દાઉદની મૌન ચોકી
સંગીત નિર્દેશક માટે, યદૂથૂન માટે. દાઉદનું ગીત.
દુષ્ટો જોતા હતા ત્યારે દાઉદે કંઈ ન બોલવાનો પ્રયત્ન કર્યો, અને મૌનથી પીડા વધતી ગઈ અને છેવટે ફૂટી નીકળી. બહાર આવે છે એક વિનંતી કે તેના પિતા તેને બતાવે કે જીવન કેટલું ટૂંકું છે — થોડાક આંગળ, એક શ્વાસ — અને તે જાય તે પહેલાં રાહત આપે.
39 1મેં કહ્યું, “હું મારા માર્ગોની ચોકી રાખીશ, જેથી હું મારી જીભથી પાપ ન કરું; જ્યાં સુધી દુષ્ટો મારી આસપાસ છે, ત્યાં સુધી હું મારા મોં પર લગામ રાખીશ.” 2હું મૂંગો તથા શાંત રહ્યો; મેં સારી વાતો વિશે પણ મૌન રાખ્યું, અને મારી પીડા વધારે વકરી. 3મારા અંતરમાં મારું હૃદય તપી ઊઠ્યું; જ્યારે હું તે વિશે વિચારતો હતો, ત્યારે આગ સળગી ઊઠી; પછી હું બોલ્યો: 4હે મારા પિતા, મને મારો અંત બતાવો, અને મારા દિવસોનું માપ શું છે તે બતાવો; હું કેટલો ક્ષણભંગુર છું તે મને જણાવો.
5જુઓ, તમે મારા દિવસોને માત્ર થોડાક ઇંચ લાંબા બનાવ્યા છે, અને તમારી આગળ મારું આયુષ્ય કંઈ જ નથી. ખરેખર, દરેક માણસ માત્ર એક શ્વાસ જ છે. 6ખરેખર, દરેક માણસ પડછાયાની જેમ ફરે છે; ખરેખર, તેમની બધી દોડધામ વ્યર્થ છે; તે ધન ભેગું કરે છે, પણ કોણ તે એકઠું કરશે એ જાણતો નથી. 7અને હવે, હે સાર્વભૌમ પિતા, હું શાની રાહ જોઉં છું? મારી આશા તમારામાં છે. 8મારા સર્વ બળવાઓથી મને છોડાવો; મને મૂર્ખની મશ્કરીનું પાત્ર ન બનાવો. 9હું મૂંગો છું; હું મારું મોં ખોલતો નથી, કારણ કે આ તમે જ કર્યું છે. 10તમારો પ્રહાર મારા પરથી દૂર કરો; તમારા હાથના ઘાથી હું ક્ષીણ થઈ ગયો છું.
11પાપને લીધે તમે ઠપકા આપીને માણસને શિક્ષા કરો છો; તે જેને મૂલ્યવાન ગણે છે તેને તમે ઊધઈની જેમ કોરી ખાઓ છો; ખરેખર, દરેક માણસ માત્ર એક શ્વાસ જ છે. 12હે મારા પિતા, મારી પ્રાર્થના સાંભળો, અને મારી અરજ પર કાન ધરો; મારાં આંસુઓની અવગણના ન કરો; કારણ કે હું તો તમારી સાથે માત્ર એક મુસાફર છું, મારા સર્વ પૂર્વજોની જેમ એક મહેમાન. 13મારાથી તમારી નજર ફેરવી લો, જેથી હું ફરીથી સ્મિત કરી શકું, એ પહેલાં કે હું વિદાય લઈ લઉં અને રહું જ નહિ.
