हितोपदेश 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹कलहसहित भोजले भरिपूर्ण घरभन्दा शान्तिसित खाइएको सुक्खा रोटीको टुक्रा नै असल हो। ²बुद्धिमान् नोकरले लाजमर्दो छोरामाथि शासन गर्नेछ, र दाजुभाइहरूबीच उत्तराधिकार बाँड्नेछ। ³चाँदीको निम्ति कठालो र सुनको निम्ति भट्टी हुन्छ, तर हाम्रा पिताले हृदय जाँच्नुहुन्छ। ⁴दुष्कर्म गर्नेले दुष्ट ओठका कुरा सुन्छ; झूटोले विनाशकारी जिब्रोका कुरा सुन्छ। ⁵गरिबलाई गिल्ला गर्नेले आफ्ना सृष्टिकर्ताको अपमान गर्छ; विपत्तिमा रमाउनेले दण्ड नपाईकन रहनेछैन। ⁶नाति-नातिना वृद्धहरूको मुकुट हुन्, र छोराछोरीको महिमा तिनीहरूका आमाबाबु हुन्। ⁷मूर्खलाई असल बोली सुहाउँदैन—प्रतिष्ठित मानिसलाई झूटा ओठ झन् सुहाउँदैन। ⁸घुस दिनेलाई त्यो जादुई टुनाझैँ लाग्छ; जता फर्के पनि, आफू सफल हुनेछु भन्ने ठान्छ। ⁹अपराध ढाक्नेले प्रेम खोज्छ, तर त्यही कुरा दोहोर्‍याइरहनेले घनिष्ठ मित्रहरूलाई छुट्याउँछ। ¹⁰मूर्खलाई सय कोर्रा हानेभन्दा समझदार मानिसलाई एउटै हप्कीले गहिरो असर पार्छ। ¹¹विद्रोही मानिसले दुष्टता मात्र खोज्छ, र त्यसको विरुद्ध एउटा निर्दयी दूत पठाइनेछ। ¹²आफ्नो मूर्खतामा लागेको मूर्खलाई भेट्नुभन्दा बच्चा खोसिएकी भालुलाई भेट्नु नै असल हो। ¹³कसैले भलाइको सट्टा खराबी फर्कायो भने, त्यसको घरबाट खराबी कहिल्यै जानेछैन। ¹⁴झगडा सुरु गर्नु बाँध फुटाएजस्तै हो, त्यसैले बाढी आउनुअघि नै विवाद त्याग। ¹⁵दुष्टलाई निर्दोष ठहराउने र धर्मीलाई दोषी ठहराउने—दुवै हाम्रा पितालाई समान रूपले घृणित छन्। ¹⁶सिक्ने मन नै नभएको मूर्खको हातमा बुद्धि किन्ने पैसा भएर के काम? ¹⁷मित्रले सधैँ प्रेम गर्छ, र दाजुभाइ कष्टको समयको निम्ति जन्मेको हुन्छ। ¹⁸समझ नभएको मानिसले बाचामा हात मिलाउँछ, र आफ्नो छिमेकीको निम्ति जमानी बस्छ। ¹⁹दुष्कर्मलाई प्रेम गर्नेले कलह प्रेम गर्छ; आफ्नो ढोका अग्लो बनाउनेले विनाशलाई निम्तो दिन्छ। ²⁰कुटिल हृदयले कुनै भलाइ पाउँदैन, र छली जिब्रो सङ्कष्टमा पर्छ। ²¹मूर्खलाई जन्माउनेले आफैँमाथि शोक ल्याउँछ; भक्तिहीन मूर्खको बाबुलाई कुनै आनन्द हुँदैन। ²²आनन्दित हृदय असल औषधि हो, तर चूर्ण भएको आत्माले हाडहरू सुकाउँछ। ²³दुष्ट मानिसले न्यायका मार्ग बङ्ग्याउन गुप्तमा घुस लिन्छ। ²⁴समझदार मानिसले बुद्धिलाई आफ्नो दृष्टिमा राख्छ, तर मूर्खका आँखा पृथ्वीको छेउसम्मै भौँतारिन्छन्। ²⁵मूर्ख छोरो आफ्नो बाबुको निम्ति शोक हो, र जन्म दिने आमाको निम्ति तिक्तता हो। ²⁶धर्मीलाई दण्ड दिनु असल होइन, न त इमानदारीको कारण प्रतिष्ठित मानिसलाई कोर्रा लगाउनु। ²⁷आफ्ना वचन थाम्नेसित ज्ञान हुन्छ, र शान्त आत्मा हुने व्यक्ति समझदार मानिस हो। ²⁸चुप लाग्ने मूर्ख पनि बुद्धिमान् ठानिन्छ; आफ्ना ओठ बन्द गर्दा त्यो समझदार देखिन्छ।