بدکاران او د هغوئ لارې
د موسيقۍ د مشر دپاره. د زمونږ د پلار د خادم داؤد يو زبور.
دا د یو بدکار سړي په ذهن کې پیلېږي، چې ځان دومره ښه غولوي چې خپله ګناه نه ویني. د دې تنګو ځاني خبرو پر وړاندې، زبور بهر زمونږ پلار ته پرانیستل کېږي: مینه چې تر وریځو رسېږي، صداقت لکه غرونه، د خوښیو سیند، هغه رڼا چې پکې رڼا وینو.
36 1سرکشى بدکار سره د هغۀ د زړۀ په ژورو کښې خبرې کوى؛ د زمونږ د پلار وېره د هغۀ د سترګو په مخکښې نشته.
2ځکه چې هغه په خپلو سترګو کښې د ځان دومره خوشامد کوى چې نۀ شى کولے خپله ګناه معلومه کړى يا ترې کرکه وکړى. 3د هغۀ د خولې خبرې بدى او دوکه دى؛ هغۀ د عقلمندۍ کول او د ښو کول پرېښودل. 4حتىٰ په خپل بستر باندې هم د بدۍ منصوبې جوړوى؛ هغه ځان په داسې لار اچوى چې ښه نۀ ده؛ هغه د بدۍ نه کرکه نۀ کوى.
5اے زمونږ پلاره، ستا وفاداره مينه تر آسمانونو پورې رسيږى، ستا وفادارى تر ورېځو پورې. 6ستا صداقت د لويو غرونو په شان دے، ستا عدالتونه د لويې ژورې په شان دى؛ تۀ انسانان او حيوانات دواړه بچ کوې، اے زمونږ پلاره. 7ستا وفاداره مينه څومره قيمتى ده، اے زمونږ پلاره! ټول انسانان ستا د وزرونو سيورى کښې 8هغوئ ستا د کور په فراوانۍ باندې مړېږى، او تۀ هغوئ ته د خپلو خوشحالو اوبو د سيند نه څکل ورکوې. 9ځکه چې ستا سره د ژوند چينه ده؛ ستا په رڼا کښې مونږ رڼا ګورو.
10خپله وفاداره مينه هغوئ ته جارى وساته چې تا پېژنى، او خپل صداقت هغو ته چې په زړۀ کښې صادق وى. 11د مغرورو پښه دې ما ونۀ درومى، او د بدکارو لاس دې ما لرې ونۀ شړى. 12هلته بدکاران راپرېوتل؛ هغوئ وغورزولے شول، پاڅېدلے نۀ شى.
