ਪਿਤਾ ਵਾਵਰੋਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ
ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਾਵਰੋਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਸਫ਼ਾਈਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ? ਮੀਂਹ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਕੌਣ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਕਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ? ਅੱਯੂਬ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਦੇ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
38 1ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅੱਯੂਬ ਨੂੰ ਵਾਵਰੋਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: a a v1 ਪੈਂਤੀ ਅਧਿਆਵਾਂ ਤੱਕ ਅੱਯੂਬ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਇੱਕ ਦੂਰ-ਵੱਸੇ ਦੇਵਤੇ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਆਪ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ — ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਬੱਚੇ ਦੇ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ।
2“ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? 3ਮਰਦ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਕੱਸ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਵੇਂਗਾ। 4ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਧਰੀਆਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਮਝ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। 5ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਮਾਪ ਠਹਿਰਾਏ—ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇਂਗਾ! ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਾਪਣ ਦੀ ਰੱਸੀ ਤਾਣੀ? 6ਇਸ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਖੂੰਜੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ, 7ਜਦ ਸਵੇਰ ਦੇ ਤਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਰਗੀ ਜੀਵ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਲਲਕਾਰਦੇ ਸਨ? 8ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਿਆ, 9ਜਦ ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਬਸਤਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਘਣੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪੋਤੜਾ, 10ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਠਹਿਰਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਰਲ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲਾਏ, 11ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ‘ਤੂੰ ਐਥੋਂ ਤੱਕ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ; ਐਥੇ ਤੇਰੀਆਂ ਹੰਕਾਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਰੁਕ ਜਾਣ’? 12ਕੀ ਤੂੰ ਕਦੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਹੁ-ਫੁਟਾਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਥਾਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ, 13ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਝਾੜ ਸੁੱਟੇ? 14ਧਰਤੀ ਮੋਹਰ ਹੇਠਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਕਸ਼ ਬਸਤਰ ਦੀਆਂ ਤਹਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। 15ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਾਨਣ ਰੋਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਬਾਂਹ ਭੰਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 16ਕੀ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੋਤਿਆਂ ਤੱਕ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਡੂੰਘਿਆਈ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਿਆ ਹੈਂ? 17ਕੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਰਗਟ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਕੀ ਤੂੰ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੇਖੇ ਹਨ? 18ਕੀ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੈਲਾਓ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। 19ਚਾਨਣ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਰਾਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਵਾਸਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, 20ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਣ ਸਕੇਂ? 21ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜੰਮ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ! 22ਕੀ ਤੂੰ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਗੜਿਆਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਵੇਖੇ ਹਨ, 23ਜਿਹੜੇ ਮੈਂ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਲਈ, ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ ਰਾਖਵੇਂ ਰੱਖੇ ਹਨ? 24ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਪੌਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਿੰਡਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? 25ਕਿਸ ਨੇ ਵਰ੍ਹਦੇ ਮੀਂਹ ਲਈ ਨਾਲੀ ਵੱਢੀ ਅਤੇ ਗਰਜਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, 26ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਵੇ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ, ਉਸ ਉਜਾੜ ਉੱਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, 27ਤਾਂ ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਤੇ ਵੀਰਾਨ ਭੋਂ ਨੂੰ ਰਜਾਵੇ ਅਤੇ ਪਿਆਸੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਘਾਹ ਉਗਾਵੇ? 28ਕੀ ਮੀਂਹ ਦਾ ਕੋਈ ਪਿਤਾ ਹੈ? ਤ੍ਰੇਲ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ? 29ਬਰਫ਼ ਕਿਸ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਕੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, 30ਜਦ ਪਾਣੀ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡੂੰਘਿਆਈ ਦੀ ਸਤਹ ਜੰਮ ਕੇ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? 31ਕੀ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿੱਤਕਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਮ੍ਰਿਗਸਿਰ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? b b v31 ਕ੍ਰਿੱਤਕਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਘਣਾ ਝੁੰਡ ਹੈ; ਮ੍ਰਿਗਸਿਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਾਰਾ-ਮੰਡਲ ਹੈ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਤ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। 32ਕੀ ਤੂੰ ਤਾਰਾ-ਮੰਡਲਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਰਿੱਛ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਣੇ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? 33ਕੀ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨੇਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? 34ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਤੱਕ ਉੱਚੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? 35ਕੀ ਤੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਣ, ‘ਅਸੀਂ ਏਥੇ ਹਾਂ’? 36ਕਿਸ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਪਾਈ, ਜਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ? 37ਕਿਸ ਕੋਲ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਨ ਦੀ ਬੁੱਧ ਹੈ? ਕੌਣ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਉਲੱਦ ਸਕਦਾ ਹੈ, 38ਜਦ ਧੂੜ ਜੰਮ ਕੇ ਢੇਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਢੀਮਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਚਿੰਬੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ? 39ਕੀ ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਜੁਆਨ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, 40ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚ ਘਾਤ ਲਾ ਕੇ ਲੇਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ? 41ਕੌਣ ਕਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਜੁਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਥੁੜ ਕਾਰਨ ਭਟਕਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ?”