निस्सहायलाई देख्नुहुने

सङ्गीत निर्देशकका निम्ति। दाऊदको एक भजन।

बिरामीको ओछ्यानबाट गरिएको एउटा प्रार्थना, जुन एउटा प्रतिज्ञामा अडिएको छ: असहायहरूको वास्ता गर्नेलाई हाम्रा पिताले सम्हाल्नुहुन्छ। भेट्न आउनेहरू कुरा बटुल्छन् र बाहिर गएर फैलाउँछन्; शत्रुहरू उनी कति चाँडो मर्लान् भनी हिसाब गर्छन्। सबैभन्दा गहिरो चोट भने उनको रोटी खाने भरोसाको मित्रबाट आउँछ।

अध्याय 41।

निस्सहायको विचार गर्ने मानिस धन्यको हो; हाम्रा पिताले सङ्कष्टको दिनमा त्यसलाई छुटकारा दिनुहुनेछ। हाम्रा पिताले त्यसको रक्षा गर्नुहुनेछ र त्यसलाई जीवित राख्नुहुनेछ; त्यो देशमा धन्यको कहलाइनेछ। तपाईंले त्यसलाई त्यसका शत्रुहरूको इच्छामा सुम्पिदिनुहुनेछैन। हाम्रा पिताले त्यसलाई रोगको ओछ्यानमा सम्हाल्नुहुनेछ; त्यसको बिमारीमा तपाईंले त्यसलाई पूर्ण स्वास्थ्यमा पुनर्स्थापित गर्नुहुनेछ।

मैले त यसो भनेँ, “हे मेरा पिता, ममाथि अनुग्रह गर्नुहोस्; मलाई निको पार्नुहोस्, किनकि मैले तपाईंको विरुद्धमा पाप गरेको छु।” मेरा शत्रुहरू मेरो विरुद्धमा दुष्ट कुरा गर्छन्: “त्यो कहिले मर्नेछ, र त्यसको नाउँ कहिले मेटिनेछ?” कोही मलाई भेट्न आउँदा, त्यो व्यर्थका कुरा गर्छ, तर आफ्नो हृदयमा त्यो निन्दा सञ्चय गर्छ; अनि बाहिर गएर त्यो निन्दा फैलाउँछ।

मलाई घृणा गर्ने सबै जना मेरो विरुद्धमा सँगै खुसखुस गर्छन्; तिनीहरू मेरो निम्ति हानिको षड्यन्त्र रच्छन्। “त्यसमाथि घातक रोग खन्याइएको छ; त्यो जहाँ पल्टेको छ, त्यहाँबाट फेरि उठ्नेछैन।” मैले भरोसा गरेको मेरो घनिष्ठ मित्रसमेत, जसले मेरो रोटी खायो, त्यो नै मेरो विरुद्धमा उठेको छ। ^a

तर तपाईं, हे मेरा पिता, ममाथि अनुग्रह गर्नुहोस् र मलाई उठाउनुहोस्, ताकि म तिनीहरूलाई बदला दिन सकूँ। यसैबाट म जान्दछु, कि तपाईं ममा प्रसन्न हुनुहुन्छ: कि मेरो शत्रु मेरो विरुद्धमा विजयको ललकार गर्दैन। मेरो हकमा, तपाईंले मेरो सत्यनिष्ठामा मलाई थाम्नुहुन्छ, र तपाईंले मलाई सदासर्वदा आफ्नो उपस्थितिमा राख्नुहुन्छ।

हाम्रा पिता धन्यका होऊन्, अनादिदेखि अनन्तसम्म। आमेन र आमेन।