ዘኍልቍ 6

6 ¹ከዚያም አባታችን ለሙሴ እንዲህ ሲል ተናገረ፦

²“ለእስራኤላውያን ተናገር፤ እንዲህም በላቸው፦ ወንድም ሆነ ሴት ራሱን ለአብ ለይቶ ለመቀደስ ልዩ ስእለት፣ የናዝራዊነት ስእለት ቢሳል፣ ³የወይን ጠጅ ወይም የሚያሰክር መጠጥ አይጠጣ፤ ከሁለቱም የተሠራ ኰምጣጤ አይጠጣ፤ የወይንም ጭማቂ አይጠጣ፤ ትኩስም ሆነ የደረቀ ወይን አይብላ። ⁴ለይቶ በሚቀደስበት ዘመን ሁሉ ከወይኑ ተክል ከፍሬው ዘር እስከ ልጡ ድረስ ምንም አይብላ።

⁵“ለይቶ የመቀደስ ስእለቱ በሚቆይበት ዘመን ምላጭ ራሱን አይንካ። ዘመኑ እስኪፈጸም ድረስ ለአብ የተቀደሰ ሆኖ ይኖራል፤ የራሱን ጠጕር ያሳድግ።

⁶“ለአብ ለይቶ በሚቀደስበት ዘመን ሁሉ ወደ ሬሳ አይቅረብ። ⁷አባቱ፣ እናቱ፣ ወንድሙ ወይም እኅቱ ቢሞቱ እንኳ፣ ለአባታችን የተወሰነበት የመቀደስ ዘውድ በራሱ ላይ ስለ ሆነ፣ በእነርሱ ራሱን አያርክስ። ⁸ለይቶ በሚቀደስበት ዘመን ሁሉ ለአብ የተቀደሰ ነው።

⁹“አንድ ሰው በአጠገቡ በድንገት ቢሞትና የተቀደሰውን ራሱን ቢያረክስ፣ በሚነጻበት ቀን ራሱን ይላጭ፤ በሰባተኛው ቀን ይላጨው። ¹⁰በስምንተኛውም ቀን ሁለት ዋኖሶች ወይም ሁለት የርግብ ጫጩቶች ወደ መገናኛው ድንኳን ደጃፍ ወደ ካህኑ ዘንድ ያምጣ። ¹¹ካህኑም አንዱን የኀጢአት መሥዋዕት፣ ሌላውን የሚቃጠል መሥዋዕት አድርጎ ያቅርብ፤ ከሬሳው አጠገብ በመገኘቱ ኀጢአት ስለ ሠራ ስለ እርሱ ያስተሰርይለት። በዚያኑ ቀን ራሱን እንደ ገና ይቀድስ። ¹²ለይቶ የሚቀደስበትን ዘመን ለአብ እንደ ገና ይስጥ፤ የአንድ ዓመት ተባዕት ጠቦትም የበደል መሥዋዕት አድርጎ ያምጣ፤ የመለየቱ ዘመን ስለ ረከሰ ያለፈው ዘመን አይቈጠርም።

¹³“የናዝራዊው ሕግ ይህ ነው፦ ለይቶ የሚቀደስበት ዘመን ሲፈጸም፣ ወደ መገናኛው ድንኳን ደጃፍ ይምጣ። ¹⁴መባውንም ለአብ ያቅርብ፦ የአንድ ዓመት ነውር የሌለበት ተባዕት ጠቦት ለሚቃጠል መሥዋዕት፣ የአንድ ዓመት ነውር የሌለባት እንስት ጠቦት ለኀጢአት መሥዋዕት፣ ነውርም የሌለበት አንድ አውራ በግ ለደኅንነት መሥዋዕት ያቅርብ፤ ¹⁵ከአንድ ቅርጫት ያልቦካ ኅብስት ጋራ፤ ይኸውም በዘይት የተለወሱ የመልካም ዱቄት ዳቦዎች፣ በዘይት የተቀቡ ያልቦኩ ቂጣዎች ናቸው፤ ከእህል ቍርባኑና ከመጠጥ ቍርባኑም ጋራ ያቅርብ። ¹⁶ካህኑም በአብ ፊት ያቅርባቸው፤ የኀጢአት መሥዋዕቱንና የሚቃጠለውን መሥዋዕት ያቅርብ። ¹⁷አውራ በጉንም ከቅርጫቱ ያልቦካ ኅብስት ጋራ ለአብ የደኅንነት መሥዋዕት አድርጎ ያቅርብ፤ የእህል ቍርባኑንና የመጠጥ ቍርባኑንም ያቅርብ። ¹⁸ናዝራዊውም በመገናኛው ድንኳን ደጃፍ የተቀደሰውን ራሱን ይላጭ፤ የመቀደሱን ጠጕር ወስዶ ከደኅንነቱ መሥዋዕት በታች ባለው እሳት ላይ ያድርገው። ¹⁹የመቀደሱም ጠጕር ከተላጨ በኋላ፣ ካህኑ የተቀቀለውን የአውራ በጉን ኵሸት፣ ከቅርጫቱም አንድ ያልቦካ ዳቦና አንድ ቂጣ ወስዶ በናዝራዊው እጅ ላይ ያኑር። ²⁰ካህኑም በአባታችን ፊት የሚወዘወዝ ቍርባን አድርጎ ይወዝውዛቸው፤ ይህም ከሚወዘወዘው ደረትና ከሚበረከተው ታፋ ጋራ ለካህኑ የተቀደሰ ድርሻ ነው። ከዚያ በኋላ ናዝራዊው የወይን ጠጅ ሊጠጣ ይችላል።

²¹“ስለ መለየቱ ለአባታችን መባ ለሚሳል ናዝራዊ ሕጉ ይህ ነው፤ ይህም ከሚችለው ሌላ ነገር በተጨማሪ ነው። እንደ ተሳለው ስእለት፣ እንደ መለየቱም ሕግ ያድርግ።”

አባታችን እንደገና ተናገረ

²²ከዚያም አባታችን ለሙሴ እንዲህ ሲል ተናገረ፦

²³“ለአሮንና ለልጆቹ እንዲህ በላቸው፦ እስራኤላውያንን የምትባርኩበት መንገድ ይህ ነው፤ እንዲህ በሏቸው፦ ²⁴‘አባትህ ይባርክህ፤ ይጠብቅህም፤ ^a a v24 ካህኑ የአባታችንን ስም በሕዝቡ ላይ ያኖራል። የሐዋርያቱ ሦስትዮሽ በረከት ይህን ንድፍ ያስተጋባል፦ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር፣ የመንፈስ ቅዱስም ኅብረት ነው (2ኛ ቆሮንቶስ 13፥14)። ²⁵አባትህ ፊቱን ያብራልህ፤ ይራራልህም፤ ²⁶አባትህ በሞገስ ይመልከትህ፤ ሰላምም ይስጥህ።’

²⁷“እንዲህም ስሜን በእስራኤላውያን ላይ ያኖራሉ፤ እኔም እባርካቸዋለሁ።”