መዝሙር 37

37 ¹በክፉ አድራጊዎች ምክንያት አትበሳጭ፤ ዐመፅ በሚያደርጉትም አትቅና፤ ²ሣርን ይመስላሉና ፈጥነው ይጠወልጋሉ፤ እንደ ለመለመ ቡቃያም ይከስማሉ።

³በአባታችን ታመን፤ መልካምንም አድርግ፤ በምድሪቱ ኑር፤ ታማኝነትንም አዳብር። ⁴በአባታችን ደስ ይበልህ፤ የልብህንም መሻት ይሰጥሃል።

⁵መንገድህን ለአባታችን አደራ ስጥ፤ በእርሱ ታመን፤ እርሱም ያደርጋል። ⁶ጽድቅህን እንደ ብርሃን፣ ፍርድህንም እንደ እኩለ ቀን ያወጣል።

⁷በአባታችን ፊት ጸጥ በል፤ በትዕግሥትም ተጠባበቀው፤ በመንገዱ በሚከናወንለት፣ ክፉ ተንኰልን በሚፈጽም ሰው ላይ አትበሳጭ።

⁸ቍጣን ተው፤ መዓትህንም ተወው፤ አትበሳጭ፤ ይህ ወደ ክፋት ብቻ ይመራልና። ⁹ክፉ አድራጊዎች ይወገዳሉና፤ አባታችንን የሚጠባበቁ ግን ምድሪቱን ይወርሳሉ።

¹⁰ጥቂት ጊዜ ብቻ ይቀራል፤ ክፉውም አይገኝም፤ ስፍራውን ብታይ እንኳ፣ በዚያ አይገኝም። ¹¹ትሑታን ግን ምድሪቱን ይወርሳሉ፤ በብዙ ሰላምም ደስ ይላቸዋል። ^a a v11 ኢየሱስ ይህን ተስፋ በብፁዓን ትምህርቱ ውስጥ ያመጣዋል፤ “የዋሃን ብፁዓን ናቸው፤ ምድርን ይወርሳሉና” (ማቴዎስ 5፥5)።

¹²ክፉው በጻድቁ ላይ ተንኰል ያውጠነጥናል፤ ጥርሱንም ያፋጭበታል፤ ¹³ጌታ አባታችን ግን በእርሱ ይስቃል፤ አባታችን የክፉውን ሰው ቀን መምጣት ያያልና።

¹⁴ክፉዎች ሰይፍን ይመዛሉ፤ ቀስታቸውንም ይገትራሉ፤ ድኻውንና ችግረኛውን ለመጣል፣ መንገዳቸው የቀና የሆኑትን ለመግደል ነው። ¹⁵ሰይፋቸው የገዛ ልባቸውን ይወጋል፤ ቀስታቸውም ይሰበራል።

¹⁶ጻድቅ ያለው ጥቂት ነገር፣ ከብዙ ክፉዎች ብዛት ይሻላል፤ ¹⁷የክፉዎች ክንድ ይሰበራልና፤ አባታችን ግን ጻድቃንን ይደግፋል።

¹⁸አባታችን የንጹሓንን ዘመን ያውቃል፤ ርስታቸውም ለዘላለም ይኖራል። ¹⁹በክፉ ዘመን አያፍሩም፤ በራብ ቀንም ይጠግባሉ።

²⁰ክፉዎች ግን ይጠፋሉ፤ የአባታችንም ጠላቶች ይከስማሉ፤ እንደ ሜዳ አበባ፣ እንደ ጢስ ተኖ ይጠፋሉ።

²¹ክፉው ይበደራል፤ አይመልስምም፤ ጻድቅ ግን መሐሪ ነው፤ ይሰጣልም። ²²በእርሱ የተባረኩ ምድሪቱን ይወርሳሉና፤ በእርሱ የተረገሙ ግን ይወገዳሉ።

²³የሰው ርምጃ በአባታችን ይጸናል፤ አባታችንም በሰውየው መንገድ ደስ ይለዋል፤ ²⁴ቢሰናከል እንኳ፣ ፈጽሞ አይወድቅም፤ አባታችን እጁን ይይዛልና።

²⁵ብላቴና ነበርሁ፤ አሁንም ሸምግያለሁ፤ ነገር ግን ጻድቅ ተጥሎ፣ ልጆቹም እንጀራ ሲለምኑ አላየሁም። ²⁶ቀኑን ሙሉ መሐሪ ነው፤ ያበድራልም፤ ልጆቹም በረከት ይሆናሉ።

²⁷ከክፉ ራቅ፤ መልካምንም አድርግ፤ ለዘላለምም ትኖራለህ። ²⁸አባታችን ፍርድን ይወዳልና፤ ታማኞቹንም አይተዋቸውም፤ ለዘላለም ይጠበቃሉ፤ የክፉዎች ዘር ግን ይወገዳል።

²⁹ጻድቃን ምድሪቱን ይወርሳሉ፤ በእርሷም ለዘላለም ይኖራሉ።

³⁰የጻድቅ አፍ ጥበብን ይናገራል፤ አንደበቱም ፍርድን ይናገራል። ³¹የአባቱ ትምህርት በልቡ ነው፤ ርምጃውም አይናወጥም።

³²ክፉው ጻድቁን ያደባል፤ ሊገድለውም ይፈልጋል፤ ³³አባታችን ግን በእጁ አይተወውም፤ በሚፈረድበትም ጊዜ እንዲኰነን አይፈቅድም።

³⁴አባታችንን ተጠባበቅ፤ መንገዱንም ጠብቅ፤ ምድሪቱን ትወርስ ዘንድ ከፍ ከፍ ያደርግሃል፤ ክፉዎች ሲወገዱም ታያለህ።

³⁵ጨካኝ የሆነ ክፉ ሰው አየሁ፤ በስፍራው ለምልሞ እንደ በቀለ ዛፍ ተንሠራፍቶ ነበር፤ ³⁶ነገር ግን ዐለፈ፤ በድንገትም ጠፋ፤ ፈለግሁት፤ ነገር ግን ሊገኝ አልቻለም።

³⁷ንጹሑን ተመልከት፤ ቅኑንም አስተውል፤ ለሰላም ሰው ፍጻሜ አለውና። ³⁸ዐመፀኞች ግን ይደመሰሳሉ፤ ፈጽመውም ይጠፋሉ፤ የክፉዎች ፍጻሜ ይወገዳል።

³⁹የጻድቃን ድነት ከአባታችን ነው፤ በመከራ ጊዜ ምሽጋቸው እርሱ ነው። ⁴⁰አባታችን ይረዳቸዋል፤ ያስጥላቸዋልም፤ ከክፉዎች ይታደጋቸዋል፤ ያድናቸውማል፤ በእርሱ ተጠግተዋልና።