Eegumsa callisaa Daawit
Dura-taa'aa faarfattootaatiif, Yedutuuniif. Faarfannaa Daawit.
Daawit hamoonni yeroo ilaalan homaa dubbachuu dhiisuuf yaale, callisni dhukkubbii hanga ba'utti hammeesse. Waan ba'u Abbaan isaa jireenyi akka gabaabaa ta'e akka isa argisiisu gaaffii dha — dhundhula muraasa, hafuura tokko — fi osoo hin deemin boqonnaa.
39 1Ani akkana jedhe, «Yeroo hamoon na bira jiru, arraba kootiin akkan hin cubbuuniif karaa koo nan eega; afaan koo irra waan afaan cufu nan kaa'a.» 2Afaan cufadheen callisee ture; waan gaarii irraa illee callisee ture, dhukkubbiin koos caalaatti hammaate. 3Onneen koo na keessatti ho'ate; yeroo waan sana yaadutti ibiddi boba'e; ergasii nan dubbadhe: 4Yaa Abbaa koo, dhuma koo fi safartuun bara koo maal akka ta'e na argisiisi; akkan gabaabaa ta'e akkan beeku godhi.
5Kunoo, ati bara koo bal'ina quba muraasaa goote, umuriin koos ati duratti homaa miti. Dhugumatti nama hundi hafuura qofa dha. 6Dhugumatti nama hundi akka mugaa in deema; dhugumatti rakkoon isaanii hundi faayidaa malee dha; inni qabeenya in tuuta, eenyu akka walitti sassaabu garuu hin beeku. 7Amma immoo, yaa Abbaa Bulchaa, maal eeggadha? Abdiin koo si irratti dha. 8Seera cabsuu koo hundumaa irraa na oolchi; qoosaa gowwaa na hin godhin. 9Ani afaan cufadheera; afaan koo hin banu, waan kana kan goote ati waan ta'eef. 10Dha'icha kee narraa fuudhi; dha'annaa harka keetiin ani dhumaa jira.
11Ifaajjiidhaan nama cubbuuf in adaba; waan inni qabeenya godhate akka ilbiisaatti in balleessa; dhugumatti nama hundi hafuura qofa dha. 12Yaa Abbaa koo, kadhannaa koo dhaggeeffadhu, iyyannaa koo dhaggeeffadhu; imimmaan koo hin dagatin; ani si bira imaltuu qofa, akka abbootii koo hundumaa keessummaa waan ta'eef. 13Osoo ani hin deemin, osoo ani hin jiraatin dura, akkan deebi'ee kolfuuf narraa fuula kee deebisi.
