ڳاڻاٽو 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

²”بني اسرائيل کي حڪم ڏي تہ هر چمڙيءَ جي بيماريءَ وارو، هر وهڪري واري بيماريءَ وارو، ۽ لاش سبب ناپاڪ ٿيل هر ڪنهن کي ڇانوڻيءَ مان ٻاهر موڪلين. ³نر هجي يا مادي، سڀني کي موڪليو، کين ڇانوڻيءَ کان ٻاهر موڪليو، تہ جيئن اهي پنهنجي ڇانوڻي ناپاڪ نہ ڪن، جتي آءٌ سندن وچ ۾ رهان ٿو.“

⁴بني اسرائيل ائين ئي ڪيو، کين ڇانوڻيءَ کان ٻاهر موڪليائون؛ جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو هو، تيئن بني اسرائيل ڪيائون.

اقرار ۽ بدلو ڀرڻ

⁵پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

⁶”بني اسرائيل جي ماڻهن کي چؤ تہ جڏهن ڪو مرد يا عورت ڪو انساني گناهه ڪري، مون سان بيوفائي ڪري، تڏهن اهو شخص ڏوهاري آهي. ⁷اهي پنهنجو ڪيل گناهه قبول ڪن، ڏوهه جو پورو بدلو ڀرين، ان ۾ پنجون حصو وڌائين، ۽ جنهن سان ڏاڍائي ڪئي اٿن تنهن کي ڏين. ⁸پر جيڪڏهن ان شخص جو ڪو مائٽ نہ هجي جنهن کي بدلو ڏجي، تہ اهو منهنجو آهي ۽ ڪاهن کي ملندو، ان سان گڏ ڏوهاريءَ لاءِ ڪيل ڪفاري جو مينڍو بہ. ⁹بني اسرائيل جي سڀني پاڪ نذرانن مان ڪاهن وٽ آندل هر هڪ چندو سندس ٿيندو. ¹⁰هر ڪنهن جا پاڪ نذرانا سندس پنهنجا رهن ٿا؛ جيڪو ڪو ڪاهن کي ڏئي، سو ڪاهن جو ٿئي ٿو.“

غيرت جي آزمائش

¹¹پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

¹²”بني اسرائيل سان ڳالهائي کين چؤ تہ جيڪڏهن ڪنهن مرد جي زال ڀٽڪي وڃي ۽ ساڻس بيوفائي ڪري، ¹³جيڪڏهن ڪو ٻيو مرد ساڻس ستي، جيڪو سندس مڙس کان لڪل هجي، ۽ ناپاڪ هوندي بہ اها ڳجهي رهي، ڪو شاهد سندس خلاف نہ هجي، نہ وري ڏوهه ڪندي پڪڙي وئي هجي، ¹⁴تڏهن مڙس تي غيرت جو روح اچي ٿو ۽ هو پنهنجي ناپاڪ زال تي غيرت کائي ٿو؛ يا مٿس غيرت جو روح اچي ٿو ۽ زال ناپاڪ نہ هوندي بہ هو غيرت کائي ٿو. ¹⁵اهو مرد پنهنجي زال کي ڪاهن وٽ آڻي، ساڻس گڏ سندس نذرانو، يعني اٽڪل ٻه ڪوارٽ جوَن جو اٽو آڻي. انهيءَ تي تيل نہ وجهي ۽ لوبان نہ رکي، ڇاڪاڻ تہ اهو غيرت جو اناج جو نذرانو آهي، ياد ڏيارڻ وارو اناج جو نذرانو، جيڪو ڏوهه ياد ڏياري ٿو. ¹⁶ڪاهن ان کي ويجهو آڻي اسان جي پيءُ جي اڳيان بيهاري. ¹⁷ڪاهن مٽيءَ جي هڪ گھڙي ۾ پاڪ پاڻي کڻي، مقدس خيمي جي زمين تان مٽي کڻي، ان پاڻيءَ ۾ وجهي. ^a a v17 هي ڪڙي پاڻيءَ جي رسم خدائي آزمائش هئي: جيڪڏهن عورت ڏوهاري هجي ها تہ کيس جسماني نقصان پهچي ها؛ جيڪڏهن بي ڏوهي هجي ها تہ بچي وڃي ها. ¹⁸ڪاهن عورت کي اسان جي پيءُ جي اڳيان بيهاري، سندس وار کولي، ياد ڏيارڻ وارو اناج جو نذرانو، يعني غيرت جو نذرانو، سندس هٿن ۾ رکي، جڏهن تہ پاڻ لعنت آڻيندڙ ڪڙو پاڻي هٿ ۾ جهليو بيٺو هجي. ¹⁹ڪاهن کيس قسم ڏياري ۽ چوي تہ ’جيڪڏهن ڪو مرد توسان سمهيو ناهي، ۽ تون پنهنجي مڙس جي اختيار هيٺ ڀٽڪي پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪيو آهي، تہ هن لعنت آڻيندڙ ڪڙي پاڻيءَ کان آجي رهه. ²⁰پر جيڪڏهن تون پنهنجي مڙس هيٺان ڀٽڪي وئين، پاڻ کي ناپاڪ ڪيئي، ۽ تنهنجي مڙس کان سواءِ ٻيو مرد توسان سمهيو آهي.‘ ²¹پوءِ ڪاهن عورت کي هن لعنت واري قسم ۾ ٻڌي چوي تہ پيءُ تو کي پنهنجي قوم ۾ لعنت ۽ بدنامي بڻائي، جڏهن تنهنجي ران سڪائي ۽ تنهنجو پيٽ سوجائي. ²²هي لعنت آڻيندڙ پاڻي تنهنجي بدن ۾ داخل ٿئي، جيڪو تنهنجو پيٽ سوجائي ۽ ران ڳاري ڇڏي. تڏهن عورت کي چوڻو آهي تہ ’آمين، آمين.‘

²³”پوءِ ڪاهن اهي لعنتون هڪ ورقي تي لکي، انهن کي ڪڙي پاڻيءَ ۾ ڌوئي ڇڏي ٿو. ²⁴هو عورت کي اهو ڪڙو، لعنت وارو پاڻي پياري؛ لعنت وارو پاڻي ان ۾ داخل ٿي ڏکوئيندڙ تڪليف پيدا ڪندو. ²⁵ڪاهن عورت جي هٿان غيرت جو اناج جو نذرانو وٺي، اسان جي پيءُ جي اڳيان لوڏي، قربانگاهه تي آڻي ٿو. ²⁶ڪاهن اناج جي نذراني مان هڪ مُٺ، يعني ياديگيريءَ وارو حصو، کڻي قربانگاهه تي ساڙي ٿو، پوءِ عورت کي پاڻي پياري ٿو. ²⁷جڏهن هو کيس پاڻي پياري، تڏهن جيڪڏهن هن پاڻ کي ناپاڪ ڪيو آهي ۽ پنهنجي مڙس سان بيوفائي ڪئي آهي، تہ لعنت آڻيندڙ پاڻي ان ۾ داخل ٿي ڏکوئيندڙ تڪليف پيدا ڪندو: سندس پيٽ سوجي ويندو، ران سڪي ويندي، ۽ هوءَ پنهنجي قوم ۾ لعنت بڻجي ويندي. ²⁸پر جيڪڏهن عورت پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪيو آهي ۽ پاڪ آهي، تہ هوءَ بي ڏوهي ٺهندي ۽ حامله ٿيندي.

²⁹”هيءُ غيرت جو قانون آهي: جڏهن ڪا زال پنهنجي مڙس هيٺ هوندي ڀٽڪي ۽ پاڻ کي ناپاڪ ڪري، ³⁰يا جڏهن ڪنهن مرد تي غيرت جو روح اچي ۽ هو پنهنجي زال تي غيرت کائي، تہ هو کيس اسان جي پيءُ جي اڳيان بيهاري، ۽ ڪاهن هي سڄو قانون مٿس لاڳو ڪري. ³¹مڙس ڏوهه کان آجو ٿيندو، پر عورت پنهنجي گناهه جو جواب ڏيندي.“