ଦାଉଦଙ୍କ ନୀରବ ଜାଗରଣ

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ଯିଦୂଥୂନ୍‌ଙ୍କ ନିମନ୍ତେ। ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ।

ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ଦାଉଦ କିଛି ନ କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଏବଂ ନୀରବତା ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଅଧିକ ଖରାପ କଲା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ଫାଟି ବାହାରିଲା। ଯାହା ବାହାରେ ତାହା ଏକ ନିବେଦନ ଯେ ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ଦେଖାନ୍ତୁ ଜୀବନ କେତେ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ — ଅଳ୍ପ କିଛି ଆଙ୍ଗୁଳି, ଏକ ନିଶ୍ୱାସ — ଏବଂ ସେ ଚାଲିଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଉପଶମ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 39।

ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ଆପଣା ଜିହ୍ଵା ଦ୍ଵାରା ଯେପରି ପାପ ନ କରେ, ଏଥିପାଇଁ ଆପଣା ପଥ ରକ୍ଷା କରିବି; ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକେ ମୋʼ ନିକଟରେ ଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଆପଣା ମୁଖରେ ଲଗାମ ଦେଇ ରଖିବି।” ମୁଁ ମୂକ ଓ ନୀରବ ହୋଇ ରହିଲି; ଉତ୍ତମ ବିଷୟରେ ସୁଦ୍ଧା ମୁଁ ନୀରବ ରହିଲି, ଆଉ ମୋହର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା। ମୋʼ ଅନ୍ତରରେ ମୋହର ହୃଦୟ ଉତ୍ତପ୍ତ ହେଲା; ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା; ସେତେବେଳେ ମୁଁ କହିଲି: ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋତେ ମୋହର ଶେଷ ଜଣାଅ, ପୁଣି ମୋହର ଆୟୁର ପରିମାଣ କʼଣ, ତାହା ଜଣାଅ; ମୁଁ କେତେ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ, ତାହା ମୋତେ ଜଣାଅ।

ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଦିନସମୂହକୁ କେବଳ କେତେକ ଅଙ୍ଗୁଳି ପରିମାଣ କରିଅଛ, ଆଉ ମୋହର ଆୟୁ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ କିଛି ନୁହେଁ। ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ କେବଳ ଏକ ନିଃଶ୍ଵାସମାତ୍ର। ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଛାୟା ପରି ଭ୍ରମଣ କରେ; ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କୋଳାହଳ ବୃଥା; ସେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରେ, ପୁଣି କିଏ ତାହା ସଂଗ୍ରହ କରିବ, ତାହା ଜାଣେ ନାହିଁ। ଏବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ ପିତା, ମୁଁ କʼଣ ଅପେକ୍ଷା କରୁଅଛି? ମୋହର ଭରସା ତୁମ୍ଭଠାରେ। ମୋତେ ମୋହର ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ଉଦ୍ଧାର କର; ମୋତେ ମୂର୍ଖର ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର କର ନାହିଁ। ମୁଁ ମୂକ ହୋଇ ରହିଅଛି; ମୁଁ ଆପଣା ମୁଖ ଫିଟାଏ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ହିଁ ଏହା କରିଅଛ। ତୁମ୍ଭର ଆଘାତ ମୋʼଠାରୁ ଦୂର କର; ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତର ପ୍ରହାରରେ ମୁଁ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଉଅଛି।

ତୁମ୍ଭେ ପାପ ସକାଶେ ଭର୍ତ୍ସନା ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଶାସନ କର; ସେ ଯାହା ମୂଲ୍ୟବାନ ମନେ କରେ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ କୀଟ ପରି ଗ୍ରାସ କର; ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ କେବଳ ଏକ ନିଃଶ୍ଵାସମାତ୍ର। ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ପୁଣି ମୋହର କ୍ରନ୍ଦନରେ କର୍ଣ୍ଣ ଦିଅ; ମୋହର ଲୋତକ ପ୍ରତି ଉଦାସୀନ ହୁଅ ନାହିଁ; କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ କେବଳ ଜଣେ ପଥିକ, ମୋହର ସମସ୍ତ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ପରି ଜଣେ ପ୍ରବାସୀ। ମୋʼଠାରୁ ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଅ, ଯେପରି ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ହସି ପାରେ, ମୁଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ଆଉ ନ ରହିବା ପୂର୍ବରୁ।