Otamiz Musoga soʻzlaydi
Napoklar qarorgohdan tashqariga chiqariladi, aybdorlar toʻliq va ustiga beshdan bir qismini qoʻshib qaytarishi kerak, erning rashki esa uning oʻz qoʻlidan olinib, gumon va shaxsiy qasos bilan emas, balki Otamiz oldida qasam va achchiq suv orqali hal qilinadi.
5 1Otamiz Musoga soʻzladi:
2“Isroil xalqiga buyur: teri kasalligi bor har bir kishini, oqma dardi bor har birini va oʻlikka tegib harom boʻlgan har birini qarorgohdan chiqarib yuborsinlar. 3Erkagini ham, ayolini ham chiqarib yuborsinlar; ularni qarorgohdan tashqariga yuborsinlar, toki Men ularning orasida yashayotgan qarorgohlarini harom qilmasinlar.”
4Isroil xalqi shunday qildi: ularni qarorgohdan tashqariga chiqarib yubordi. Otamiz Musoga aytganidek, Isroil xalqi shunday qildi.
Gunohni tan olish va tovon toʻlash
5Shundan soʻng Otamiz Musoga soʻzladi:
6“Isroil xalqiga ayt: Qachonki bir erkak yoki ayol har qanday inson gunohini qilib, Menga xiyonat qilsa, oʻsha kishi aybdor boʻladi. 7Ular qilgan gunohini tan olishi, qilgan yomonligi uchun toʻliq tovon toʻlashi, ustiga beshdan birini qoʻshib, zarar yetkazgan kishisiga berishi kerak. 8Ammo agar oʻsha kishining tovonni oladigan qarindoshi boʻlmasa, tovon Menga tegishli boʻlib, ruhoniyga beriladi; aybdor uchun kafforat qilinadigan qoʻchqor ham shunga qoʻshiladi. 9Isroil xalqining ruhoniyga keltirgan barcha muqaddas sovgʻalari orasidagi har bir hadya ruhoniyniki boʻladi. 10Har kimning muqaddas sovgʻalari oʻziniki boʻlib qolaveradi; kimdir ruhoniyga nima bersa, oʻsha narsa ruhoniyniki boʻladi.”
Rashk sinovi
11Shundan soʻng Otamiz Musoga soʻzladi:
12“Isroil xalqiga soʻzlab, ularga ayt: Agar biror erkakning xotini yoʻldan ozib, unga xiyonat qilsa, 13agar boshqa bir erkak, eri bilmagan holda, u bilan yotsa-yu, u harom boʻlgani holda bu oshkor boʻlmasa — unga qarshi guvoh ham boʻlmasa, u jinoyat ustida tutilmagan boʻlsa, 14erini rashk ruhi qamrab olib, u harom boʻlgan xotinidan rashk qilsa; yoki uni rashk ruhi qamrab olib, xotini harom boʻlmagani holda ham u rashk qilsa, 15u erkak xotinini ruhoniy oldiga olib kelishi kerak, xotinining nazri bilan birga: taxminan ikki kosa arpa uni. U buning ustiga yogʻ quymasligi va tutatqi qoʻymasligi kerak, chunki bu rashk uchun keltiriladigan don nazri, aybni eslatuvchi xotira nazridir. 16Ruhoniy uni yaqin olib kelib, Otamiz huzurida turgʻizsin. 17Ruhoniy sopol idishda muqaddas suv olib, muqaddas chodir polidagi tuproqdan olib, suvga solsin. a a v17 Bu achchiq suv marosimi ilohiy sinov edi: agar ayol aybdor boʻlsa, jismonan zarar koʻrardi; aybsiz boʻlsa, hech qanday zarar koʻrmasdi. 18Ruhoniy ayolni Otamiz huzurida turgʻizib, sochini yoyib, qoʻllariga xotira don nazrini — rashk nazrini — qoʻysin; oʻzi esa achchiq, laʼnat keltiradigan suvni tutib tursin. 19Ruhoniy ayolni qasam ichirib, unga aytsin: «Agar sen bilan hech kim yotmagan boʻlsa va sen ering ixtiyorida yoʻldan ozib, oʻzingni harom qilmagan boʻlsang, laʼnat keltiradigan bu achchiq suvdan xoli boʻl. 20Lekin agar sen ering ixtiyorida yoʻldan ozib, oʻzingni harom qilgan boʻlsang va eringdan boshqa bir erkak sen bilan yotgan boʻlsa.» 21Shunda ruhoniy ayolni shu laʼnat qasami bilan bogʻlab, aytsin: Ota soningni quritib, qorningni shishirar ekan, seni xalqing orasida laʼnat va sharmandalik qilsin. 22Laʼnat keltiradigan bu suv tanangga kirib, qorningni shishirsin va soningni quritsin. Shunda ayol: «Omin, omin», deb aytsin.
23“Soʻngra ruhoniy bu laʼnatlarni bir oʻramga yozib, yozganlarini achchiq suvga yuvib tashlasin. 24Ruhoniy ayolga achchiq, laʼnatlovchi suvni ichirsin; laʼnatlovchi suv uning ichiga kirib, achchiq azob keltiradi. 25Ruhoniy rashk don nazrini ayolning qoʻlidan olib, Otamiz huzurida silkitib, qurbongohga keltirsin. 26Ruhoniy don nazridan bir siqim, uning xotira ulushini olib, qurbongohda kuydirsin, soʻngra ayolga suvni ichirsin. 27Ayolga suvni ichirgandan keyin, agar u oʻzini harom qilib, eriga xiyonat qilgan boʻlsa, laʼnat keltiradigan suv uning ichiga kirib, achchiq azob keltiradi: qorni shishadi, soni quriydi va u xalqi orasida laʼnat boʻlib qoladi. 28Lekin agar ayol oʻzini harom qilmagan va pok boʻlsa, u oqlanadi va farzand koʻradi.
29“Rashk toʻgʻrisidagi qonun shudir: qachonki eri ixtiyoridagi xotin yoʻldan ozib, oʻzini harom qilsa, 30yoki erkakni rashk ruhi qamrab olib, u xotinidan rashk qilsa: u xotinini Otamiz huzurida turgʻizsin va ruhoniy bu butun qonunni unga qoʻllasin. 31Er aybdan xoli boʻladi, lekin ayol oʻz gunohi uchun javob beradi.”