तिर्खाउने प्राण
सङ्गीत निर्देशकका निम्ति। कोरहका छोराहरूको एउटा ज्ञानको भजन।
मन्दिरबाट टाढा पारिएका र 'तेरा परमेश्वर कहाँ छन्?' भन्ने गिल्ला सहिरहेका गायक त्यो चाडको भीड सम्झन्छन्, जसलाई उनले अगुवाइ गर्थे तर अब त्यसमा सामेल हुन सक्दैनन्। दुई पटक उनी आफ्नै निराश प्राणलाई प्रश्न गर्छन्, र दुवै पटक एउटै जवाफ दिन्छन्: हाम्रा पितामा आशा राख, म फेरि उहाँको प्रशंसा गर्नेछु।
42 1मृगले पानीका खोलाहरूका लागि हाँफेझैँ, त्यसरी नै मेरो प्राण तपाईंका निम्ति हाँफ्छ, हे मेरा पिता।
2मेरो प्राण मेरा पिताको निम्ति तिर्खाउँछ, जीवित पिताको निम्ति। म कहिले आएर उहाँको सामु उपस्थित हुन सक्छु? 3दिनरात मेरा आँसु नै मेरो आहार भएका छन्, जब तिनीहरू दिनभरि मलाई भन्छन्, “तेरो परमेश्वर कहाँ छ?”
4यी कुराहरू म सम्झन्छु, जब म आफ्नो प्राण खन्याउँछु: कसरी म भीडसँग जान्थेँ र आनन्दका सोर अनि प्रशंसाका गीतसहित तिनीहरूलाई हाम्रा पिताको घरतर्फ जुलुसमा डोर्याउँथेँ, ठूलो भीड उत्सव मनाउँदै।
5हे मेरो प्राण, तँ किन उदास भएको छस्, र मभित्र किन व्याकुल भएको छस्? हाम्रा पितामा आशा राख्; किनकि म फेरि उहाँको प्रशंसा गर्नेछु, जो मेरो उद्धार र मेरा पिता हुनुहुन्छ।
6हे मेरा पिता, मभित्र मेरो प्राण उदास भएको छ; यसकारण यर्दन र हर्मोनको भूमिबाट, मिज्यार पर्वतबाट म तपाईंलाई सम्झन्छु।
7तपाईंका झरनाहरूको गर्जनमा गहिराइले गहिराइलाई पुकार्छ; तपाईंका सबै छालहरू र तरङ्गहरू ममाथि बगेर गएका छन्। 8दिनमा हाम्रा पिताले उहाँको करारको प्रेमलाई आज्ञा दिनुहुन्छ, र रातमा उहाँको गीत मसँग हुन्छ, मेरो जीवनका पिताप्रतिको प्रार्थना।
9म मेरा पिता, मेरो चट्टानलाई भन्छु, “तपाईंले मलाई किन बिर्सनुभयो? शत्रुको अत्याचारले गर्दा म किन शोक गर्दै हिँड्छु?” 10मेरा हाडहरूमा घातक चोटझैँ, मेरा विरोधीहरूले मलाई गिल्ला गर्छन्, जब तिनीहरू दिनभरि मलाई भन्छन्, “तेरो परमेश्वर कहाँ छ?”
11हे मेरो प्राण, तँ किन उदास भएको छस्, र मभित्र किन व्याकुल भएको छस्? हाम्रा पितामा आशा राख्; किनकि म फेरि उहाँको प्रशंसा गर्नेछु, जो मेरो उद्धार र मेरा पिता हुनुहुन्छ।