Panjaganing Prabu Dawud kanthi Meneng

Kagem pangarsaning juru tembang, kagem Yedutun. Masmur anggitane Prabu Dawud.

Dawud nyoba ora ngomong apa-apa nalika wong duraka padha ngawasi, lan menengé malah ndadèkaké larané saya abot nganti njebluk metu. Kang metu yaiku panyuwun supaya Ramané nuduhaké sepira cendhaké urip — mung sakilan, mung sakdamel ambegan — lan katentreman sadurungé dhèwèké lunga.

Pasal 39.

Aku wis kandha: “Aku bakal njaga lakuku supaya aku ora gawe dosa srana ilatku; aku bakal masang brongsong ing cangkemku sasuwene wong duraka padha ana ing sakiwa-tengenku.” Aku bisu lan meneng; dalah bab kang becik aku ora kumecap, nanging laraku saya ngrebda. Atiku dadi panas ing sajroning batinku; nalika aku mikir bab iku, genine murub; banjur aku ngucap: Dhuh Rama, mugi Paduka nedahaken dhateng kawula wekasan kawula, saha pinten watesing dinten kawula; mugi kawula sumerep sapinten cupeting gesang kawula.

Lah, Paduka sampun ndadosaken umur kawula namung sawatawis kilan panjangipun, saha lamining gesang kawula boten wonten ajinipun tumrap Paduka. Saestu, saben tiyang namung kados napas. Saestu, saben tiyang lumampah kados wewayangan; saestu sadaya karibedanipun punika tanpa guna; piyambakipun numpuk kasugihan, nanging boten sumerep sinten ingkang badhe ngempalaken. Lan sapunika, dhuh Rama ingkang Mahakwasa, menapa ingkang kawula antosi? Pangajeng-ajeng kawula wonten ing Paduka. Mugi Paduka ngluwari kawula saking sadaya pambalela kawula; sampun ngantos kawula dados cecampahanipun tiyang gemblung. Kawula bisu; kawula boten mbikak lesan kawula, awit Paduka piyambak ingkang nindakaken punika. Mugi Paduka mberat paukuman Paduka saking kawula; kawula telas margi saking gebaging asta Paduka.

Kanthi pepeling Paduka ndhidhik manungsa margi saking dosanipun; Paduka nggerogoti punapa ingkang dipunaosi kados renget; saestu, saben tiyang punika namung kados napas. Dhuh Rama, mugi Paduka miyarsakaken pandonga kawula, saha mirengaken panjeriting kawula; sampun ngantos Paduka boten nggatosaken eluh kawula; awit kawula namung tiyang neneka wonten ing ngarsa Paduka, satunggaling tamu kados sadaya leluhur kawula. Mugi Paduka mengo saking kawula, supados kawula saged mesem malih, saderengipun kawula kesah lan sirna.