Die siel wat dors
Vir die koorleier. ’n Wysheidspsalm van die seuns van Korag.
Afgesny van die tempel en gespot met 'Waar is jou God?', onthou die sanger hoe hy die feesskare gelei het wat hy nie meer kan bywoon nie. Twee keer bevraagteken hy sy eie neerslagtige siel, en antwoord dit elke keer op dieselfde manier: hoop op ons Vader, ek sal hom weer loof.
42 1Soos ’n wildsbok smag na waterstrome, so smag my siel na u, my Vader.
2My siel dors na my Vader, na die lewende Vader. Wanneer kan ek kom en voor hom verskyn? 3My trane was my kos dag en nag, terwyl hulle die hele dag vir my sê: “Waar is jou God?”
4Hieraan dink ek, terwyl ek my siel uitstort: hoe ek saam met die skare gegaan het en hulle in ’n optog na die huis van ons Vader gelei het, met blye uitroepe en lofliedere, ’n groot menigte wat feesvier.
5Waarom is jy terneergedruk, my siel, en waarom is jy so onrustig in my? Vertrou op ons Vader; want ek sal hom weer prys, my redding en my Vader.
6My Vader, my siel is terneergedruk in my; daarom dink ek aan u uit die land van die Jordaan en van Hermon, van die berg Misar af.
7Diepte roep na diepte by die gedruis van u watervalle; al u branders en u golwe het oor my gespoel. 8Bedags gebied ons Vader sy verbondsliefde, en snags is sy lied by my, ’n gebed tot die Vader van my lewe.
9Ek sê vir my Vader, my rots: “Waarom het u my vergeet? Waarom gaan ek rond en treur weens die verdrukking van die vyand?” 10Soos ’n dodelike wond in my gebeente, terg my teëstanders my, terwyl hulle die hele dag vir my sê: “Waar is jou God?”
11Waarom is jy terneergedruk, my siel, en waarom is jy so onrustig in my? Vertrou op ons Vader; want ek sal hom weer prys, my redding en my Vader.
