ଯେ ଅସହାୟକୁ ଦେଖନ୍ତି

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ।

ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉପରେ ଭରସା ରଖିଥିବା ରୋଗଶଯ୍ୟାର ପ୍ରାର୍ଥନା: ଯେ ଅସହାୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଏ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ଧରି ରଖନ୍ତି। ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଗପ ସଂଗ୍ରହ କରି ତାହା ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି; ଶତ୍ରୁମାନେ ହିସାବ କରନ୍ତି ସେ କେତେ ଶୀଘ୍ର ମରିବ। ସବୁଠାରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଘାତ ହେଉଛି ସେହି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ, ଯେ ତାହାର ରୋଟୀ ଖାଇଥିଲା।

ଅଧ୍ୟାୟ 41।

ଯେ ଅସହାୟ ପ୍ରତି ବିବେଚନା କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବିପଦ ଦିନରେ ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ ଓ ଜୀବିତ ରଖିବେ; ସେ ଦେଶରେ ଧନ୍ୟ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେବ। ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ତାହାର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ସମର୍ପଣ କରିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ରୋଗଶଯ୍ୟାରେ ଧରି ରଖିବେ; ତାହାର ପୀଡ଼ାରେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସ୍ଥତାକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବ।

ମୁଁ ତ କହିଲି, “ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କର; ମୋତେ ସୁସ୍ଥ କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିଅଛି।” ମୋହର ଶତ୍ରୁମାନେ ମୋʼ ବିଷୟରେ ମନ୍ଦ କଥା କହନ୍ତି, “ସେ କେବେ ମରିବ, ଓ ତାହାର ନାମ କେବେ ଲୋପ ପାଇବ?” ଯେତେବେଳେ କେହି ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ସେ ବ୍ୟର୍ଥ କଥା କହେ, ଆଉ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ନିନ୍ଦା ସଞ୍ଚୟ କରେ; ତତ୍ପରେ ସେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ତାହା ପ୍ରଚାର କରେ।

ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେସମସ୍ତେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ର ଫୁସ୍ଫୁସ୍ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଅନିଷ୍ଟ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି। “ତାହା ଉପରେ ଏକ ମାରାତ୍ମକ ବ୍ୟାଧି ଢଳା ଯାଇଅଛି; ସେ ଯେଉଁଠାରେ ଶୟନ କରିଅଛି, ସେଠାରୁ ଆଉ ଉଠିବ ନାହିଁ।” ଏପରିକି ମୋହର ଯେଉଁ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ବନ୍ଧୁ ଉପରେ ମୁଁ ବିଶ୍ଵାସ କରିଥିଲି, ଯେ ମୋହର ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିଥିଲା, ସେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଅଛି। ^a

କିନ୍ତୁ ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କର ଓ ମୋତେ ଉଠାଅ, ଯେପରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେଇ ପାରେ। ଏହା ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅ: ଯେ ମୋହର ଶତ୍ରୁ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜୟଧ୍ଵନି କରେ ନାହିଁ। ମୁଁ ତ, ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ସରଳତାରେ ମୋତେ ଧରି ରଖ, ଆଉ ମୋତେ ଅନନ୍ତକାଳ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ଥାପନ କର।

ଅନାଦିକାଳରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେନ୍ ଓ ଆମେନ୍।