Rama kita Ngandika marang Nabi Musa
Wong kang najis dikongkon metu saka pakemahan, wong kang tumindak luput kudu mbayar ganti sapenuhe ditambah sapralima, lan meri-ne wong lanang dijupuk saka tangane dhewe lan dirampungake ing ngarsane Rama kita lumantar supaos lan banyu pait, dudu lumantar curiga lan males ukum dhewe.
5 1Rama kita ngandika marang Nabi Musa:
2“Dhawuhana marang wong Israel, supaya nundhung metu saka pakemahan saben wong kang kena lelara kulit, saben wong kang ngwetokake jijih, lan saben wong kang najis marga kena jisim. 3Tundhungen, lanang lan wadon padha tundhungen menyang sanjabane pakemahan, supaya aja nganti njemberake pakemahane, kang dadi padununganKu ana ing satengahe.”
4Wong Israel iya padha nindakake mangkono, nundhung wong-wong mau menyang sanjabane pakemahan; kaya kang wis didhawuhake dening Rama kita marang Nabi Musa, mangkono uga kang katindakake dening wong Israel.
Ngakoni Dosa lan Mbalekake Gantine
5Rama kita banjur ngandika marang Nabi Musa:
6“Tutura marang wong Israel: Manawa ana wong lanang utawa wong wadon nglakoni salah sawijining dosa kang lumrah ditindakake manungsa, satemah cidra marang Aku, wong iku kaluputan. 7Wong iku kudu ngakoni dosa kang wis dilakoni, mbayar lunas gantine kaluputane, ditambahi sapralimane, banjur dipasrahake marang wong kang dirugekake. 8Nanging manawa wong iku ora duwe sanak kang bisa nampani panggantine, iku dadi duwekKu lan diwenehake marang imam, karo wedhus lanang kanggo panebus dosa kang dicaosake tumrap wong kang kaluputan mau. 9Saben pisungsung saka sakehing pawewehe suci wong Israel kang digawa marang imam iku dadi duweke. 10Pawewehe suci saben wong tetep dadi duweke dhewe; apa kang diwenehake marang imam, iku dadi duweke imam.”
Pacoban Rasa Cemburu
11Rama kita banjur ngandika marang Nabi Musa:
12“Kandhakna marang wong Israel, tuturana: Manawa ana wong lanang kang bojone nyleweng lan ora setya marang dheweke, 13manawa ana wong lanang liya kang turu karo dheweke, kang didhelikake saka ngerti bojone, satemah ora kaweruhan senajan wis najis—ora ana seksi kang nglawan dheweke, lan ora kacekel nalika nglakoni, 14banjur rasa cemburu ngliputi bojone lanang, satemah dheweke cemburu marang bojone wadon kang wis najis mau; utawa rasa cemburu ngliputi dheweke, satemah dheweke cemburu senajan bojone ora najis, 15wong lanang mau kudu nggawa bojone marang imam, dalah pisungsunge: glepung jewawut kira-kira rong liter. Ora kena diesoki lenga lan ora kena ditaruhi menyan, amarga iku kurban dhaharan rasa cemburu, kurban dhaharan pangeling-eling, kang ngelingake marang kaluputan. 16Imam banjur nyedhakake wong wadon mau lan ngadegake dheweke ana ing ngarsane Rama kita. 17Imam banjur njupuk banyu suci ana ing kendhi lemah, njupuk lebu saka jogan Kemah Suci, banjur dilebokake ing banyu mau. a a v17 Upacara banyu pait iki minangka pacoban saka Rama kita: manawa wong wadon mau kaluputan, dheweke bakal nandhang cilaka ing badan; nanging manawa ora salah, dheweke ora bakal kena apa-apa. 18Imam banjur ngadegake wong wadon mau ana ing ngarsane Rama kita, nguculi rambute, lan nyelehake ing tangane kurban dhaharan pangeling-eling—yaiku kurban rasa cemburu—dene imam nyekeli banyu pait kang nekakake ipat-ipat. 19Imam banjur nyumpah wong wadon mau lan kandha: ‘Manawa ora ana wong lanang kang wis turu karo kowe, lan kowe ora nyleweng sarta ora njemberake awakmu dhewe nalika isih dadi sisihane bojomu, kowe luwara saka banyu pait kang nekakake ipat-ipat iki. 20Nanging manawa kowe nyleweng nalika isih dadi sisihane bojomu, njemberake awakmu dhewe, lan ana wong lanang liya kajaba bojomu kang turu karo kowe.’ 21banjur imam nyumpah wong wadon mau kalawan sumpah ipat-ipat iki, pangucape: Muga Sang Rama ndadekake kowe ipat-ipat lan wirang ana ing satengahe bangsamu, nalika Panjenengane njalari pupumu dadi kuru lan wetengmu dadi mblendhuk. 22Muga banyu kang nekakake ipat-ipat iki lumebu ing badanmu, njalari wetengmu mblendhuk lan pupumu dadi kuru. Wong wadon mau banjur kudu ngucap: ‘Amin, amin.’
23“Imam banjur nulis ipat-ipat iki ana ing gulungan kitab, nuli diresiki supaya luntur menyang banyu pait mau. 24Imam banjur ngombekake wong wadon mau banyu pait kang nekakake ipat-ipat; banyu ipat-ipat mau bakal lumebu ing awake, njalari kasangsaran kang pait. 25Imam banjur njupuk kurban dhaharan rasa cemburu saka tangane wong wadon mau, diobat-abitake ana ing ngarsane Rama kita, nuli digawa menyang misbyah. 26Imam banjur njumput sagegem kurban dhaharan mau, minangka panduman pangeling-eling, diobong ana ing misbyah, nuli ngombekake banyu mau marang wong wadon. 27Sawise diombekake banyu mau, manawa dheweke pancen wis njemberake awake dhewe lan cidra marang bojone, banyu kang nekakake ipat-ipat mau bakal lumebu ing awake, njalari kasangsaran kang pait: wetenge bakal mblendhuk, pupune dadi kuru, lan dheweke bakal dadi ipat-ipat ana ing satengahe bangsane. 28Nanging manawa wong wadon mau ora njemberake awake dhewe lan pancen resik, dheweke kaanggep ora salah lan bakal bisa duwe anak.
29“Iki angger-anggere bab rasa cemburu: manawa ana bojo wadon kang nalika isih dadi sisihane bojone nyleweng lan njemberake awake dhewe, 30utawa manawa rasa cemburu nguwasani wong lanang satemah dheweke cemburu marang bojone: wong iku kudu ngadegake bojone ana ing ngarsane Rama kita, lan imam kudu nindakake sakabehing angger-angger iki tumrap wong wadon mau. 31Wong lanang mau bakal luwar saka kaluputan, nanging wong wadon kudu nanggung dosane dhewe.”