چاپ شوی
کتاب

د خټو نه راايستل شوے

د موسيقۍ د مشر دپاره. د داؤد يو زبور.

دا له داسې ژغورنې پیلېږي چې دمخه ورکړل شوې: له خټو راپورته شوی، پښې یې پر ډبره ایښودل شوي، یوه نوې سندره. بیا مخ پر وړاندې اړول کېږي، ځکه چې اطاعت تر قربانۍ ډېر غوښتل کېږي — او پای یې لا هم په ستونزه کې دی، ګناهونه یې له شمېر وتلي، او له خپل پلار غواړي چې بیړه وکړي.

څپرکی 40.

ما په صبر سره زمونږ پلار ته انتظار وکړو؛ هغه ما ته متوجه شو او زما فرياد يې واورېدو. هغۀ زۀ د تباهۍ د کُند نه، د ګاڼو خټو نه راوايستلم؛ هغۀ زما پښې په يوه ګټه باندې کېښودې، او زما قدمونه يې پاخۀ کړل.

هغۀ زما په خولۀ کښې يو نوے سندره کېښوده، د زمونږ پلار د ثنا سندره. ډېر به وينى او يرېږى به، او په زمونږ پلار باندې به اعتماد وکړى. برکت والا دے هغه څوک چې په زمونږ پلار باندې خپل اعتماد کوى، او مغرورو ته نۀ ګوري، نۀ هغو ته چې د دروغو پسې منډې وهى.

اے زما پلاره، ډېر دى هغه عجائبات چې تا کړي دي، او ستا هغه خيالونه چې زمونږ دپاره دي؛ هيڅوک ستا سره برابرېدلے نۀ شى. کۀ زۀ يې بيان کړم او ووايم، نو د شمېر نه به زيات وى. قربانى او نذرانه تا نۀ غوښتله، خو تا زما غوږونه خلاص کړي دي. سوزولې قربانى او د ګناه قربانى تا ونۀ غوښتله. بيا ما ووئيل چې، ”دا زۀ يم، زۀ راغلے يم - د کِتاب په طومار کښې زما په حقله ليکلے شوي دي.“

اے زما پلاره، زۀ ستا د رضا پوره کول غواړم؛ ستا شريعت زما د زړۀ دننه دے. ما د صداقت زېرے په لوئ مجلس کښې اعلان کړے دے؛ اے زما پلاره، ما خپلې شونډې نۀ دي بندې کړې، لکه چې تا ته معلومه ده.

ما ستا صداقت زما د زړۀ دننه پټ نۀ دے کړے؛ ما ستا د وفادارۍ او ستا د خلاصون خبره کړې ده. ما ستا مينه او ستا حقيقت د لوئ مجلس نه پټ نۀ دي کړي. اے زما پلاره، خپل نرم رحم زما نه مۀ منع کوه؛ ستا مينه او ستا حقيقت دې همېشه زما ساتنه کوى.

ځکه چې بې‌شمېره مُصيبتونه ما را چاپېر کړي دي؛ زما ګناهونو ما ونيولم، او زۀ ليدلے نۀ شم. هغه زما د سر د وېښتانو نه زيات دي، او زما زړۀ کمزورے کيږى. اے زما پلاره، مهربانى وکړه، ما ته خلاصون راکړه؛ اے زما پلاره، تلوار وکړه او زما مدد وکړه. هغه ټول دې شرمنده او رُسوا شى څوک چې زما د جان اخستلو کوشش کوى؛ هغه څوک چې زما د تباهۍ خواهش کوى، په شرم سره دې شا ته وتښتولے شى.

هغه څوک چې ما ته وائى، ”اها! اها!“، د خپل شرم په وجه دې حېران شى. خو هغه ټول چې تا لټوى، په تا کښې دې خوشحاله او ښاد شى؛ هغه څوک چې ستا د خلاصون سره مينه لري، همېشه دې وائى چې، ”زمونږ پلار لوئ دے!“ خو زۀ غريب او محتاج يم؛ خودائ پاک مالِک دې زما خيال وساتى. تۀ زما مدد او زما خلاصونکے يې؛ اے زما پلاره، ځنډ مۀ کوه.