Ο Πατέρας απαντά μέσα από τον ανεμοστρόβιλο
Ο Πατέρας μας απαντά επιτέλους, μέσα από ανεμοστρόβιλο και με ερωτήσεις αντί για εξηγήσεις. Πού ήσουν όταν θεμελιωνόταν η γη, όταν η θάλασσα τυλιγόταν στα σύννεφα; Ποιος είναι πατέρας της βροχής, ποιος τρέφει τα λιοντάρια, ποιος ακούει τα μικρά του κόρακα; Τα παθήματα του Ιώβ δεν αναφέρονται πουθενά.
38 1Τότε ο Πατέρας μας απάντησε στον Ιώβ μέσα από τον ανεμοστρόβιλο: a a v1 Ύστερα από τριάντα πέντε κεφάλαια όπου οι φίλοι του Ιώβ συζητούσαν για έναν μακρινό θεό που δεν γνώρισαν ποτέ ως Πατέρα, ο ίδιος ο Πατέρας μας μιλάει μέσα από την καταιγίδα — πρόσωπο με πρόσωπο με το παιδί του που υποφέρει.
2«Ποιος είναι αυτός που σκοτεινιάζει τη βουλή με λόγια χωρίς γνώση; 3Ζώσου σαν άντρας· θα σε ρωτήσω, κι εσύ θα μου απαντήσεις. 4Πού ήσουν όταν έθεσα τα θεμέλια της γης; Πες μου, αν έχεις σύνεση. 5Ποιος όρισε τα μέτρα της—βέβαια το ξέρεις! Ή ποιος τέντωσε πάνω της το σχοινί της μέτρησης; 6Πάνω σε τι βυθίστηκαν τα στηρίγματά της, ή ποιος έβαλε τον ακρογωνιαίο λίθο της, 7όταν τα άστρα της αυγής τραγουδούσαν μαζί και όλα τα ουράνια όντα αλάλαζαν από χαρά; 8Ή ποιος έκλεισε με πόρτες τη θάλασσα όταν ξεχύθηκε ορμητικά από τη μήτρα, 9όταν έκανα τα σύννεφα ένδυμά της και το πυκνό σκοτάδι σπάργανά της, 10όταν όρισα γι' αυτήν το όριό μου και έβαλα τους σύρτες και τις πόρτες της, 11και είπα: “Ως εδώ θα φτάσεις, μα όχι πιο πέρα· εδώ θα σταματούν τα περήφανα κύματά σου”; 12Πρόσταξες ποτέ το πρωινό, ή όρισες στην αυγή τη θέση της, 13για να πιάσει τις άκρες της γης και να τινάξει τους ασεβείς από πάνω της; 14Η γη παίρνει μορφή σαν πηλός κάτω από σφραγίδα, και τα χαρακτηριστικά της ξεχωρίζουν σαν τις πτυχές ενδύματος. 15Από τους ασεβείς στερείται το φως τους, και το υψωμένο τους χέρι τσακίζεται. 16Ταξίδεψες ως τις πηγές της θάλασσας, ή περπάτησες στα βάθη της αβύσσου; 17Αποκαλύφθηκαν σ' εσένα οι πύλες του θανάτου, ή είδες τις πύλες του βαθιού σκοταδιού; 18Κατανόησες την απέραντη έκταση της γης; Πες μου, αν τα ξέρεις όλα αυτά. 19Πού είναι ο δρόμος προς την κατοικία του φωτός, και πού είναι ο τόπος του σκοταδιού, 20ώστε να το οδηγήσεις στην περιοχή του και να γνωρίζεις τα μονοπάτια προς το σπίτι του; 21Βέβαια το ξέρεις, αφού είχες κιόλας γεννηθεί, και ο αριθμός των ημερών σου είναι μεγάλος! 22Μπήκες στις αποθήκες του χιονιού, ή είδες τις αποθήκες του χαλαζιού, 23που τις φύλαξα για καιρούς συμφοράς, για την ημέρα της μάχης και του πολέμου; 24Ποιος είναι ο δρόμος προς τον τόπο όπου μοιράζεται το φως, ή σκορπίζεται ο ανατολικός άνεμος πάνω στη γη; 25Ποιος άνοιξε αυλάκι για την πλημμυρική βροχή και δρόμο για την καταιγίδα των κεραυνών, 26για να φέρει βροχή σε μια γη όπου δεν ζει κανείς, σε μια έρημο χωρίς άνθρωπο μέσα της, 27για να χορτάσει το ξεραμένο κι έρημο έδαφος και να κάνει τη διψασμένη γη να βλαστήσει χορτάρι; 28Έχει πατέρα η βροχή; Ποιος γέννησε τις σταγόνες της δροσιάς; 29Από ποια μήτρα βγήκε ο πάγος, και ποιος γέννησε την παγωνιά του ουρανού, 30όταν τα νερά σκληραίνουν σαν πέτρα και η επιφάνεια της αβύσσου παγώνει στέρεα; 31Μπορείς να δέσεις τις αλυσίδες των Πλειάδων, ή να λύσεις τα δεσμά του Ωρίωνα; b b v31 Οι Πλειάδες είναι ένα πυκνό σμήνος άστρων· ο Ωρίωνας είναι ένας περίοπτος αστερισμός — και οι δύο γνώριμα ορόσημα του νυχτερινού ουρανού. 32Μπορείς να βγάλεις τους αστερισμούς στην εποχή τους, ή να οδηγήσεις την Άρκτο με τα μικρά της; 33Γνωρίζεις τους νόμους των ουρανών; Μπορείς να ορίσεις την κυριαρχία τους πάνω στη γη; 34Μπορείς να υψώσεις τη φωνή σου ως τα σύννεφα και να κάνεις πλημμύρα νερού να σε σκεπάσει; 35Μπορείς να στείλεις τις αστραπές ώστε να πάνε, αναφέροντάς σου: “Εδώ είμαστε”; 36Ποιος έβαλε σοφία στην καρδιά, ή έδωσε σύνεση στον νου; 37Ποιος έχει τη σοφία να μετρήσει τα σύννεφα; Ποιος μπορεί να γείρει τα σταμνιά του ουρανού, 38όταν η σκόνη σκληραίνει σε όγκο και οι βώλοι κολλούν μεταξύ τους; 39Μπορείς να κυνηγήσεις τη λεία για τη λέαινα, ή να χορτάσεις την πείνα των νεαρών λιονταριών, 40όταν ζαρώνουν στις φωλιές τους ή παραμονεύουν μέσα στη λόχμη; 41Ποιος δίνει τροφή στο κοράκι, όταν τα μικρά του κράζουν σ' εμένα και περιπλανιούνται από έλλειψη τροφής;»