መዝሙር 137

137 ¹በባቢሎን ወንዞች ዳር፣ ጽዮንን ባሰብን ጊዜ በዚያ ተቀምጠን አለቀስን። ²በአኻያ ዛፎች ላይ በዚያ በገናዎቻችንን ሰቀልን። ³በዚያ የማረኩን መዝሙር ይጠይቁን ነበርና፤ የሚያሠቃዩንም ደስታን እየጠየቁ፣ “ከጽዮን መዝሙሮች አንዱን ዘምሩልን!” አሉን።

⁴በባዕድ ምድር የአባታችን መዝሙርን እንዴት እንዘምራለን? ⁵ኢየሩሳሌም ሆይ፣ ብረሳሽ፣ ቀኜ ጥበቧን ትርሳ። ⁶ባላስብሽ፣ ኢየሩሳሌምን ከዋነኛ ደስታዬ በላይ ባላስቀምጥ፣ ምላሴ ከትናጋዬ ይጣበቅ።

⁷አባታችን ሆይ፣ በኤዶማውያን ላይ ኢየሩሳሌም የወደቀችበትን ቀን አስብ፤ “አፍርሱት! አፍርሱት! እስከ መሠረቱ ድረስ!” እንዳሉ አስብ። ⁸ድምጥማጥሽ ሊጠፋ የተፈረደብሽ የባቢሎን ሴት ልጅ ሆይ፣ ያደረግሽብንን መልሶ የሚከፍልሽ ብፁዕ ነው! ⁹ሕፃናትሽን ይዞ በዐለት ላይ የሚፈጠፍጣቸው ብፁዕ ነው! ^a a v9 ኢየሱስ የፍትሕን ጩኸት ወደ መስቀል ወሰደ፤ “አባት ሆይ፣ ይቅር በላቸው” ብሎ ጸለየ፤ ሕዝቡንም ጠላቶቻቸውን እንዲወዱ አስተማረ። የምርኮኞች ቅን ቍጣ ብቻውን ሊመልሰው ወደሚችለው ወደ አባታችን ይቀርባል።