Rama kita Ngandika marang Musa
Supaos Nazir diterangake — ora ngombe anggur, ora cukur, ora nyedhaki layon — minangka cara kanggo saben wong Israel, lanang utawa wadon, kasisihake. Bab iki dipungkasi karo tembung-tembung kang kudu diucapake para imam: muga Ramamu mberkahi lan ngreksa kowe.
6 1Banjur Rama kita ngandika marang Musa:
2“Kandhaa marang wong Israel lan tutura marang wong-wong mau: Manawa ana wong lanang utawa wong wadon ngucapake nadar mligi, yaiku nadar Nazir, supaya misahake awake konjuk marang Sang Rama. 3Wong iku ora kena ngombe anggur utawa omben-omben keras, uga ora kena ngombe cokak saka salah sijine, ora kena ngombe banyu anggur, lan ora kena mangan woh anggur kang isih seger utawa kang wis garing. 4Sajrone misahake awake, wong iku ora kena mangan apa-apa kang asale saka wit anggur, wiwit saka isine nganti kulite.
5“Sajrone nadar misahake awake mau, lading cukur ora kena ngenani sirahe. Nganti tekan rampunge, wong iku tetep suci konjuk marang Sang Rama; rambute kudu diingu supaya dawa.
6“Sajrone wektu misahake awake konjuk marang Sang Rama, wong iku ora kena nyedhaki jisim. 7Wong iku ora kena najisake awake, senajan marga saka bapakne, biyunge, sadulure lanang utawa sadulure wadon kang mati, amarga makuthaning pasrah marang Rama kita ana ing sirahe. 8Sajrone wektu misahake awake, wong iku suci konjuk marang Sang Rama.
9“Manawa ana wong mati dadakan banget ing sandhinge, nganti njalari najis sirahe kang wis dipasrahake, wong iku kudu nyukur sirahe ing dina pasucene—yaiku nyukur ing dina kapitu. 10Ing dina kawolu wong iku kudu nggawa manuk deruk loro utawa manuk dara enom loro, menyang imam ing lawanging Tarub Pasewakan. 11Imam kudu nyaosake siji minangka kurban pangruwating dosa, sijine minangka kurban obaran, sarta nganakake pangruwat kanggo wong iku, amarga wong mau wis gawe dosa marga nyedhaki jisim. Ing dina iku uga wong mau kudu masrahake sirahe maneh. 12Wong iku kudu masrahake maneh dina-dina misahake awake konjuk marang Sang Rama, sarta nggawa cempe lanang umur setaun minangka kurban pangluwaring kaluputan; dina-dina kang wis kliwat ora kaetung—amarga anggone misahake awake wis dadi najis.
13“Iki angger-anggere wong Nazir: manawa dina-dina misahake awake wis entek, wong iku kudu teka menyang lawanging Tarub Pasewakan. 14Wong iku kudu nyaosake pisungsunge marang Sang Rama: cempe lanang umur setaun siji kang tanpa cacad minangka kurban obaran, cempe wadon umur setaun siji kang tanpa cacad minangka kurban pangruwating dosa, lan wedhus gembel lanang siji kang tanpa cacad minangka kurban slametan, 15sarta sabakul roti tanpa ragi—yaiku roti saka glepung alus kang dicampur karo lenga, lan roti tipis tanpa ragi kang diolesi lenga—katambahan kurban dhaharan lan kurban unjukane. 16Imam kudu nyaosake kabeh mau ana ing ngarsane Sang Rama, sarta nyaosake kurban pangruwating dosa lan kurban obaran. 17Wedhus gembel lanang mau kudu disaosake minangka kurban slametan konjuk marang Sang Rama, bareng karo sabakul roti tanpa ragi, sarta imam kudu nyaosake kurban dhaharan lan kurban unjukane. 18Ana ing lawanging Tarub Pasewakan, wong Nazir mau kudu nyukur sirahe kang wis dipasrahake, njupuk rambut pasrahan mau, banjur didokok ing geni ngisore kurban slametan. 19Imam njupuk pundhake wedhus gembel kang wis digodhog, roti siji tanpa ragi lan roti tipis siji saka bakul, banjur kabeh mau diselehake ing tangane wong Nazir, sawise rambut pasrahan mau dicukur. 20Imam banjur ngulad-ulatake kabeh mau minangka kurban ulad-ulat ana ing ngarsane Rama kita—yaiku panduman suci tumrap imam, bareng karo dhadha kang diulad-ulatake lan pupu kang disaosake. Sawise iku wong Nazir kena ngombe anggur.
21“Iki angger-anggere wong Nazir kang ngucapake nadar nyaosake pisungsung marang Rama kita kanggo anggone misahake awake, kejaba apa wae kang isih bisa dicukupi. Wong iku kudu nindakake miturut nadare, cundhuk karo angger-anggering anggone misahake awake.”
Rama kita Ngandika Maneh
22Banjur Rama kita ngandika marang Musa:
23“Kandhaa marang Harun lan anak-anake: Mangkene carane kowe mberkahi wong Israel. Tutura marang wong-wong mau: 24‘Muga-muga Ramamu mberkahi kowe sarta ngreksa kowe; a a v24 Imam masang asmane Rama kita ing para umate. Berkah rangkep telu saka para rasul nduweni pola kang padha iki—yaiku sih-rahmate Gusti kita Yesus Kristus, katresnane Gusti Allah, lan patunggilane Sang Roh Suci (2 Korinta 13:14). 25muga-muga Ramamu madhangake pasuryane marang kowe sarta paring sih-rahmat marang kowe; 26muga-muga Ramamu mirsani kowe kanthi sih-palimirma sarta maringi tentrem-rahayu marang kowe.’
27“Dadi wong-wong mau bakal masang asmaKu ing wong Israel, lan Aku bakal mberkahi wong-wong mau.”