Bav Ji Nav Bahozê Bersivê Dide Eyûb

Bavê me di dawiyê de bersivê dide, ji nav bahozê û bi pirsan, ne bi şiroveyan. Gava bingehên erdê hatin danîn, gava derya bi ewran hat pêçan, tu li ku bûyî? Kî bavê baranê ye, şêran têr dike, dengê çêlikên qijikê dibihîze? Qet behsa êşa Eyûb nayê kirin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–41

Beş 38.

Paşê Bavê me ji nav bahozê bersiva Eyûb da: ^a

“Kî ye ev yê ku bi gotinên bê zanînê şîretê tarî dike? Xwe wekî mêrekî amade bike; ezê ji te bipirsim, û tê bersiva min bidî. Gava min bingehên erdê danî tu li ku bûyî? Ji min re bêje, heke fêmdariya te hebe. Kî pîvanên wê danîn—bê guman tu dizanî! An kî li ser wê xeta pîvanê dirêj kir? Bingehên wê li ser çi hatine çikandin, an kî kevirê wê yê quncikê danî, gava stêrkên sibehê bi hev re stran gotin û hemû hebûnên ezmanî ji şahiyê qîriyan? An kî gava derya ji malzarokê teqiya derket, ew bi deriyan girt, gava min ewr kirin cilê wê, û tariya qalind kir qundaxa wê, gava min sînorê xwe jê re danî, û mertek û deriyên wê danîn, û got: ‘Tu heta vir dikarî werî, lê ne wêdetir; pêlên te yên quretî divê li vir rawestin’? Te qet ferman da sibehê, an cihê berbangê diyar kir, da ku ew kêlekên erdê bigire û xerabkaran jê bihejîne? Erd wekî herî di bin mohrê de şekil digire, û taybetiyên wê wekî qatên cilekî xuya dibin. Ji xerabkaran ronahiya wan tê girtin, û milê wan ê bilindkirî tê şikandin. Tu çûyî kaniyên deryayê, an di quncikên kûrahiyê de meşiyayî? Ma deriyên mirinê ji te re hatin eşkerekirin, an te deriyên tariya kûr dîtin? Te berfirehiya mezin a erdê fêm kir? Ji min re bêje, heke tu van hemûyan dizanî. Riya mala ronahiyê li ku ye, û cihê rûniştina tariyê li ku ye, da ku tu bikaribî wê bibî herêma wê û riyên mala wê bizanibî? Bê guman tu dizanî, çimkî tu berê çêbûyî, û hejmara rojên te zehf e! Tu ketî embarên berfê, an te embarên teyrokê dîtin, yên ku min ji bo demên tengahiyê, ji bo roja şer û ceng veqetandine? Riya wî cihê ku ronahî lê tê parvekirin çi ye, an bayê rojhilatê li ser erdê belav dibe? Kî ji bo barana lehiyê coyek kola û ji bo bahoza birûskê riyek çêkir, da ku baranê bîne ser welatekî ku tu kes lê najî, ser çolekî ku tu mirov têde nîne, da ku erdê hişk û xopan têr bike û welatê tî bi giya bide şînkirin? Ma baran bavekî heye? Kî bûye bavê dilopên xunavê? Qeşa ji malzaroka kê derket, û kî qiravê ezmên anî dinyayê, gava av wekî kevir hişk dibin û rûyê kûrahiyê qerisî dibe? Ma tu dikarî zincîrên Perwînê girê bidî, an bendên Orîonê vekî? ^b Ma tu dikarî komstêrkan di dema wan de derxî, an Hirçê bi cewriyên wê re bibî? Ma tu qanûnên ezmanan dizanî? Ma tu dikarî hukmê wan li ser erdê saz bikî? Ma tu dikarî dengê xwe heta ewran bilind bikî û lehiyeke avê bidî ser xwe? Ma tu dikarî birûskan bişînî da ku ew herin û ji te re bêjin: ‘Em li vir in’? Kî şehrezayî di dil de danî, an fêmdarî da hişî? Kî xwediyê şehrezayiyê ye ku ewran bijmêre? Kî dikare cêrên avê yên ezman serûbin bike, gava toz dibe keleyek hişk û keriyên axê bi hev ve dizeliqin? Ma tu dikarî ji bo şêrê mê nêçîrê bigirî, an birçîbûna şêrên ciwan têr bikî, gava ew di şkeftên xwe de dişimirin an di nav devî de li bendê radizên? Kî xwarinê ji qijikê re peyda dike, gava cewriyên wê li min diqîrin û ji ber kêmbûna xwarinê li dora xwe digerin?”