ايوب 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹پوءِ اسان جي پيءُ ايوب کي طوفاني واءُ مان وراڻيو تہ ^a a v1 پنجٽيهن بابن تائين ايوب جا دوست هڪ پري واري هستيءَ بابت بحث ڪندا رهيا، جنهن کي هنن ڪڏهن پيءُ ڪري نہ سڃاتو. پوءِ اسان جو پيءُ پاڻ طوفان مان ڳالهائي ٿو، پنهنجي ڏکويل ٻار سان منهن ڏيئي منهن.

²”هي ڪير آهي جيڪو صلاح کي ڄاڻ کانسواءِ لفظن سان اونداهو ڪري ٿو؟ ³مڙس وانگر پاڻ کي تيار ڪر؛ آءٌ تو کان پڇندس ۽ تون مون کي جواب ڏيندين. ⁴جڏهن مون ڌرتيءَ جا بنياد رکيا، تڏهن تون ڪٿي هئين؟ جيڪڏهن تو ۾ سمجھ آهي تہ مون کي ٻڌاءِ. ⁵ان جا ماپ ڪنهن مقرر ڪيا؟ تون تہ ضرور ڄاڻين ٿو! يا ان مٿان ماپ جي رسي ڪنهن ڇڪي؟ ⁶ان جا ٿنڀا ڪهڙيءَ شيءِ تي کوڙيا ويا، يا ان جو ڪنڊ وارو پٿر ڪنهن رکيو، ⁷جڏهن صبح جا تارا گڏجي ڳائڻ لڳا ۽ سڀ آسماني هستيون خوشيءَ جا نعرا هڻڻ لڳيون؟ ⁸يا سمنڊ کي دروازن سان ڪنهن بند ڪيو، جڏهن اهو پيٽ مان ڦٽي نڪتو، ⁹جڏهن مون ڪڪرن کي ان جو لباس ۽ گھاٽي اونداهيءَ کي ان جو ويڙهڻ بڻايو، ¹⁰جڏهن مون ان لاءِ پنهنجي حد ٺاهي ۽ ان جا ڪڙا ۽ دروازا لڳايا، ¹¹ان کي چيم تہ ’ايتري تائين اچ، ان کان اڳتي نہ؛ هتي تنهنجين مغرور لهرن کي ترسڻو پوندو‘؟ ¹²ڇا تو ڪڏهن صبح کي حڪم ڏنو آهي، يا پو ڦٽيءَ کي ان جي جاءِ مقرر ڪري ڏني آهي، ¹³جيئن اها ڌرتيءَ جي ڪنارن کي پڪڙي ۽ ان مان شريرن کي ڇنڊي ڪڍي؟ ¹⁴ڌرتي مهر هيٺان مٽيءَ وانگر شڪل وٺي ٿي، ۽ ان جا نقش پوشاڪ جي سٽن وانگر ظاهر ٿين ٿا. ¹⁵شريرن کان سندن روشني کسي ورتي وڃي ٿي، ۽ سندن مٿي کنيل ٻانهن ڀڄي وڃي ٿي. ¹⁶ڇا تون سمنڊ جي چشمن تائين پهتو آهين، يا اونهن پاڻين جي ڪنڊن ۾ گھميو آهين؟ ¹⁷ڇا موت جا دروازا تو کي ظاهر ڪيا ويا آهن، يا تو گھاٽي اونداهيءَ جا دروازا ڏٺا آهن؟ ¹⁸ڇا تو ڌرتيءَ جي وسعت کي سمجھي ورتو آهي؟ جيڪڏهن تون هي سڀ ڄاڻين ٿو تہ مون کي ٻڌاءِ. ¹⁹روشنيءَ جي گھر ڏانهن رستو ڪٿي آهي، ۽ اونداهيءَ جو ٺڪاڻو ڪٿي آهي، ²⁰تہ تون ان کي ان جي حد تائين وٺي وڃين ۽ ان جي گھر جون واٽون ڄاڻين؟ ²¹تون تہ ضرور ڄاڻين ٿو، ڇاڪاڻ تہ تون اڳ ئي ڄاول هئين، ۽ تنهنجن ڏينهن جو تعداد وڏو آهي! ²²ڇا تون برف جي ڀنڊارن ۾ داخل ٿيو آهين، يا ڳڙن جا ڀنڊار ڏٺا اٿئي، ²³جيڪي مون مصيبت جي وقتن لاءِ، جنگ ۽ لڙائيءَ جي ڏينهن لاءِ سانڍي رکيا آهن؟ ²⁴ان جاءِ ڏانهن رستو ڪهڙو آهي جتي روشني ورهائجي ٿي، يا اوڀر جو واءُ ڌرتيءَ تي پکڙجي ٿو؟ ²⁵ٻوڏ جهڙي مينهن لاءِ واهه ۽ گجگوڙ واري طوفان لاءِ واٽ ڪنهن ٺاهي، ²⁶ان ملڪ تي مينهن وسائڻ لاءِ جتي ڪو نہ ٿو رهي، انهيءَ بيابان تي جنهن ۾ ڪو ماڻهو ناهي، ²⁷سُڪل ۽ ويران زمين کي سيراب ڪرڻ ۽ اڃايل ملڪ مان گاھ اُڀارڻ لاءِ؟ ²⁸ڇا مينهن جو پيءُ آهي؟ ماڪ جا ڦڙا ڪنهن ڄڻيا؟ ²⁹ڪنهن جي ڪُک مان ٻرف نڪتي، ۽ آسمان جو ڪورو ڪنهن ڄڻيو، ³⁰جڏهن پاڻي پٿر وانگر سخت ٿي وڃي ٿو ۽ اونهن پاڻين جو مٿاڇرو ڄمي ٺوس ٿي وڃي ٿو؟ ³¹ڇا تون ثريا جون زنجيرون ٻڌي سگھين ٿو، يا جبار جون ڊوريون ڇوڙي سگھين ٿو؟ ^b b v31 ثريا تارن جو هڪ گڏيل ٽولو آهي؛ جبار هڪ نمايان تارن جو جھرمٽ آهي. ٻئي رات جي آسمان جا واقف نشان آهن. ³²ڇا تون برجن کي سندن موسم ۾ ڪڍي سگھين ٿو، يا رڇ کي سندس ٻچن سميت هلائي سگھين ٿو؟ ³³ڇا تون آسمانن جا قانون ڄاڻين ٿو؟ ڇا تون ڌرتيءَ تي انهن جو حڪم قائم ڪري سگھين ٿو؟ ³⁴ڇا تون ڪڪرن ڏانهن پنهنجو آواز بلند ڪري سگھين ٿو، ۽ ائين ڪرائي سگھين ٿو تہ پاڻيءَ جو سيلاب تو کي ڍڪي ڇڏي؟ ³⁵ڇا تون بجليءَ جا چمڪا موڪلي سگھين ٿو تہ اهي وڃن ۽ تو کي ٻڌائين تہ ’اسان هتي آهيون‘؟ ³⁶دل ۾ ڏاهپ ڪنهن رکي، يا ذهن کي سمجھ ڪنهن ڏني؟ ³⁷ڪنهن وٽ ڪڪرن کي ڳڻڻ جي ڏاهپ آهي؟ آسمان جا پاڻيءَ وارا مٽ ڪير اونڌا ڪري سگھي ٿو، ³⁸جڏهن مٽي ڄمي هڪ ٿُلهو ٿي وڃي ٿي ۽ ڍيلا هڪ ٻئي سان چنبڙي وڃن ٿا؟ ³⁹ڇا تون شينهڻ لاءِ شڪار ڪري سگھين ٿو، يا شينهن جي ٻچن جي بک مٽائي سگھين ٿو، ⁴⁰جڏهن اهي پنهنجن گپھن ۾ ڏبي ويٺا آهن يا گھاٽي ٻيلي ۾ گھات ۾ پيا آهن؟ ⁴¹ڪانءَ لاءِ کاڌو ڪير مهيا ڪري ٿو، جڏهن ان جا ٻچا مون ڏانهن دانهون ڪن ٿا ۽ کاڌي نہ هجڻ ڪري ڀٽڪن ٿا؟“