Kaangkat saka ing Blethok

Kagem pangarsaning juru ngidung. Masmur anggitane Prabu Dawud.

Dibukak karo pangluwaran kang wis kalakon: diangkat saka blethok, sikilé dipancataké ing parang, kidung anyar. Banjur noleh menyang ngarep, amarga kasetyan luwih dikarepaké tinimbang kurban — lan dipungkasi isih ana ing karubedan, dosané ora kena diétung, nyuwun supaya Ramané énggal-énggal tumindak.

Pasal 40.

Aku kanthi sabar ngenteni Rama kita; Panjenengane tumuli mirsani aku lan miyarsakake pasambatku. Panjenengane ngangkat aku metu saka ing luwang karusakan, saka ing blethok kang kandel; sikilku kaukuhake ing watu karang, satemah tapakku dadi santosa.

Panjenengane paring kidung anyar ing cangkemku, kidung pamuji konjuk marang Rama kita. Wong akeh bakal padha weruh lan wedi-asih, sarta padha kumandel marang Rama kita. Rahayu wong kang ndadekake Rama kita minangka pangandele, kang ora nolih marang wong kang gumunggung, marang wong kang padha mburu goroh.

Dhuh Rama, kathah sanget kaelokan ingkang sampun Paduka tindakaken, saha panggalih Paduka tumrap kawula sadaya; boten wonten ingkang saged nimbangi Paduka. Manawi kawula badhe ngundhangaken saha nyariyosaken, cacahipun kathah sanget ngantos boten kenging kaetang. Kurban sembelehan saha pisungsung boten Paduka karsakaken, nanging Paduka sampun mbikak talingan kawula. Kurban obaran saha kurban pangruwating dosa boten Paduka pundhut. Kawula lajeng matur, “Kawula wonten ing ngriki, kawula sampun sowan—ing gulungan kitab punika kaserat bab kawula.”

Dhuh Rama, kawula remen nindakaken karsa Paduka; angger-angger Paduka wonten ing salebeting manah kawula. Kawula sampun martosaken kabar kabingahaning kabeneran ing pasamuwan ageng; kawula boten ngancing lathi kawula, dhuh Rama, kadosdene ingkang sampun Paduka uningani.

Kabeneran Paduka boten kawula singidaken wonten ing salebeting manah kawula; kawula sampun ngandharaken bab kasetyan Paduka saha karahayon saking Paduka. Sih-kadarman saha kayekten Paduka boten kawula umpetaken saking pasamuwan ageng. Dhuh Rama, mugi Paduka sampun ngantos ngempet welas-asih Paduka tumrap kawula; mugi sih-kadarman saha kayekten Paduka tansah ngreksa kawula.

Awit karibedan ingkang tanpa wilangan sami ngepung kawula; dosa-dosa kawula sampun nututi kawula, satemah kawula boten saged ningali. Cacahipun langkung kathah tinimbang rambut ing sirah kawula, satemah manah kawula semplah. Dhuh Rama, mugi karsaa ngluwari kawula; dhuh Rama, mugi enggal-enggal mitulungi kawula. Sedaya tiyang ingkang madosi nyawa kawula, mugi sami kawirangan saha kaesoraken; tiyang ingkang ngangkah karusakan kawula, mugi sami kaundurna kanthi kawirangan.

Tiyang ingkang mungel dhateng kawula, “Rasakna! Rasakna!” mugi sami giris dening kawirangipun piyambak. Nanging sedaya tiyang ingkang madosi Paduka, mugi sami bingah saha suka-rena wonten ing Paduka; tiyang ingkang remen dhateng karahayon saking Paduka, mugi tansah sami munjuk, “Mahaagung Rama kita!” Dene kawula punika mlarat saha kacingkrangan; mugi Sang Rama ingkang Mahakwasa karsaa ngengeti kawula. Paduka punika pitulungan saha Juru-luwar kawula; dhuh Rama, mugi sampun ngantos kasuwen.