Maxxanfameera

Faarfannaa 37 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Hin aarin — Amani, obsi

Kan Daawit.

Deebii nama dulloomee hinaaffaaf. Namoonni garaa jabeeyyii akka muka magariisaa bal'atanii achiis ni badan arge, kanaaf yaaddofuu irratti gorsa: karaa kee Abbaa keenyatti dabarsi, eegi, kennuu itti fufi. Biyyi warra gad of qabaniif, warra qabatanii hin ta'u.

Boqonnaa 37.

Sababii hamoota hojjetaniif hin aarin; warra jal'ina hojjetaniif hin hinaaffatin, Sababii akka margaa dafanii in goguu, akka biqiltuu magariisaas in lalatu.

Abbaa keenyatti amani, waan gaarii hojjedhu; lafa keessa jiraadhu, amanamummaas kunuunsi. Abbaa keenyaan gammadi; innis fedhii garaa keetii siif in kenna.

Karaa kee Abbaa keenyaaf kenni; isatti amani, innis in hojjeta. Qajeelummaa kee akka ifaatti, murtii qajeelaa kees akka ifa guyyaa gidduu in baasa.

Abbaa keenya duratti cal'isi, obsaanis isa eegi; isa karaa isaatiin milkaa'e, namicha shira hamaa raawwatuuf hin aarin.

Aarii dhiisi, dallansuu gadi lakkisi; hin aarin—hamaatti qofa si geessa. Sababii hamoonni in muraman, warri Abbaa keenya eegan garuu lafa in dhaalu.

Yeroo xiqqoo booda hamaan hin jiraatu; iddoo isaa qorattee yoo ilaalte iyyuu, inni achi hin jiru. Garuu warri gad of qaban lafa in dhaalu, nagaa baay'ee keessattis in gammadu. a a v11 Yesus abdachiisa kana jechoota eebbaa isaa keessatti fudhata: «Warri garraamoo ta'an eebbifamoo dha, sababii isaan lafa in dhaalaniif» (Maatewos 5:5).

Hamaan qajeelaa irratti shira in baasa, ilkaan isaas isatti in qaruu; Abbaan Bulchaan garuu isatti in kolfa; waan Abbaan keenya guyyaan namicha hamaa dhufaa jiru argeef.

Hamoonni billaa in luqqisu, xiyyaa isaanii in harkisu, hiyyeessaa fi rakkataa gadi buusuuf, warra karaan isaanii qajeelaa ta'e ajjeesuuf. Billaan isaanii garaa mataa isaaniitti in ca'a; xiyyaan isaaniis in cabu.

Wanni xiqqoo qajeelaan qabu, qabeenya hamoota baay'ee caalaa gaarii dha; Sababii humni hamootaa in cabsama, Abbaan keenya garuu qajeeloota in deeggara.

Abbaan keenya guyyoota warra mudaa hin qabne in beeka, dhaalli isaaniis bara baraan in turu. Yeroo hamaa keessatti hin qaanofan; guyyoota beelaa keessatti in quufu.

Hamoonni garuu in badu, diinonni Abbaa keenyaas in badu, akka abaaboo dheedaa—akka aara in badu.

Hamaan in liqeeffata, hin deebisu; qajeelaan garuu araara qabaata, in kenna. Sababii warri inni eebbise lafa in dhaalu, warri inni abaare garuu in muraman.

Tarkaanfiin namaa Abbaa keenyaan in jabaata, Abbaan keenya karaa namichaatti in gammada; yoo gufate iyyuu mataadhaan hin kufu, waan Abbaan keenya harka isaa qabeef.

Ani dargaggeessa ture, amma garuu dulloomeera; ta'ullee qajeelaan akka dhiifame ykn ijoolleen isaa buddeena kadhatan hin argine. Guyyaa guutuu araara qabaata, in liqeessa, ijoolleen isaas eebba in ta'u.

Hamaa irraa deebi'i, waan gaarii hojjedhu, bara baraan in jiraatta. Sababii Abbaan keenya murtii qajeelaa in jaallata, warra amanamoo isaas hin dhiisu; isaan bara baraan in eegamu, sanyiin hamootaa garuu in muramu.

Qajeelonni lafa in dhaalu, bara baraanis irra in jiraatu.

Afaan qajeeloo ogummaa in dubbata, arrabni isaas murtii qajeelaa in dubbata. Barsiisni Abbaa isaa garaa isaa keessa jira; tarkaanfiin isaa hin gufatu.

Hamaan qajeelaaf in dhoksa, isa ajjeesuus in barbaada; Abbaan keenya garuu harka isaatti isa hin dhiisu, yeroo itti murtaa'u iyyuu akka himatamu hin godhu.

Abbaa keenya eegi, karaa isaas tiksi; innis lafa dhaaluuf si ol in kaasa; yeroo hamoonni muraman ati in ilaalta.

Ani namicha hamaa, gara jabeessa, akka muka dhalootaa magariisaa of babal'isu argeera; garuu inni darbe, tasuma hin jiru ture; ani isa barbaadeen garuu hin argamne.

Mudaa hin qabne ilaali, qajeelaas xiyyeeffadhu, sababii nama nagaa tokkoof egeree jira. Garuu cabsitoonni guutummaan in balleessamu; egereen hamootaa in murama.

Fayyinni qajeeloo Abbaa keenya irraa dha; inni yeroo rakkinaa dallaa jabaa isaanii dha. Abbaan keenya isaan in gargaara, in baraara; hamoota irraa in baraara, in fayyisas, waan isa biratti dhokataniif.