હવે છપાયેલી
પુસ્તક

તરસતો જીવ

સંગીત નિર્દેશક માટે. કોરાના પુત્રોનું એક જ્ઞાનગીત.

મંદિરથી વિખૂટો પડેલો અને ‘તારો ઈશ્વર ક્યાં છે?’ એવાં મહેણાં સાંભળતો ગાયક યાદ કરે છે કે પર્વના જે જનસમૂહમાં તે હવે જોડાઈ શકતો નથી, તેની આગેવાની તે કરતો હતો. બે વાર તે પોતાના હતાશ જીવને પ્રશ્ન કરે છે અને બંને વાર એક જ ઉત્તર આપે છે: આપણા પિતા પર આશા રાખ, હું ફરી તેમની સ્તુતિ કરીશ.

અધ્યાય 42.

જેમ હરણ પાણીના ઝરણાં માટે તલપે છે, તેમ મારો જીવ તમારા માટે તલપે છે, મારા પિતા.

મારો જીવ મારા પિતા માટે, જીવતા પિતા માટે તરસે છે. હું ક્યારે આવીને તેમની આગળ હાજર થઈશ? મારાં આંસુ રાતદિવસ મારો ખોરાક બન્યાં છે, જ્યારે તેઓ દિવસભર મને કહે છે, “તારો ઈશ્વર ક્યાં છે?”

આ વાતો હું યાદ કરું છું, જ્યારે હું મારો જીવ ઠાલવું છું: હું કેવી રીતે ટોળા સાથે જતો અને હર્ષનાદ તથા સ્તુતિગીતો સાથે તેમને સરઘસમાં દોરીને આપણા પિતાના ઘરમાં જતો, ઉત્સવ કરતી મોટી ભીડ સાથે.

હે મારા જીવ, તું કેમ નિરાશ છે, અને તું મારામાં કેમ વ્યાકુળ છે? આપણા પિતા પર આશા રાખ; કારણ કે હું ફરીથી તેમની સ્તુતિ કરીશ, મારો ઉદ્ધાર અને મારા પિતા.

હે મારા પિતા, મારો જીવ મારામાં નિરાશ છે; તેથી યર્દન તથા હેર્મોનના દેશમાંથી, મિસ્આર પર્વત પરથી હું તમને યાદ કરું છું.

તમારા ધોધના ગર્જનારવે ઊંડાણ ઊંડાણને હાંક મારે છે; તમારાં સર્વ મોજાં તથા તરંગો મારા પર ફરી વળ્યાં છે. દિવસે આપણા પિતા પોતાનો કરારપ્રેમ ફરમાવે છે, અને રાત્રે તેમનું ગીત મારી સાથે છે, મારા જીવનના પિતાને પ્રાર્થના.

હું મારા પિતાને, મારા ખડકને કહું છું, “તમે મને કેમ વીસરી ગયા? શત્રુના જુલમને લીધે હું કેમ શોક કરતો ફરું છું?” મારા હાડકાંમાં પ્રાણઘાતક ઘાની જેમ, મારા વૈરીઓ મને મહેણાં મારે છે, જ્યારે તેઓ દિવસભર મને કહે છે, “તારો ઈશ્વર ક્યાં છે?”

હે મારા જીવ, તું કેમ નિરાશ છે, અને તું મારામાં કેમ વ્યાકુળ છે? આપણા પિતા પર આશા રાખ; કારણ કે હું ફરીથી તેમની સ્તુતિ કરીશ, મારો ઉદ્ધાર અને મારા પિતા.