ବାବିଲର ନଦୀକୂଳରେ ରୋଦନ
ବାବିଲର କେନାଲ କୂଳରେ ନିର୍ବାସିତମାନେ ନିଜ ବୀଣା ଟାଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଦୀକାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦେଶର ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ଗୀତ ଚାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ଯିରୂଶାଲମକୁ କେବେ ନ ଭୁଲିବାକୁ ଶପଥ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଗୀତଟି ଇଦୋମ ଓ ବାବିଲ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ତୀବ୍ର ଅଭିଶାପରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ଏହା କେବେ କୋମଳ କରେ ନାହିଁ।
137 1ବାବିଲର ନଦୀସମୂହ ନିକଟରେ, ସେଠାରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ବସି ସିୟୋନକୁ ସ୍ମରଣ କରି ରୋଦନ କଲୁ। 2ସେଠାରେ ବାଇଶୀ ବୃକ୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବୀଣା ଟଙ୍ଗାଇ ରଖିଲୁ। 3କାରଣ ସେଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୀତ ଦାବି କଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଦେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସିୟୋନର ଗୀତସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଗାନ କର!”
4ବିଦେଶରେ ଆମ୍ଭେମାନେ କିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୀତ ଗାନ କରିବୁ? 5ହେ ଯିରୂଶାଲମ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଭୁଲିଯାଏ, ତେବେ ମୋହର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଆପଣା ନିପୁଣତା ଭୁଲିଯାଉ। 6ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ସ୍ମରଣ ନ କରେ, ଯଦି ମୁଁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆପଣାର ପରମ ଆନନ୍ଦ ଅପେକ୍ଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ନ ମାନେ, ତେବେ ମୋହର ଜିହ୍ଵା ମୋʼ ତାଳୁରେ ଲାଗି ରହୁ।
7ହେ ପିତା, ଯିରୂଶାଲମ ପତନର ଦିନ ଇଦୋମୀୟମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ମରଣ କର, ସେମାନେ କିପରି କହିଥିଲେ, “ଏହାକୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ! ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ! ଏହାର ଭିତ୍ତିମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ!” 8ହେ ବିନାଶ ନିମନ୍ତେ ନିରୂପିତ ବାବିଲ କନ୍ୟେ, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା କରିଅଛ, ତଦନୁସାରେ ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦିଏ, ସେ ଧନ୍ୟ! 9ଯେ ତୁମ୍ଭର ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଧରି ଶୈଳ ଉପରେ ଆଛାଡ଼ି ପକାଏ, ସେ ଧନ୍ୟ! a a v9 ଯୀଶୁ ନ୍ୟାୟ ନିମନ୍ତେ ଉଠିଥିବା ଏହି କ୍ରନ୍ଦନକୁ କ୍ରୁଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହିନେଲେ, ଓ “ପିତଃ, ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର” ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ — ପୁଣି ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ନିର୍ବାସିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଏହି ସରଳ କ୍ରୋଧ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଣାଯାଏ, ଯେ କେବଳ ଏକାକୀ ଏହାର ଉତ୍ତର ଦେଇପାରନ୍ତି।
