Gibayaw Pagawas sa Lapok
Alang sa direktor sa musika. Usa ka salmo ni David.
Nagsugod kini sa kaluwasan nga nahatag na: giyahat gikan sa lapok, ang mga tiil gibutang sa bato, usa ka bag-ong awit. Unya moliko kini paingon sa umaabot, tungod kay ang pagtuman mas gitinguha kay sa halad — ug natapos kini nga anaa pa gihapon sa kasamok, ang mga sala dili maihap, nangayo sa iyang Amahan nga magdali.
40 1Mapailubon akong naghulat sa atong Amahan; milingi siya kanako ug nadungog niya ang akong pagtuaw. 2Gibayaw niya ako gikan sa bung-aw sa kalaglagan, gikan sa bagang lapok; gipahimutang niya ang akong mga tiil sa ibabaw sa usa ka bato, ug gipalig-on ang akong mga lakang.
3Gibutang niya sa akong baba ang usa ka bag-ong awit, usa ka awit sa pagdayeg sa atong Amahan. Daghan ang makakita ug mahadlok, ug mosalig sa atong Amahan. 4Bulahan ang tawo nga nagsalig sa atong Amahan, nga wala molingi ngadto sa mga mapahitas-on, ngadto sa mga nagagukod sa mga bakak.
5Daghan, Amahan ko, ang mga katingalahan nga imong gibuhat, ug ang imong mga hunahuna alang kanamo; walay makatandi kanimo. Kon akong ipahayag ug isugilon kini, daghan kaayo kini nga dili maihap. 6Ang halad ug ang gasa wala nimo tinguhaa, apan imong gibuksan ang akong mga dalunggan. Ang halad nga sinunog ug ang halad sa sala wala nimo kinahanglana. 7Unya miingon ako, “Ania ako, mianhi ako—diha sa linukot nga basahon nahisulat ang mahitungod kanako.”
8Nagtinguha ako sa pagbuhat sa imong kabubut-on, Amahan ko; ang imong balaod ania sa sulod sa akong kasingkasing. 9Akong gimantala ang maayong balita sa pagkamatarong diha sa dakong panagtigom; wala ko tak-omi ang akong mga ngabil, Amahan ko, sumala sa imong nahibaloan.
10Wala ko itago ang imong pagkamatarong sa sulod sa akong kasingkasing; akong gisulti ang imong pagkamatinud-anon ug ang imong kaluwasan. Wala ko ililong ang imong gugma sa kasabotan ug ang imong kamatuoran gikan sa dakong panagtigom. 11Ayaw ihikaw ang imong malumong kaluoy kanako, Amahan ko; hinaut nga ang imong gugma sa kasabotan ug ang imong kamatuoran kanunayng manalipod kanako.
12Kay ang mga kasamok nga dili maihap naglibot kanako; ang akong mga sala nakaapas kanako, ug dili na ako makakita. Kini daghan pa kay sa mga buhok sa akong ulo, ug nawad-an ug kaisog ang akong kasingkasing. 13Palihog, Amahan ko, luwasa ako; Amahan ko, pagdali ug tabangi ako. 14Hinaut nga ang tanan nga nagtinguha sa pagkuha sa akong kinabuhi maulawan ug mapakaulawan; hinaut nga ang mga nagahandom sa akong kalaglagan pabalikon nga magpakaulaw.
15Hinaut nga ang mga nagaingon kanako, “Aha! Aha!” malisang tungod sa ilang kaugalingong kaulaw. 16Apan hinaut nga ang tanan nga nangita kanimo magmaya ug magkalipay diha kanimo; hinaut nga ang mga nahigugma sa imong kaluwasan kanunayng moingon, “Gamhanan ang atong Amahan!” 17Kon mahitungod kanako, kabos ako ug timawa; hinaut nga ang Soberanong Amahan maghunahuna kanako. Ikaw ang akong magtatabang ug ang akong manluluwas; ayaw paglangan, Amahan ko.
