Księga Liczb 5

5 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²„Rozkaż Izraelitom, aby usunęli z obozu każdego, kto ma chorobę skóry, każdego, kto ma wyciek, i każdego, kto jest nieczysty z powodu zwłok. ³Usuńcie zarówno mężczyznę, jak i kobietę; wyślijcie ich poza obóz, aby nie zanieczyścili swojego obozu, w którym mieszkam pośród nich.”

⁴Izraelici tak uczynili, wysyłając ich poza obóz; jak nasz Ojciec powiedział Mojżeszowi, tak uczynili Izraelici.

Wyznanie i zadośćuczynienie

⁵Potem nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

⁶„Powiedz ludowi Izraela: Gdy mężczyzna albo kobieta popełni jakikolwiek ludzki grzech, zdradzając mnie, ten człowiek jest winny. ⁷Musi wyznać grzech, który popełnił, w pełni naprawić wyrządzoną szkodę, dodać piątą część i dać ją temu, kogo skrzywdził. ⁸Lecz jeśli ten człowiek nie ma krewnego, który mógłby przyjąć zadośćuczynienie, należy ono do mnie i przypada kapłanowi, wraz z baranem przebłagalnym, którym dokona się przebłagania za winnego. ⁹Każdy dar ofiarny spośród wszystkich świętych darów Izraela, przyniesiony kapłanowi, należy do niego. ¹⁰Święte dary każdego pozostają jego własnością; to, co ktoś daje kapłanowi, należy do kapłana.”

Próba zazdrości

¹¹Potem nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

¹²„Przemów do Izraelitów i powiedz im: Jeśli czyjaś żona zejdzie na manowce i okaże mu niewierność, ¹³jeśli inny mężczyzna prześpi się z nią w ukryciu przed jej mężem i pozostanie to niewykryte, choć jest nieczysta — nie ma świadka przeciwko niej ani nie została przyłapana na gorącym uczynku, ¹⁴a na męża zstąpi duch zazdrości i staje się zazdrosny o swoją żonę, która jest nieczysta; albo zstąpi na niego duch zazdrości i staje się zazdrosny, choć ona nie jest nieczysta. ¹⁵Mąż musi przyprowadzić swoją żonę do kapłana wraz z jej ofiarą: około dwóch kwart mąki jęczmiennej. Nie może polać jej oliwą ani położyć na niej kadzidła, ponieważ jest to ofiara z pokarmów wynikająca z zazdrości, ofiara przypomnienia, która przywodzi na pamięć winę. ¹⁶Kapłan ma ją przyprowadzić i postawić przed naszym Ojcem. ¹⁷Kapłan ma wziąć świętą wodę w glinianym naczyniu, wziąć proch z podłogi przybytku i wsypać go do wody. ^a a v17 Ten obrzęd gorzkiej wody był boskim sądem przez próbę: jeśli kobieta była winna, doznawała cielesnej szkody; jeśli niewinna, pozostawała nietknięta. ¹⁸Kapłan ma postawić kobietę przed naszym Ojcem, rozpuścić jej włosy i włożyć w jej ręce ofiarę przypomnienia — ofiarę zazdrości — podczas gdy sam trzyma gorzką wodę, która sprowadza przekleństwo. ¹⁹Kapłan ma zobowiązać ją przysięgą i powiedzieć do niej: «Jeśli żaden mężczyzna nie spał z tobą i nie zeszłaś na manowce, nie zanieczyszczając się pod władzą swojego męża, bądź wolna od tej gorzkiej wody, która sprowadza przekleństwo. ²⁰Lecz jeśli zeszłaś na manowce, będąc pod władzą swojego męża, zanieczyściłaś się i spał z tobą mężczyzna inny niż twój mąż.» ²¹Następnie kapłan ma związać kobietę tą przysięgą przekleństwa, mówiąc: Niech Ojciec uczyni cię przekleństwem i hańbą pośród twojego ludu, sprawiając, że twoje biodro uschnie, a twój brzuch spuchnie. ²²Niech ta woda, która sprowadza przekleństwo, wejdzie do twojego ciała, wzdymając twój brzuch i wyniszczając twoje biodro. Wtedy kobieta musi powiedzieć: «Amen, amen.»”

²³„Następnie kapłan zapisuje te przekleństwa na zwoju i zmywa je do gorzkiej wody. ²⁴Ma dać kobiecie wypić tę gorzką, przeklinającą wodę; przeklinająca woda wejdzie w nią, powodując gorzkie cierpienie. ²⁵Kapłan bierze z jej ręki ofiarę zazdrości, kołysze ją przed naszym Ojcem i przynosi ją do ołtarza. ²⁶Kapłan bierze garść ofiary z pokarmów, jej część pamiątkową, spala ją na ołtarzu, a potem daje kobiecie wypić wodę. ²⁷Po tym, jak da jej wypić wodę, jeśli zanieczyściła się i zdradziła swojego męża, woda, która sprowadza przekleństwo, wejdzie w nią, powodując gorzkie cierpienie: jej brzuch spuchnie, biodro uschnie, a ona stanie się przekleństwem pośród swojego ludu. ²⁸Lecz jeśli kobieta się nie zanieczyściła i jest czysta, zostaje oczyszczona i będzie poczynać dzieci.

²⁹„To jest prawo zazdrości: gdy żona będąca pod władzą swojego męża zejdzie na manowce i zanieczyści się, ³⁰albo gdy duch zazdrości ogarnie mężczyznę i staje się zazdrosny o swoją żonę: ma postawić ją przed naszym Ojcem, a kapłan ma zastosować wobec niej całe to prawo. ³¹Mąż będzie wolny od winy, lecz kobieta poniesie odpowiedzialność za swój własny grzech.”