Ο Πατέρας μας μιλάει στον Μωυσή

Οι ακάθαρτοι στέλνονται έξω από το στρατόπεδο, όσοι αδίκησαν πρέπει να αποδώσουν ολόκληρο το ποσό και επιπλέον ένα πέμπτο, και η ζήλια ενός συζύγου βγαίνει από τα δικά του χέρια και κρίνεται μπροστά στον Πατέρα μας με όρκο και πικρό νερό, και όχι με υποψία και ιδιωτική εκδίκηση.

Κεφάλαιο 5.

Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Δώσε εντολή στους Ισραηλίτες να διώξουν από το στρατόπεδο όποιον έχει δερματική αρρώστια, όποιον έχει ρεύση και όποιον είναι ακάθαρτος από νεκρό. Διώξτε τους, άντρες και γυναίκες· στείλτε τους έξω από το στρατόπεδο, για να μη μολύνουν το στρατόπεδό τους, εκεί όπου κατοικώ ανάμεσά τους».

Οι Ισραηλίτες έκαναν έτσι και τους έστειλαν έξω από το στρατόπεδο· όπως είχε πει ο Πατέρας μας στον Μωυσή, έτσι έκαναν οι Ισραηλίτες.

Ομολογία και αποκατάσταση

Έπειτα ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Πες στον λαό του Ισραήλ: Όταν ένας άντρας ή μια γυναίκα διαπράξει οποιαδήποτε ανθρώπινη αμαρτία και με προδώσει, το πρόσωπο αυτό είναι ένοχο. Πρέπει να ομολογήσουν την αμαρτία που διέπραξαν, να πληρώσουν στο ακέραιο για το κακό που έκαναν, να προσθέσουν το ένα πέμπτο και να το δώσουν σ’ εκείνον που αδίκησαν. Αν όμως αυτός ο άνθρωπος δεν έχει συγγενή για να λάβει την αποζημίωση, αυτή ανήκει σ’ εμένα και δίνεται στον ιερέα, μαζί με το κριάρι της εξιλέωσης που προσφέρεται για τον ένοχο. Κάθε προσφορά απ’ όλα τα άγια δώρα του Ισραήλ που φέρνουν στον ιερέα ανήκει σ’ αυτόν. Τα άγια δώρα του καθενός παραμένουν δικά του· ό,τι δίνει κανείς στον ιερέα ανήκει στον ιερέα».

Η δοκιμασία της ζήλιας

Έπειτα ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Μίλησε στους Ισραηλίτες και πες τους: Αν η γυναίκα κάποιου παρεκτραπεί και του φανεί άπιστη, αν κάποιος άλλος άντρας πλαγιάσει μαζί της, κρυφά από τον άντρα της, κι εκείνη μείνει απαρατήρητη αν και είναι ακάθαρτη —χωρίς μάρτυρα εναντίον της, χωρίς να πιαστεί στην πράξη, κι έρθει στον άντρα πνεύμα ζήλιας και ζηλέψει τη γυναίκα του, που είναι ακάθαρτη· ή έρθει σ’ αυτόν πνεύμα ζήλιας και ζηλέψει, ενώ εκείνη δεν είναι ακάθαρτη. Ο άντρας πρέπει να φέρει τη γυναίκα του στον ιερέα, μαζί με την προσφορά της: περίπου δύο λίτρα κριθαρένιο αλεύρι. Δεν πρέπει να χύσει λάδι πάνω του ούτε να βάλει λιβάνι, γιατί είναι προσφορά δημητριακών ζήλιας, προσφορά δημητριακών υπενθύμισης, που θυμίζει την ενοχή. Ο ιερέας θα τη φέρει κοντά και θα τη στήσει μπροστά στον Πατέρα μας. Ο ιερέας θα πάρει άγιο νερό σε πήλινο δοχείο, θα πάρει χώμα από το δάπεδο της σκηνής και θα το βάλει μέσα στο νερό. ^a Ο ιερέας θα στήσει τη γυναίκα μπροστά στον Πατέρα μας, θα λύσει τα μαλλιά της και θα βάλει στα χέρια της την προσφορά δημητριακών της υπενθύμισης —την προσφορά της ζήλιας— ενώ ο ίδιος κρατάει το πικρό νερό που φέρνει την κατάρα. Ο ιερέας θα την ορκίσει και θα της πει: “Αν κανένας άντρας δεν πλάγιασε μαζί σου, κι αν δεν παρεκτράπηκες και δε μολύνθηκες όσο ήσουν κάτω από την εξουσία του άντρα σου, να είσαι ελεύθερη από αυτό το πικρό νερό που φέρνει την κατάρα. Αν όμως παρεκτράπηκες όσο ήσουν με τον άντρα σου, μολύνθηκες, και κάποιος άλλος άντρας εκτός από τον άντρα σου πλάγιασε μαζί σου”. Τότε ο ιερέας θα δέσει τη γυναίκα μ’ αυτόν τον όρκο της κατάρας, λέγοντας: Να σε κάνει ο Πατέρας κατάρα και ντροπή ανάμεσα στον λαό σου, καθώς κάνει τον μηρό σου να μαραθεί και την κοιλιά σου να πρηστεί. Να μπει αυτό το νερό που φέρνει την κατάρα στο σώμα σου, να πρήξει την κοιλιά σου και να μαράνει τον μηρό σου. Τότε η γυναίκα πρέπει να πει: “Αμήν, αμήν”.

«Έπειτα ο ιερέας γράφει αυτές τις κατάρες σ’ έναν πάπυρο και τις ξεπλένει μέσα στο πικρό νερό. Θα κάνει τη γυναίκα να πιει το πικρό νερό της κατάρας· το νερό της κατάρας θα μπει μέσα της και θα της προκαλέσει πικρό πόνο. Ο ιερέας παίρνει την προσφορά δημητριακών της ζήλιας από το χέρι της, την κινεί μπροστά στον Πατέρα μας και τη φέρνει στο θυσιαστήριο. Ο ιερέας παίρνει μια χούφτα από την προσφορά δημητριακών, το αναμνηστικό της μέρος, το καίει στο θυσιαστήριο κι έπειτα κάνει τη γυναίκα να πιει το νερό. Αφού την κάνει να πιει το νερό, αν έχει μολυνθεί και έχει προδώσει τον άντρα της, το νερό που φέρνει την κατάρα θα μπει μέσα της και θα της προκαλέσει πικρό πόνο: η κοιλιά της θα πρηστεί, ο μηρός της θα μαραθεί, και θα γίνει κατάρα ανάμεσα στον λαό της. Αν όμως η γυναίκα δεν έχει μολυνθεί και είναι καθαρή, αθωώνεται και θα αποκτήσει παιδιά.

«Αυτός είναι ο νόμος της ζήλιας: όταν μια γυναίκα παρεκτραπεί όσο είναι με τον άντρα της και μολυνθεί, ή όταν πνεύμα ζήλιας κυριεύσει έναν άντρα και ζηλέψει τη γυναίκα του: θα τη στήσει μπροστά στον Πατέρα μας, και ο ιερέας θα εφαρμόσει σ’ αυτήν όλον αυτόν τον νόμο. Ο άντρας θα είναι ελεύθερος από ενοχή, η γυναίκα όμως θα λογοδοτήσει για τη δική της αμαρτία».