ኣቦና ንልቢ ይምርምር

ኣባይቲ ኣብ ፅዕንቶ፦ ባእሲ ካብ ምዕዋት ምሕዳግ ይሓይሽ፥ ለባም ባርያ ነቲ ዜሕፍር ወዲ ይበልፆ፥ ደቂ ደቂ ኣኽሊል ሽማግለ እዮም። ተግሳፅ ኣብ ልቢ መስተውዓሊ ኻብ ሚእቲ መውቃዕቲ ኣብ ዓሻ ኣዝዩ ዓሚቑ ከም ዝኣቱ የስተብህል፥ ነቲ ዝፀንሕ ፈታዊ ድማ የኽብር።

ምዕራፍ 17።

ካብ ባእሲ ዘለዎ፥ ድግስ ዝመልኦ ገዛ፥ ብሰላም ዝብላዕ ንቑፅ ቁራስ ይሓይሽ። ለባም ባርያ ነቲ ዜሕፍር ወዲ ክገዝኦ እዩ፤ ኣብ መንጎ እቶም ኣሕዋት ድማ ርስቲ ክማቐል እዩ። መቕለቢ ንብሩር፥ እቶን ከዓ ንወርቂ እዩ፤ ኣቦና ግና ንልቢ ይምርምር። ገባሪ እከይ ንኽፉእ ከናፍር ይሰምዕ፤ ሓሳዊ ድማ ንኣጥፋኢ ልሳን ይሰምዕ። እቲ ንድኻ ዘላግፀሉ፥ ንፈጣሪኡ የፀርፍ፤ እቲ ብመከራ ዝሕጐስ ድማ ብዘይ ቅፅዓት ኣይተርፍን እዩ። ደቂ ደቂ ናይ ሽማግለታት ኣኽሊሎም እዮም፤ ክብሪ ውሉድ ድማ ወለዶም እዮም። ንዓሻ ምልኩዕ ዘረባ ኣይግብኦን፤ ንመስፍን ድማ ሓሳዊ ከናፍር ኣዝዩ ኣይግብኦን። ጉቦ ነቲ ዝህቦ ሰብ ከም ሰሓሪ ዕንቊ ይመስል፤ ናብ ዝግበሶ ዅሉ ኸዓ ኽቐንዓሉ እዩ ኢሉ ይሓስብ። እቲ ንበደል ዝኽውል፥ ፍቕሪ ይደሊ፤ ደጋጊሙ ዜልዕሎ ግና፥ ንቀረባ ኣዕሩኽ የፈላሊ። ተግሳፅ ኣብ ልቢ መስተውዓሊ ሰብ፥ ካብ ሚእቲ መውቃዕቲ ኣብ ዓሻ ኣዝዩ ዓሚቑ ይኣቱ። ዓመፀኛ ሰብ ክፉእ ጥራሕ ይደሊ፥ ጨካን ልኡኽ ከዓ ናብኡ ክልኣኽ እዩ። ኰራኹራ ዝተመንዝዐት ድቢ ምርካብ፥ ካብ ኣብ ዕሽነቱ ዘሎ ዓሻ ይሓይሽ። ሓደ ሰብ ኣብ ክንዲ ፅቡቕ ክፉእ እንተ ፈደየ፥ ክፉእ ካብ ገዛኡ ከቶ ኣይፍለን። ባእሲ ምጅማር ግድብ ከም ምፍራስ እዩ እሞ፥ ክርክር ቅድሚ ምፍንጃሩ ሕደጎ። ነቲ ረሲእ ዘፅድቕ፥ ነቲ ፃድቕ ዝዅንን፥ ክልቲኦም ብማዕረ ኣብ ቅድሚ ኣቦና ፅዩፋት እዮም። ዓሻ ልቢ ንምምሃር እናዘይብሉ፥ ጥበብ ንምግዛእ ኣብ ኢዱ ገንዘብ ስለ ምንታይ ይህልዎ? ፈታዊ ብዅሉ ጊዜ የፍቅር፤ ሓው ድማ ንጊዜ መከራ ይውለድ። ኣእምሮ ዝጐደሎ ሰብ ኢዱ ሂቡ ይውሕስ፤ ንብፃዩ ድማ ዋሕስ ይኸውን። እቲ በደል ዜፍቅር፥ ባእሲ የፍቅር፤ እቲ ደገኡ ልዒሉ ዝሰርሕ ድማ፥ ጥፍኣት ይደሊ። ጠዋይ ልቢ ፅቡቕ ኣይረክብን፤ ቀይናን ልሳን ዘለዎ ድማ፥ ኣብ መከራ ይወድቕ። ዓሻ ዝወለደ ሰብ፥ ንርእሱ ጓሂ የምፅእ፤ ኣቦ ረሲእ ዓሻ ድማ ሓጐስ የብሉን። ሕጉስ ልቢ ፅቡቕ መድሃኒት እዩ፤ ዝተሰብረ መንፈስ ግና ንዓፅሚ የድርቖ። ረሲእ ሰብ ጉቦ ብሕቡእ ይቕበል፥ መንገዲ ፍርዲ ንምቕናን። መስተውዓሊ ሰብ ጥበብ ኣብ ቅድሚኡ የንብር፥ ኣዒንቲ ዓሻ ግና ናብ ወሰናት ምድሪ ዀለል ይብላ። ዓሻ ወዲ ንኣቦኡ ጓሂ እዩ፤ ነታ ዝወለደቶ እኖ ድማ መረረ እዩ። ንፃድቕ ምቕፃዕ ፅቡቕ ኣይኮነን፥ ንመሳፍንቲውን ብቕንዕናኦም ምግራፍ ፅቡቕ ኣይኮነን። እቲ ቃላቱ ዝዓግት፥ ፍልጠት ኣለዎ፤ ህዱእ መንፈስ ዘለዎ ድማ፥ መስተውዓሊ ሰብ እዩ። ዓሻ እኳ ስቕ እንተ በለ፥ ከም ጥበበኛ ይቝፀር፤ ከናፍሩ ምስ ዓፀወ ድማ፥ መስተውዓሊ ይመስል።