فکر مۀ کوه — اعتبار وکړه او انتظار وباسه
د داؤد.
حسد ته د یو زاړه سړي ځواب. هغه لیدلي چې بېرحمه سړي لکه شنه ونه خپرېږي او بیا په ساده ډول ورک شي، نو مشوره ورکوي چې مه خپه کېږه: خپله لاره زمونږ پلار ته وسپاره، انتظار وباسه، ورکړه دې جاري وساته. ځمکه عاجزانو ته رسېږي، نه هغو ته چې په زور یې نیسي.
37 1د بدکارانو په سبب فکر مۀ کوه، او په هغو چې غلط کارونه کوى حسد مۀ کوه، 2ځکه چې هغوئ به د واښو په شان ژر وچ شى، او د شنو بوټو په شان به ورژيږى.
3په زمونږ پلار اعتبار وکړه او ښۀ کارونه کوه؛ په دې زمکه کښې اوسېږه او وفادارى روزه. 4په زمونږ پلار کښې خوشحالى ومُومه، او هغه به ستا د زړۀ مُرادونه درکړى.
5خپله لار زمونږ پلار ته وسپاره؛ په هغۀ اعتبار وکړه، او هغه به کار وکړى. 6هغه به ستا صداقت د رڼا په شان راڅرګند کړى، او ستا انصاف د غرمې د رڼا په شان.
7د زمونږ پلار په حضور کښې چُپ اوسه او د هغۀ په صبر سره انتظار وباسه؛ په هغه چې په خپله لار کښې کامياب وى فکر مۀ کوه، په هغه سړى چې بد تدبيرونه کوى.
8غصه پرېږده او خپل قهر لرې کړه؛ فکر مۀ کوه—دا خو يواځې بدۍ ته رسوى. 9ځکه چې بدکاران به پرې کړى شى، خو هغه چې د زمونږ پلار انتظار باسى هغوئ به د دې زمکې وارثان شى.
10لږه موده نوره، او بدکار به نۀ وى؛ کۀ څۀ هم تۀ د هغۀ ځائ ته په غور وګورې، هغه به هلته نۀ وى. 11خو عاجزان به د دې زمکې وارثان شى او په ډېر سلامتۍ کښې به خوشحالى ومُومى. a a v11 عيسىٰ دا وعده په خپلو برکتونو کښې راوړى: ”مبارک دى حليمان، ځکه چې هغوئ به د زمکې وارثان شى“ (متى ۵:۵).
12بدکار د صادق خلاف سازش کوى او پرې خپلې غاښونه ترپوى؛ 13خو مالِک پلار پرې خاندى، ځکه چې زمونږ پلار وينى چې د بدکار سړى ورځ راروانه ده.
14بدکاران تُوره راباسى او خپل لِيندے کاږى چې غريب او محتاج راوغورزوى، چې هغه ووژنى د چا لار چې سمه وى. 15د هغوئ تُوره به د هغوئ خپل زړۀ ته ننوځى، او د هغوئ لِينديانې به مات شى.
16هغه لږ څۀ چې صادق لرى تر هغه ډېرښت ښۀ دے چې د ډېرو بدکارانو وى؛ 17ځکه چې د بدکارانو طاقت به مات شى، خو زمونږ پلار صادقان ساتى.
18زمونږ پلار د بېعيبو ورځې پېژنى، او د هغوئ ميراث به تل پاتې وى. 19هغوئ به د بدۍ په وختونو کښې شرمنده نۀ شى؛ د قحط په ورځو کښې به مړۀ شى.
20خو بدکاران به تباه شى، او د زمونږ پلار دُښمنان به د ځنګلونو د ګلونو په شان ورک شى—د لوګى په شان به ورک شى.
21بدکار پور اخلى او بيرته نۀ ورکوى، خو صادق مهربان دے او ورکوى. 22ځکه چې هغه چې د هغۀ له خوا برکت موندلے وى د دې زمکې وارثان به شى، خو هغه چې د هغۀ له خوا لعنت شوى وى پرې کړى به شى.
23د سړى قدمونه د زمونږ پلار له خوا ثابتيږى، او زمونږ پلار د هغه سړى په لار کښې خوشحاليږى؛ 24کۀ څۀ هم هغه وښوئيږى، هغه به سر په سر ونۀ غورزيږى، ځکه چې زمونږ پلار د هغۀ لاس نيسى.
25زۀ ځوان وم، او اوس بوډا يم، خو بيا هم ما صادق تنها پرېښودلے نۀ دے ليدلے، او نۀ د هغۀ بچى د ډوډۍ دپاره سوال کوى. 26ټوله ورځ هغه مهربان دے او پور ورکوى، او د هغۀ بچى برکت ګرځى.
27د بدۍ نه واوړه او ښۀ کارونه کوه، او تۀ به تل پاتې اوسېږې. 28ځکه چې زمونږ پلار له انصاف سره مينه کوى او خپل وفادار بندګان نۀ پرېږدى؛ هغوئ به تل وساتلى شى، خو د بدکارانو اولاد به پرې کړى شى.
29صادقان به د دې زمکې وارثان شى او تل به پرې اوسېږى.
30د صادق خُله حکمت وائى، او د هغۀ ژبه انصاف وائى. 31د هغۀ د پلار تعليم د هغۀ په زړۀ کښې دے؛ د هغۀ قدمونه نۀ ښوئيږى.
32بدکار د صادق دپاره په کمين کښې ناست وى او کوشش کوى چې هغه ووژنى؛ 33خو زمونږ پلار به هغه د هغۀ لاس ته پرېنږدى او نۀ به پرېږدى چې د عدالت په وخت کښې مُجرم وبللے شى.
34د زمونږ پلار انتظار وباسه او د هغۀ لار وساته، او هغه به تا لوړ کړى چې د دې زمکې وارث شې؛ تۀ به ګورې کله چې بدکاران پرې کړى شى.
35ما يو بدکار، ظالم سړے ليدلے دے چې د يوې شنې وطنى ونې په شان ځان خپروى؛ 36خو هغه تېر شو، او ناببره هغه نور نۀ وو؛ ما هغه ولټولو، خو هغه ونۀ موندلے شو.
37بېعيب ته وګوره او سم سړى ته ګوره، ځکه چې د سلامتۍ سړى دپاره راتلونکې شته. 38خو خطاکاران به ټول تباه کړى شى؛ د بدکارانو راتلونکې به پرې کړى شى.
39د صادقانو خلاصون د زمونږ پلار له خوا دے؛ هغه د تکليف په وخت کښې د هغوئ قلعه دے. 40زمونږ پلار د هغوئ مدد کوى او هغوئ خلاصوى؛ هغه هغوئ د بدکارانو نه خلاصوى او هغوئ ژغورى، ځکه چې هغوئ په هغۀ کښې پناه اخلى.
