକୁ ମାଗି।

ଅଧ୍ୟାୟ 40।

ମୁଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲି; ସେ ମୋʼ ଆଡ଼କୁ ଫେରି ମୋହର କାକୂକ୍ତି ଶୁଣିଲେ। ସେ ମୋତେ ବିନାଶର ଗର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ, ଘୋର କାଦୁଅ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠାଇ ମୋହର ଚରଣ ଶୈଳ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ପୁଣି ମୋହର ପାଦଗତି ଦୃଢ଼ କଲେ।

ସେ ମୋହର ମୁଖରେ ଏକ ନୂତନ ଗୀତ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାର ଗୀତ ଦେଲେ। ଅନେକେ ଦେଖି ଭୟ କରିବେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖିବେ। ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆପଣା ଭରସା ରଖେ, ଯେ ଅହଙ୍କାରୀମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ, ମିଥ୍ୟା ପଛରେ ଧାଉଁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରେ ନାହିଁ, ସେ ଧନ୍ୟ।

ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ କରିଅଛ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭର ସଂକଳ୍ପ ଅନେକ; କେହି ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ତୁଳନା ହୋଇ ନ ପାରେ। ମୁଁ ଯଦି ତାହା ପ୍ରକାଶ କରି କହିବାକୁ ଚାହେଁ, ତେବେ ତାହା ଗଣିବା ଅସାଧ୍ୟ। ବଳିଦାନ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ତୁମ୍ଭେ ଇଚ୍ଛା କଲ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ମୋହର କର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ କରିଅଛ। ହୋମବଳି ଓ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ତୁମ୍ଭେ ଲୋଡ଼ିଲ ନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ମୁଁ କହିଲି, “ଏହି ଦେଖ, ମୁଁ ଆସିଅଛି— ପୁସ୍ତକ ଖଣ୍ଡରେ ମୋʼ ବିଷୟରେ ଲେଖାଅଛି।”

ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦ କରେ; ତୁମ୍ଭର ବ୍ୟବସ୍ଥା ମୋହର ଅନ୍ତରରେ ଅଛି। ମୁଁ ମହାସମାଜ ମଧ୍ୟରେ ଧାର୍ମିକତାର ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କରିଅଛି; ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ଆପଣା ଓଷ୍ଠାଧର ବନ୍ଦ କରି ନାହିଁ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ।

ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଧାର୍ମିକତା ମୋହର ଅନ୍ତରରେ ଗୋପନ କରି ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ଓ ତୁମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ବିଷୟରେ କହିଅଛି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଦୟା ଓ ତୁମ୍ଭର ସତ୍ୟ ମହାସମାଜଠାରୁ ଲୁଚାଇ ନାହିଁ। ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭର ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଣା ମୋʼଠାରୁ ଅଟକାଇ ରଖ ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭର ଦୟା ଓ ତୁମ୍ଭର ସତ୍ୟ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ।

କାରଣ ଅସଂଖ୍ୟ ବିପଦ ମୋତେ ଘେରି ରହିଅଛି; ମୋହର ଅପରାଧସବୁ ମୋତେ ଧରିଅଛି, ଆଉ ମୁଁ ଦେଖି ପାରୁ ନାହିଁ। ସେହିସବୁ ମୋʼ ମସ୍ତକର କେଶଠାରୁ ଅଧିକ, ଆଉ ମୋହର ହୃଦୟ ଅବସନ୍ନ ହୋଇଅଛି। ହେ ମୋହର ପିତା, ଦୟାକରି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର; ହେ ମୋହର ପିତା, ଶୀଘ୍ର ଆସି ମୋହର ସାହାଯ୍ୟ କର। ଯେଉଁମାନେ ମୋହର ପ୍ରାଣ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଲଜ୍ଜିତ ଓ ଅପମାନିତ ହେଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ମୋହର ଅନିଷ୍ଟ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବିବ୍ରତ ହୋଇ ପଛକୁ ଫେରନ୍ତୁ।

ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ କହନ୍ତି, “ଭଲ ହେଲା! ଭଲ ହେଲା!” ସେମାନେ ଆପଣା ଲଜ୍ଜା ହେତୁ ବିସ୍ମୟାପନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭର ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମ୍ଭଠାରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ହୃଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବଦା କୁହନ୍ତୁ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମହାନ!” ମାତ୍ର ମୁଁ ଦରିଦ୍ର ଓ ଦୀନହୀନ; ପ୍ରଭୁ ପିତା ମୋʼ ବିଷୟ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ। ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ମୋହର ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା; ହେ ମୋହର ପିତା, ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।