Ulah Honcewang — Sing Percaya jeung Sabar Ngadago
Jabur Daud.
Jawaban saurang kolot kana rasa sirik. Anjeunna geus ningali jalma-jalma kejem ngembang lir tangkal anu héjo, tuluy kitu waé leungit, ku kituna anjeunna mapatahan supaya ulah ngarunsing: pasrahkeun jalan anjeun ka Rama urang, antosan, terus mikeun. Tanah téh baris jadi milik jalma-jalma anu handap asor, lain milik anu ngarebutna.
37 1Maneh ulah honcewang mikiran jalma jahat; ulah sirik ka nu migawe kajahatan, 2sabab maranehna lir jukut nu moal lila bakal alum, sarta lir pepelakan hejo nu bakal gararing.
3Sing percaya ka Rama urang sarta pigawe nu hade; cicing di ieu tanah sarta piara kasatiaan. 4Sing bungah ku Rama urang, tangtu Mantenna maparin naon nu dipikahayang ku hate maneh.
5Pasrahkeun jalan hirup maneh ka Rama urang; sing percaya ka Mantenna, tangtu Mantenna midamel. 6Mantenna bakal nembongkeun kajujuran maneh lir cahaya, sarta kaadilan maneh lir caang tengah poe.
7Sing anteng di payuneun Rama urang sarta sing sabar ngadago ka Mantenna; ulah honcewang ku jalma nu mulus jalan hirupna, ku jalma nu ngalakonan rarancang jahat.
8Piceun amarah sarta leupaskeun napsu maneh; ulah honcewang — eta mah ngan ngabalukarkeun kajahatan. 9Sabab jalma jahat bakal ditumpes, tapi nu ngadago ka Rama urang bakal ngawaris ieu tanah.
10Sakeudeung deui, jalma jahat moal aya deui; najan maneh neangan taliti di tempatna, moal kapanggih di dinya. 11Tapi jalma nu handap asor bakal ngawaris ieu tanah sarta ngarasa bagja dina karahayuan nu malimpah. a a v11 Yesus nyandak ieu jangji kana Sabda Kabagjaan Anjeunna: “Bagja jalma nu rendah hate, sabab maranehna bakal ngawaris bumi” (Mateus 5:5).
12Jalma jahat ngarancang jahat ka jalma bener sarta kekerot huntuna ka manehna; 13tapi Rama Nu Maha Kawasa nyeungseurikeun manehna, sabab Rama urang uninga yen poe pibalukareun jalma jahat teh geus tereh datang.
14Jalma jahat ngahunus pedang sarta mentang gondewana pikeun ngarubuhkeun nu miskin jeung nu balangsak, pikeun maehan jalma nu lempeng lakuna. 15Pedangna bakal nojos hatena sorangan, sarta gondewana bakal patah.
16Leuwih hade saeutik nu kapimilik ku jalma bener batan loba kabeungharan jalma jarahat; 17sabab kakuatan jalma jahat bakal ditumpurkeun, tapi Rama urang nu ngarojong jalma bener.
18Rama urang uninga kana poe-poe jalma nu taya cacadna, sarta warisanana bakal langgeng salawasna. 19Maranehna moal diwiwirang dina mangsa cilaka; dina usum kalaparan maranehna bakal wareg.
20Tapi jalma jahat bakal binasa, sarta musuh-musuh Rama urang bakal sirna lir kembang di padang rumput — lir haseup nu ngiles musna.
21Jalma jahat nginjeum tapi teu mayar deui, tapi jalma bener mah balabah sarta resep mere. 22Sabab jalma nu diberkahan ku Mantenna bakal ngawaris ieu tanah, tapi jalma nu disapa ku Mantenna bakal ditumpes.
23Lengkah-lengkah manusa teh ditangtukeun ku Rama urang, sarta Rama urang kamanah kana jalan hirupna; 24najan manehna titajong, moal nepi ka tigebrus, sabab Rama urang nu nyepeng leungeunna.
25Kuring tadina ngora, ayeuna geus kolot, tapi kuring tacan kungsi nenjo jalma bener ditinggalkeun, atawa anak-anakna menta-menta sangu. 26Sapoe jeput manehna balabah sarta mere nginjeum, sarta anak-anakna jadi berkah.
27Geuwat tinggalkeun kajahatan sarta pigawe kahadean, tangtu maneh bakal cicing di dinya salalanggengna. 28Sabab Rama urang mikaresep kaadilan sarta moal ninggalkeun jalma-jalma nu satia ka Mantenna; maranehna diraksa salalanggengna, tapi turunan jalma jahat bakal ditumpes.
29Jalma bener bakal ngawaris ieu tanah sarta cicing di dinya salalanggengna.
30Baham jalma bener ngedalkeun hikmah, sarta letahna nyarita ngeunaan kaadilan. 31Pepeling ti Rama-Na aya dina hatena; lengkahna moal tigolosor.
32Jalma jahat ngadodoho jalma bener sarta neangan jalan pikeun maehan manehna; 33tapi Rama urang moal ngantep manehna kana genggeman jalma jahat, atawa ngantep manehna dihukum waktu diadilan.
34Sing ngadago ka Rama urang sarta tuhan kana jalan Mantenna, tangtu Mantenna ngajungjung maneh pikeun ngawaris ieu tanah; maneh bakal nyaksian basa jalma jahat ditumpes.
35Kuring kungsi nenjo jalma jahat nu telenges ngarangkadak lir tangkal nu jagjag waringkas di tanah asalna; 36tapi manehna geus euweuh, ujug-ujug leungit; kuring neangan manehna, tapi teu kapanggih.
37Perhatikeun jalma nu taya cacadna sarta tengetan jalma nu jujur, sabab jalma nu resep karapihan boga mangsa hareup. 38Tapi jalma-jalma nu daroraka bakal ditumpes nepi ka beak; mangsa hareup jalma jahat bakal pegat.
39Kasalametan jalma bener teh asalna ti Rama urang; Mantenna teh benteng pangiuhanana dina mangsa kasusah. 40Rama urang nulungan maranehna sarta ngaleupaskeun maranehna; Mantenna nyalametkeun maranehna tina jalma jahat sarta ngarahayukeun maranehna, sabab maranehna nyalindung ka Mantenna.