تږے روح
د موسيقۍ د مشر دپاره. د قورح د زامنو د حکمت زبور.
له معبد څخه بېل شوی او په دې پېغور ورکول شوی چې 'ستا خدای چېرته دی؟'، سندرغاړی هغه وخت رایادوي چې د اختر ګڼه یې مخکې بیوله، هغه ګڼه چې اوس ورسره یوځای کېدای نه شي. دوه ځله له خپل خپه زړه څخه پوښتنه کوي، او دواړه ځله یې یو شان ځواب ورکوي: په زموږ پلار هیله وکړه، زه به یې بیا ستاینه کوم.
42 1لکه څنګه چې هوسۍ د اوبو د نهرونو دپاره تږه وى، هم هغه شان زما روح ستا دپاره تږے دے، اے زما پلاره.
2زما روح زما د پلار دپاره تږے دے، د ژوندى پلار دپاره. زۀ به کله راشم او د هغۀ په مخکښې حاضر شم؟ 3زما اوښکې په ورځ او شپه کښې زما خوراک شوې دى، کله چې هغوئ ما ته ټوله ورځ وائى، ”ستا خُدائ پاک چرته دے؟“
4دا شيان زۀ رايادوم، کله چې خپل روح توئوم: چې زۀ به د خلقو د ګڼې سره تلم او هغوئ مې د زمونږ پلار کور ته په قطار کښې بوتلل، د خوشحالۍ په نارو او د ثناء په سندرو سره، يوه لويه ګڼه چې جشن يې کولو.
5اے زما روحه، تۀ ولې غمژن يې، او زما په دننه کښې ولې بې قراره يې؟ په زمونږ پلار اُميد ولره، ځکه چې زۀ به بيا د هغۀ ثناء وايم، هغه چې زما خلاصون او زما پلار دے.
6اے زما پلاره، زما روح زما په دننه کښې غمژن دے، ځکه نو زۀ تا د يردن او د حرمون د علاقې نه، د مِضعار د غرۀ نه رايادوم.
7ژوره ستا د ابشارونو د اواز سره بلې ژورې ته اواز کوى، ستا ټولې موجونه او څپې ما باندې تېرې شوې. 8په ورځ کښې زمونږ پلار خپلې وفاداره مينې ته حُکم کوى، او په شپه کښې د هغۀ سندره زما سره وى، زما د ژوند پلار ته يوه دُعا.
9زۀ خپل پلار ته، چې زما تيږه دے، وايم، ”تا زۀ ولې هېر کړم؟ د دُښمن د ظلم په سبب زۀ ولې په ماتم کښې ګرځم؟“ 10لکه زما په هډوکو کښې يو مرګونے زخم، زما مخالفين ما طعنه راکوى، کله چې هغوئ ما ته ټوله ورځ وائى، ”ستا خُدائ پاک چرته دے؟“
11اے زما روحه، تۀ ولې غمژن يې، او زما په دننه کښې ولې بې قراره يې؟ په زمونږ پلار اُميد ولره، ځکه چې زۀ به بيا د هغۀ ثناء وايم، هغه چې زما خلاصون او زما پلار دے.