Susayan Can
Müzik şefi için. Korahoğulları'nın bir bilgelik mezmuru.
42 1 Geyik akarsuları nasıl özlerse, canım da seni öyle özler, ey Babam.
2 Canım Babama susadı, yaşayan Babaya. Ne zaman gidip onun huzuruna çıkacağım? 3 Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz, gün boyu bana derlerken, «Nerede Tanrın?»
4 Şunları anımsıyorum, içimi dökerken: Nasıl kalabalıkla birlikte gider, alay halinde onlara öncülük ederek Babamız'ın evine götürürdüm; sevinç çığlıkları ve şükran ezgileriyle, bayram eden büyük bir kalabalıkla.
5 Neden üzgünsün, ey canım, neden içimde böyle çalkalanıyorsun? Babamız'a umut bağla; çünkü yine öveceğim O'nu, kurtuluşum ve Babam olan O'nu.
6 Babam, canım içimde üzgün; bu yüzden anımsıyorum seni Şeria diyarından ve Hermon'dan, Misar Dağı'ndan.
7 Engin çağlayanlarının gürültüsüyle engini çağırıyor; bütün sellerin ve dalgaların üzerimden geçti. 8 Gündüz Babamız vefalı sevgisini buyurur, gece de ezgisi benimledir, yaşamımın Babası'na bir dua.
9 Babama, kayama derim ki: «Neden unuttun beni? Düşmanın baskısı yüzünden neden yaslı geziyorum?» 10 Kemiklerimde ölümcül bir yara gibi, hasımlarım aşağılıyor beni, gün boyu bana derlerken, «Nerede Tanrın?»
11 Neden üzgünsün, ey canım, neden içimde böyle çalkalanıyorsun? Babamız'a umut bağla; çünkü yine öveceğim O'nu, kurtuluşum ve Babam olan O'nu.
