ڇپيل
ڪتاب

شاول ۽ سندس پٽ جنگ ۾ مارجي ويا

گلبوعه تي جنگ خراب ٿي وڃي ٿي. يونتن ۽ سندس ڀائر مارجي وڃن ٿا، ساؤل تير اندازن هٿان زخمي ٿئي ٿو، ۽ سندس هٿيار کڻندڙ کيس پورو ڪرڻ کان انڪار ڪري ٿو، تنهنڪري هو پنهنجي ئي تلوار تي ڪري پوي ٿو. فلستي سندس لاش کي ڀت تي ٽنگين ٿا؛ يبيس جلعاد جا ماڻهو اهو لاهي وٺن ٿا.

باب 31.

فلستين اسرائيل سان جنگ ڪئي؛ اسرائيل جا ماڻهو انهن کان ڀڄي ويا ۽ گلبوع جبل تي مارجي ڪري پيا. فلستين شاول ۽ سندس پٽن جي پٺيان لڳي کين وڃي پڪڙيو، ۽ شاول جي پٽن يونتن، ابيناداب ۽ ملڪيشوع کي ماري وڌائون. شاول تي جنگ ڏاڍي سخت ٿي پئي. تير اندازن کيس ڏسي ورتو، ۽ هو انهن جي هٿان سخت زخمي ٿي پيو. شاول پنهنجي هٿيار کڻندڙ کي چيو تہ ”پنهنجي تلوار ڪڍ ۽ مون ۾ لنگهائي ڇڏ، متان اهي اڻ ختنا ٿيل ماڻهو اچي مون ۾ لنگهائي ڇڏين ۽ مون کي ستائين.“ پر سندس هٿيار کڻندڙ انڪار ڪيو، ڇاڪاڻ تہ هو ڏاڍو ڊڄي ويو هو. تنهنڪري شاول پنهنجي تلوار کڻي ان تي ڪري پيو. جڏهن سندس هٿيار کڻندڙ ڏٺو تہ شاول مري ويو هو، تڏهن هو بہ پنهنجي تلوار تي ڪري پيو ۽ سندس ساڻ مري ويو. ائين شاول، سندس ٽيئي پٽ، هٿيار کڻندڙ ۽ سندس سڀ ماڻهو انهيءَ ڏينهن گڏجي مري ويا.

جڏهن وادي جي ٻئي پاسي ۽ يردن جي ٻئي پاسي وارن اسرائيلي ماڻهن ڏٺو تہ اسرائيل جو لشڪر ڀڄي ويو هو ۽ شاول ۽ سندس پٽ مري ويا هئا، تڏهن پنهنجا شهر ڇڏي ڀڄي ويا. پوءِ فلستي اچي انهن ۾ رهڻ لڳا. ٻئي ڏينهن فلستي مئلن کي لٽڻ آيا تہ شاول ۽ سندس ٽنهي پٽن کي گلبوع جبل تي ڪريل ڏٺائون. سندس مٿو ڪپي، هٿيار لاهي، سڄي فلستيا ۾ قاصد موڪليائون تہ پنهنجن بتن جي مندرن ۾ ۽ ماڻهن ۾ اها خبر ٻڌائين. سندس هٿيار عستارات جي مندر ۾ رکيائون ۽ سندس لاش بيت شان جي ڀت تي ٽنگي ڇڏيائون. a a v10 عستارات ڪنعاني ديوي هئي؛ شاول جا هٿيار سندس مندر ۾ رکڻ فلستين جو اهو طريقو هو جنهن سان هو فتح جو سهرو پنهنجن ديوتائن جي مٿي ٻڌندا هئا.

جڏهن يبيس جلعاد جي رهاڪن اهو ٻڌو تہ فلستين شاول سان ڇا ڪيو هو، تڏهن سندن سڀ ويڙهاڪ اٿي، سڄي رات هلي، شاول جو لاش ۽ سندس پٽن جا لاش بيت شان جي ڀت تان لاهي، يبيس ۾ وٺي آيا ۽ اتي انهن کي ساڙيائون. پوءِ سندن هڏا کڻي يبيس ۾ لئيءَ جي وڻ هيٺ دفن ڪيائون ۽ ست ڏينهن روزا رکيائون.