Mga Awit 36

36 ¹ Nagsasalita ang pagsalangsang sa masama sa kaibuturan ng kanyang puso; walang takot sa ating Ama sa harap ng kanyang mga mata.

² Sapagkat nambobola siya sa kanyang sariling paningin nang labis kaya't hindi niya matarok ang kanyang kasalanan ni kamuhian ito. ³ Ang mga salita ng kanyang bibig ay kasamaan at pandaraya; tumigil na siya sa paggawa nang may karunungan at sa paggawa ng mabuti. ⁴ Kahit sa kanyang higaan ay nagbabalak siya ng kasamaan; itinatakda niya ang sarili sa landas na hindi mabuti; hindi niya tinatanggihan ang masama.

⁵ Ama namin, ang iyong pag-ibig ng tipan ay umaabot sa kalangitan, ang iyong katapatan hanggang sa mga ulap. ⁶ Ang iyong katuwiran ay tulad ng makapangyarihang mga bundok, ang iyong mga paghatol ay tulad ng malalim na karagatan; iniligtas mo kapwa ang tao at hayop, Ama namin. ⁷ Kay halaga ng iyong pag-ibig ng tipan, Ama namin! Ang lahat ng tao ay kumakanlong sa lilim ng iyong mga pakpak. ⁸ Nagpapakabusog sila sa kasaganaan ng iyong bahay, at pinaiinom mo sila mula sa ilog ng iyong mga kagalakan. ⁹ Sapagkat nasa iyo ang bukal ng buhay; sa iyong liwanag ay nakikita namin ang liwanag.

¹⁰ Ipagpatuloy mo ang iyong pag-ibig ng tipan sa mga nakakakilala sa iyo, at ang iyong katuwiran sa mga matuwid ang puso. ¹¹ Huwag mong hayaang tapakan ako ng paa ng palalo, ni itaboy ako ng kamay ng masama. ¹² Doon ay nabuwal ang mga manggagawa ng kasamaan; ibinagsak sila, hindi na makabangon.