ਜ਼ਬੂਰ 42

42 ¹ ਜਿਵੇਂ ਹਰਨੀ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।

² ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਤਿਹਾਈ ਹੈ, ਜੀਉਂਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ। ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਆ ਕੇ ਉਹ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵਾਂਗਾ? ³ ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਬਣੇ ਰਹੇ ਹਨ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਜਦ ਕਿ ਓਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?”

⁴ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਚੇਤੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਭੀੜ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਲਲਕਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸਤਤ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਵਨ ਨੂੰ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸਾਂ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੋਈ।

⁵ ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਦਾਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਉਂ ਬੇਚੈਨ ਹੈਂ? ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਆਸ ਰੱਖ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਫੇਰ ਉਸਤਤ ਉਹ ਦੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬਚਾਓ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।

⁶ ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਦਾਸ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਯਰਦਨ ਦੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹਰਮੋਨ ਤੋਂ, ਮਿਸਾਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ।

⁷ ਡੂੰਘਿਆਈ ਤੇਰੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੀ ਗਰਜ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘਿਆਈ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੋਂ ਲੰਘ ਗਈਆਂ ਹਨ। ⁸ ਦਿਨੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਦਾ ਗੀਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ।

⁹ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੀ ਚਟਾਨ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, “ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ?” ¹⁰ ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨ-ਲੇਵਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮੈਨੂੰ ਤਾਅਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਕਿ ਓਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?”

¹¹ ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਦਾਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਉਂ ਬੇਚੈਨ ਹੈਂ? ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਆਸ ਰੱਖ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਫੇਰ ਉਸਤਤ ਉਹ ਦੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬਚਾਓ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।