ହିତୋପଦେଶ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ବିବାଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୋଜନମୟ ଗୃହ ଅପେକ୍ଷା ଶାନ୍ତିରେ ଭୋଜନ କରାଯାଇଥିବା ଶୁଷ୍କ ଖଣ୍ଡେ ରୁଟି ଉତ୍ତମ। ²ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦାସ ଲଜ୍ଜାଜନକ ପୁତ୍ର ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ କରିବ, ପୁଣି ଭ୍ରାତୃଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକାର ବିଭାଗ କରିବ। ³ରୂପା ନିମନ୍ତେ ମୂଷା ଓ ସୁନା ନିମନ୍ତେ ଭାଟୀ ଅଟେ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହୃଦୟ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି। ⁴କୁକର୍ମକାରୀ ଦୁଷ୍ଟ ଓଷ୍ଠର କଥା ଶୁଣେ; ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ବିନାଶକ ଜିହ୍ୱାର କଥା ଶୁଣେ। ⁵ଯେ ଦରିଦ୍ରକୁ ପରିହାସ କରେ, ସେ ଆପଣା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ; ଯେ ବିପଦରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ସେ ଅଦଣ୍ଡିତ ରହିବ ନାହିଁ। ⁶ପୌତ୍ରଗଣ ବୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ମୁକୁଟ ସ୍ୱରୂପ, ପୁଣି ସନ୍ତାନଗଣର ଗୌରବ ସେମାନଙ୍କ ପିତାମାତା ଅଟନ୍ତି। ⁷ମୂର୍ଖକୁ ଉତ୍ତମ କଥା ଶୋଭା ପାଏ ନାହିଁ—କୁଳୀନକୁ ମିଥ୍ୟା ଓଷ୍ଠ ଆହୁରି ଅଧିକ ଅଶୋଭନୀୟ। ⁸ଯେ ଲାଞ୍ଚ ଦିଏ, ତାହା ତାହା ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଣିଯନ୍ତ୍ର ସ୍ୱରୂପ; ସେ ଯେଉଁଆଡ଼େ ଫେରେ, ସେଠାରେ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହେବ ବୋଲି ସେ ଭାବେ। ⁹ଯେ ଅପରାଧ ଢାଙ୍କେ, ସେ ପ୍ରେମ ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ, ମାତ୍ର ଯେ ପୁନଃ ପୁନଃ ତାହା ଉଠାଏ, ସେ ଘନିଷ୍ଠ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ପୃଥକ କରେ। ¹⁰ମୂର୍ଖ ଉପରେ ଶହେ ପ୍ରହାର ଅପେକ୍ଷା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ପ୍ରତି ଗୋଟିଏ ଅନୁଯୋଗ ଅଧିକ ଗଭୀର ପ୍ରବେଶ କରେ। ¹¹ବିଦ୍ରୋହୀ ଲୋକ କେବଳ ମନ୍ଦ ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ, ଏଣୁ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜଣେ ନିଷ୍ଠୁର ଦୂତ ପ୍ରେରିତ ହେବ। ¹²ମୂର୍ଖତାରେ ମଗ୍ନ ମୂର୍ଖ ସହିତ ଭେଟ ଅପେକ୍ଷା ଛୁଆ ହରାଇଥିବା ଭଲ୍ଲୁକୀ ସହିତ ଭେଟ ଉତ୍ତମ। ¹³ଯଦି କେହି ଉପକାର ବଦଳରେ ଅପକାର କରେ, ତେବେ ତାହା ଗୃହରୁ ଅପକାର କଦାପି ଦୂର ହେବ ନାହିଁ। ¹⁴କଳହର ଆରମ୍ଭ ବନ୍ଧ ଭଙ୍ଗ କରିବା ସ୍ୱରୂପ, ଏଣୁ ବିବାଦ ଫାଟି ବାହାରିବା ପୂର୍ବରୁ ତାହା ତ୍ୟାଗ କର। ¹⁵ଯେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କରେ ଓ ଯେ ଧାର୍ମିକକୁ ଦୋଷୀ କରେ—ଏ ଦୁହେଁ ସମାନ ରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଘୃଣ୍ୟ। ¹⁶ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହୃଦୟ ନ ଥିବା ବେଳେ, ଜ୍ଞାନ କିଣିବା ନିମନ୍ତେ ମୂର୍ଖ ହସ୍ତରେ ଧନ କାହିଁକି? ¹⁷ମିତ୍ର ସର୍ବ ସମୟରେ ପ୍ରେମ କରେ, ପୁଣି ବିପଦ ସମୟ ନିମନ୍ତେ ଭ୍ରାତା ଜନ୍ମ ହୁଏ। ¹⁸ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଲୋକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବିଷୟରେ ହସ୍ତ ଦିଏ, ପୁଣି ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ନିମନ୍ତେ ଲଗା ହୁଏ। ¹⁹ଯେ ଅପରାଧକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେ କଳହକୁ ପ୍ରେମ କରେ; ଯେ ଆପଣା ଦ୍ୱାର ଉଚ୍ଚ କରେ, ସେ ବିନାଶକୁ ଡାକେ। ²⁰କୁଟିଳ ହୃଦୟ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ପାଏ ନାହିଁ, ପୁଣି ବକ୍ର ଜିହ୍ୱା ବିପଦରେ ପଡ଼େ। ²¹ଯେ ମୂର୍ଖକୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ, ସେ ଆପଣା ଉପରେ ଦୁଃଖ ଆଣେ; ଈଶ୍ୱରବିହୀନ ମୂର୍ଖର ପିତାର କିଛି ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ²²ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟ ଉତ୍ତମ ଔଷଧ ସ୍ୱରୂପ, ମାତ୍ର ଭଗ୍ନ ଆତ୍ମା ଅସ୍ଥିସବୁ ଶୁଷ୍କ କରେ। ²³ବିଚାରର ପଥ ବିକୃତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଗୋପନରେ ଲାଞ୍ଚ ଗ୍ରହଣ କରେ। ²⁴ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଜ୍ଞାନକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖେ, ମାତ୍ର ମୂର୍ଖର ଚକ୍ଷୁ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭ୍ରମଣ କରେ। ²⁵ମୂର୍ଖ ପୁତ୍ର ଆପଣା ପିତା ପ୍ରତି ଦୁଃଖ ସ୍ୱରୂପ, ପୁଣି ଆପଣା ଜନନୀ ପ୍ରତି ତିକ୍ତତା ସ୍ୱରୂପ। ²⁶ଧାର୍ମିକକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଭଲ ନୁହେଁ, କିଅବା କୁଳୀନକୁ ତାହାର ସରଳତା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରହାର କରିବା ଭଲ ନୁହେଁ। ²⁷ଯେ ଆପଣା ବାକ୍ୟ ସଂଯମ କରେ, ସେ ଜ୍ଞାନବାନ, ପୁଣି ଯାହାର ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ। ²⁸ନୀରବ ରହିଲେ ମୂର୍ଖ ସୁଦ୍ଧା ଜ୍ଞାନବାନ ବୋଲି ଗଣିତ ହୁଏ; ଆପଣା ଓଷ୍ଠ ବନ୍ଦ କଲେ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।