Efa vita pirinty
Boky

Ny fiambenan’i Davida tamim-pahanginana

Ho an’ny mpitarika ny mozika, ho an’i Jedotona. Salamo nataon’i Davida.

Niezaka tsy niteny na inona na inona i Davida raha nijery ny ratsy fanahy, ary ny fahanginana nampiharatsy ny fanaintainana hatramin'ny nipoaka. Ny mivoaka dia fangatahana mba hasehon'i Rainy azy hoe fohy ny fiainana — sehatry ny tanana vitsy, fofonaina — sy fanamaivanana alohan'ny handehanany.

Toko 39.

Hoy aho: « Hotandremako ny alehako mba tsy hanota amin’ny lelako aho; hasiako fatora ny vavako, raha mbola eo anatrehako ny ratsy fanahy. » Moana sy mangina aho; nangina aza momba ny tsara, ka nitombo ny alahelko. Nafana ny foko tato anatiko; rehefa nieritreritra aho, dia nirehitra ny afo; dia niteny aho: Asehoy ahy ny faran’ny androko, Raiko ô, ary ny habetsaky ny androko dia inona; ampahafantaro ahy ny hafainganan’ny fandalovako.

Indro, nataonao sakan-tanana fotsiny ny androko, ary tsy misy dikany eo anatrehanao ny androm-piainako. Marina fa fofonaina fotsiny ny olona rehetra. Marina fa mandeha tahaka ny aloka ny olona rehetra; marina fa foana ny fisafotofotoany rehetra; mitanjaka harena izy nefa tsy fantany izay hanangona azy. Ary ankehitriny, Ray Tompo ô, inona no andrasako? Ianao no antenaiko. Vonjeo aho amin’ny fikomiako rehetra; aza ataonao fanesoesoan’ny adala aho. Moana aho; tsy mamoha ny vavako, satria Ianao no nanao izany. Esory amiko ny kapokao; lanin’ny fidinan’ny tananao aho.

Amin’ny fananarana no anaovanao fampianarana ny olona noho ny ota; lanianao tahaka ny hala izay malalany; marina fa fofonaina fotsiny ny olona rehetra. Henoy ny vavaka ataoko, Raiko ô, ary ampihaino sofina ny fitarainako; aza mody tsy mahita ny ranomasoko; fa vahiny fotsiny eo anatrehanao aho, mpiavy tahaka ny razambeko rehetra. Esory amiko ny fijeranao, mba hitsiky indray aho, mialoha ny handehanako ka tsy ho eo intsony.