اسان جو پيءُ موسيٰ سان ڳالهائي ٿو
نذيري واعدو بيان ٿيل آهي — شراب نه، استرو نه، لاش نه — ڪنهن به اسرائيلي، مرد يا عورت، کي الڳ ڪرڻ جو هڪ طريقو. اهو انهن لفظن سان ختم ٿئي ٿو جيڪي پادرين کي چوڻا آهن: تنهنجو پيءُ توکي برڪت ڏئي ۽ توکي سانڀي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–21, 23–27
6 1پوءِ اسان جو پيءُ موسيٰ سان ڳالهايو تہ
2”بني اسرائيل سان ڳالهائي کين چئو تہ جڏهن ڪو مرد يا عورت پاڻ کي پيءُ لاءِ الڳ ڪرڻ جي خاطر خاص منت، يعني نذيري منت مڃي، 3تڏهن کيس نہ شراب ۽ نہ ڪو نشيدار مشروب پيئڻ گهرجي، نہ انهن مان ڪنهن جو سرڪو، نہ انگورن جو ڪو رس پيئڻ گهرجي، ۽ نہ تازا يا سڪل انگور کائڻ گهرجن. 4پنهنجي جدائيءَ جي سڄي عرصي ۾ کيس انگور جي ول مان ڪجھ بہ نہ کائڻ گهرجي، ٻج کان وٺي ڇلڪي تائين.
5”پنهنجي جدائيءَ جي منت جي سڄي عرصي ۾ سندس مٿي تي استرو نہ لڳي. جيستائين اها مدت پوري نہ ٿئي، تيستائين هو پيءُ لاءِ پاڪ رهندو؛ کيس پنهنجا وار وڌڻ ڏيڻ گهرجن.
6”پيءُ لاءِ جدا ٿيڻ جي سڄي مدت ۾ کيس ڪنهن لاش جي ويجهو نہ وڃڻ گهرجي. 7پيءُ، ماءُ، ڀاءُ يا ڀيڻ جي مرڻ تي بہ هو پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪري، ڇالاءِ جو سندس مٿي تي اسان جي پيءُ لاءِ سندس وقف جو تاج آهي. 8پنهنجي جدائيءَ جي سڄي مدت ۾ هو پيءُ لاءِ پاڪ آهي.
9”جيڪڏهن ڪو ماڻهو اوچتو سندس ڀرسان مري وڃي ۽ سندس وقف ڪيل مٿو ناپاڪ ٿي پوي، تہ پنهنجي پاڪائيءَ واري ڏينهن تي پنهنجو مٿو منڊائي، يعني ستين ڏينهن منڊائي. 10اٺين ڏينهن ملاقات واري خيمي جي دروازي تي ڪاهن وٽ ٻہ فاختائون يا ڪبوترن جا ٻہ ٻچا کڻي اچي. 11ڪاهن هڪڙو گناهه جي قرباني طور ۽ ٻيو ساڙڻ واري قرباني طور پيش ڪري ۽ سندس لاءِ ڪفارو ادا ڪري، ڇالاءِ جو لاش جي ويجهو ٿيڻ سان کانئس گناهه ٿيو آهي. انهيءَ ئي ڏينهن هو پنهنجو مٿو وري وقف ڪري. 12هو جدائيءَ جا ڏينهن وري پيءُ لاءِ وقف ڪري ۽ ڏوه جي قرباني طور هڪ سال جو نر ليلو کڻي اچي؛ اڳيان وارا ڏينهن ڳڻيا نہ ويندا، ڇاڪاڻ تہ سندس جدائي ناپاڪ ٿي وئي هئي.
13”نذيري جو قانون هي آهي تہ جڏهن سندس جدائيءَ جا ڏينهن پورا ٿين، تڏهن هو ملاقات واري خيمي جي دروازي تي اچي. 14هو پيءُ وٽ پنهنجي نذر هيئن آڻي، يعني ساڙڻ واري قرباني لاءِ هڪ سال جو بي عيب نر ليلو، گناهه جي قرباني لاءِ هڪ سال جي عمر جي بي عيب مادي ليلي، ۽ سلامتيءَ جي قرباني لاءِ هڪ بي عيب مينڍو، 15بي خميري ماني جي هڪ ٽوڪري، يعني تيل سان ڳوهيل ميدي جون ٽڪيون ۽ تيل لڳل بي خميري چپاتيون، ان سان گڏ سندن اناج جي قرباني ۽ پيئڻ جون قربانيون. 16ڪاهن اهي پيءُ جي اڳيان پيش ڪري ۽ گناهه جي قرباني ۽ ساڙڻ واري قرباني ڏئي. 17ڪاهن مينڍي کي بي خميري ماني جي ٽوڪري سان گڏ پيءُ لاءِ سلامتيءَ جي قرباني طور پيش ڪري، ۽ ان جي اناج جي قرباني ۽ پيئڻ واري قرباني بہ ڏئي. 18ملاقات واري خيمي جي دروازي تي نذيري پنهنجو وقف ڪيل مٿو منڊائي، وقف جا وار کڻي، سلامتيءَ جي قرباني هيٺان باهه تي رکي. 19جڏهن وقف جا وار لاهيا وڃن، تڏهن ڪاهن اُباريل مينڍي جو ڪلهو، ٽوڪريءَ مان هڪ بي خميري ماني ۽ هڪ چپاتي کڻي نذيريءَ جي هٿن تي رکي. 20ڪاهن اهي اسان جي پيءُ جي اڳيان لوڏڻ واري قرباني طور لوڏي؛ اهو ڪاهن لاءِ پاڪ حصو آهي، لوڏيل سينو ۽ ارپيل ران سان گڏ. پوءِ نذيري شراب پي سگھي ٿو.
21”اهو انهيءَ نذيريءَ جو قانون آهي جيڪو پنهنجي جدائيءَ لاءِ اسان جي پيءُ سان قرباني جي منت مڃي، ان کان سواءِ جيڪو ٻيو بہ سندس وس ۾ هجي. هو پنهنجي منت موجب، پنهنجي جدائيءَ جي قانون مطابق ڪري.“
اسان جو پيءُ وري ڳالهائي ٿو
22پوءِ اسان جو پيءُ موسيٰ سان ڳالهايو تہ
23”هارون ۽ سندس پٽن کي چئو تہ اوهان بني اسرائيل کي هن طرح برڪت ڏجو. کين چئو تہ 24’اوهان جو پيءُ اوهان کي برڪت ڏئي ۽ اوهان جي حفاظت ڪري؛ a a v24 ڪاهن اسان جي پيءُ جو نالو سندس ماڻهن تي رکي ٿو. رسولن جي ٽن حصن واري برڪت بہ هن ئي نمونو ورجائي ٿي: اسان جي خداوند يسوع مسيح جو فضل، خدا جو پيار، ۽ پاڪ روح جي رفاقت (2 ڪرنٿين 13:14). 25اوهان جو پيءُ پنهنجو منهن اوهان تي چمڪائي ۽ اوهان تي مهربان ٿئي؛ 26اوهان جو پيءُ مهربانيءَ جي نظر سان اوهان ڏانهن ڏسي ۽ اوهان کي سلامتي ڏئي.‘
27”هيئن هو منهنجو نالو بني اسرائيل تي رکندا، ۽ آءٌ کين برڪت ڏيندس.“
