መዝሙር 39

39 ¹እንዲህ አልሁ፤ “በአንደበቴ ኀጢአት እንዳልሠራ መንገዴን እጠብቃለሁ፤ ክፉዎች በአጠገቤ ባሉበት ጊዜ አፌን በልጓም እይዛለሁ።” ²ዝም አልሁ፤ ጸጥ አልሁ፤ ስለ መልካም ነገር እንኳ ዝም አልሁ፤ ሕመሜም እየባሰ ሄደ። ³ልቤ በውስጤ ጋለ፤ ሳሰላስለው እሳቱ ነደደ፤ በዚያን ጊዜ እንዲህ አልሁ፦ ⁴አባቴ ሆይ፤ ፍጻሜዬን አሳየኝ፤ የዘመኔም ልክ ምን ያህል እንደ ሆነ አሳየኝ፤ ምን ያህል ጊዜያዊ እንደ ሆንሁ አስታውቀኝ።

⁵እነሆ፤ ዘመኔን በስንዝር ልክ አድርገኸዋል፤ ዕድሜዬም በአንተ ፊት እንደ ከንቱ ነው። በእውነት ሰው ሁሉ እስትንፋስ ብቻ ነው። ⁶በእውነት ሰው ሁሉ እንደ ጥላ ይመላለሳል፤ በእውነት ሁካታቸው ሁሉ ከንቱ ነው፤ ሀብት ያከማቻል፤ የሚሰበስበውንም ማን እንደ ሆነ አያውቅም። ⁷አሁንም ጌታ አባቴ ሆይ፤ ምንን እጠብቃለሁ? ተስፋዬ በአንተ ነው። ⁸ከዐመፆቼ ሁሉ አድነኝ፤ የሰነፍ መሳለቂያ አታድርገኝ። ⁹ዝም ብያለሁ፤ አፌን አልከፍትም፤ ይህን ያደረግኸው አንተ ነህና። ¹⁰መቅሠፍትህን ከእኔ አርቅ፤ በእጅህ ምት አልቄአለሁ።

¹¹ሰውን ስለ ኀጢአቱ በተግሣጽ ትቀጣዋለህ፤ የሚወደውን ሀብት እንደ ብል ትበላዋለህ፤ በእውነት ሰው ሁሉ እስትንፋስ ብቻ ነው። ¹²አባቴ ሆይ፤ ጸሎቴን ስማ፤ ጩኸቴንም አድምጥ፤ እንባዬን ቸል አትበል፤ እኔ ከአንተ ጋራ መንገደኛ ብቻ ነኝና፤ እንደ አባቶቼ ሁሉ እንግዳ ነኝ። ¹³ዐይንህን ከእኔ መልስ፤ ከመሄዴና ከመጥፋቴ በፊት እንደ ገና ፈገግ እንድል።